MotoGP - Τα ενδιαφέροντα στατιστικά των οκτώ πρώτων αγώνων του πρωταθλήματος

Ρεκόρ που καταρριφθήκαν και κάποια που αναμένουμε να καταρριφθούν

Από το

motomag

13/7/2023

Το MotoGP επιστρέφει αρχές Αυγούστου και εμείς ρίχνουμε μια ματιά σε κάποια ενδιαφέροντα στατιστικά τα οποία σημειώθηκαν στους πρώτους οκτώ αγώνες της χρονιάς.

Μέχρι στιγμής 13 αναβάτες -περισσότεροι από τους μισούς του grid- έχουν βρεθεί στο βάθρο στους οκτώ αγώνες και αυτό τα λέει όλα για τον συναγωνισμό στο MotoGP, ενώ όλοι οι κατασκευαστές έχουν παρουσία στο βάθρο. Οι Johann Zarco (Prima Pramac Racing), Maverick Viñales (Aprilia Racing), Alex Marquez (Gresini Racing MotoGP) και Aleix Espargaro (Aprilia Racing) έχουν ανέβει στο podium μόνο την Κυριακή ενώ ο Marc Marquez (Respol Honda) έχει βρεθεί στο βάθρο μόνο σε αγώνα Sprint Race. Από την άλλη οι Francesco Bagnaia (Ducati Lenovo Team), Alex Rins (LCR Honda Castrol), Brad Binder (Red Bull KTM Factory Racing), Fabio Quartararo (Yamaha Monster Energy), Jack Miller (Red Bull KTM Factory Racing), Jorge Martin (Prima Pramac Racing), Luca Marini (Mooney VR46 Racing Team) και Marco Bezzecchi (Mooney VR46 Racing Team) έχουν καταφέρει να έχουν παρουσία στο βάθρο τόσο σε Sprint Race όσο και σε “κανονικό” αγώνα. Μιας και είμαστε στα στατιστικά των βάθρων η Ducati με το βάθρο των Bagnaia και Bezzecchi στο Assen έχει ένα σερί... 34 συνεχόμενων podium!

Bagnaia

Όσον αφορά τις νίκες, στους οκτώ πρώτους αγώνες η Ducati έχει πάρει επτά νίκες σε GP (τέσσερις ο Bagnaia, δύο ο Bezzecchi και μία ο Martin) με την Honda να έχει καταφέρει με τον Rins στο GP της Αμερικής να σπάσει την Ιταλική μονοτονία. Το αξιοσημείωτο είναι πως τις μισές νίκες στους οκτώ πρώτους αγώνες τις έχουν κατακτήσει ανεξάρτητες ομάδες (Mooney VR46 Racing Team, LCR Honda Castrol, Prima Pramac Racing), κάτι τέτοιο είχε συμβεί και τις χρονιές 2003, 2004 και 2020. Όσον αφορά τις ανεξάρτητες ομάδες στο φετινό grid, μέχρι στιγμής σε δύο αγώνες κάποιοι εκ των αναβατών τους έχουν καταφέρει να “κλειδώσουν” και τις τρεις θέσεις του βάθρου. Στην Αργεντινή ο Bezzecchi κέρδισε με τους Zarco και Alex Marquez να συμπληρώνουν το βάθρο, ενώ στην Γαλλία και πάλι ο Bezzecchi κέρδισε με τους Martin και Zarco να ακολουθούν. Κάτι παρόμοιο είχε συμβεί το 2004 και 2020. Οι Ιταλοί αναβάτες έχουν σαρώσει στους οκτώ πρώτους αγώνες καθώς έχουν κερδίσει έξι φορές (Francesco Bagnaia και Marco Bezzecchi), κάτι παρόμοιο είχε συμβεί και το 2006 όταν οι Loris Capirossi, Valentino Rossi και Marco Melandri είχαν κερδίσει τους έξι από τους οκτώ πρώτους αγώνες. Στην εξίσωση των στατιστικών φέτος μπαίνουν και οι αγώνες Sprint Race, με τον Francesco Bagnaia να έχει κερδίσει τρεις φορές, από την άλλη οι Brad Binder και Jorge Martin έχουν κερδίσει δύο φορές, με τον Marco Bezzecchi να έχει πάρει την νίκη στο ολλανδικό Sprint Race. Ακόμη ένα ενδιαφέρον στατιστικό είναι πως ο Bagnaia έχει τερματίσει στο βάθρο σε κάθε Sprint Race εκτός της Αργεντινής.

Ας δούμε όμως και κάποια ρεκόρ που καταρρίφθηκαν στους πρώτους οκτώ αγώνες της χρονιάς. Στο Grand Prix Αργεντινής o Marco Bezzecchi πήρε την πρώτη του νίκη στη μεγάλη κατηγορία με την ομάδα της Mooney VR46 Racing Team. Στο GP Αμερικής ο Aleix Espargaro (Aprilia Racing) εκκίνησε για 220η φορά στην μεγάλη κατηγορία ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση της λίστας εκκινήσεων, ξεπερνώντας τους θρύλους Dani Pedrosa και Nicky Hayden. Ο Valentino Rossi προηγείται με 372 εκκινήσεις στην μεγάλη κατηγορία, με τους Andrea Dovizioso (248) και Alex Barros (245) να ακολουθούν. Στον συγκεκριμένο αγώνα ο Rins έγινε ο όγδοος αναβάτης που κερδίζει με διαφορετικούς κατασκευαστές στην εποχή του MotoGP μπαίνοντας στο κλειστό club στο οποίο βρίσκονται οι Jack Miller, Andrea Dovizioso, Casey Stoner, Jorge Lorenzo, Viñales, Max Biaggi και Valentino Rossi. Στον ίδιο αγώνα ο Fabio Quartararo με το 29ο βάθρο που πέτυχε ξεπέρασε τον Ιταλό θρύλο Max Biaggi στην λίστα των αναβατών της Yamaha με τα περισσότερα βάθρα. Στο Γαλλικό GP είχαμε ρεκόρ προσέλευσης με 278.805 θεατές να παρευρίσκονται. Στο ιταλικό GP o Bagnaia ξεπέρασε τα βάθρα του Max Biaggi στη μεγάλη κατηγορία, ενώ στον συγκεκριμένο αγώνα έγινε ο πρώτος αναβάτης που κατέκτησε την pole position, πέρασε πρώτος την γραμμή εκκίνησης-τερματισμού σε κάθε γύρο, σημείωσε τον ταχύτερο γύρο στον αγώνα, κερδίζοντας και τον αγώνα! Κάτι αντίστοιχο είχε πετύχει ο Bagnaia πέρυσι στο Ισπανικό GP. Στο Γερμανικό GP οι 233.196 θεατές που βρέθηκαν στον αγώνα σημείωσαν ρεκόρ προέλευσης σε αθλητικό γεγονός που έχει διεξαχθεί στη Γερμανία. Κλείνουμε με το ολλανδικό GP στο οποίο ο Bagnaia σημείωσε τη 15η νίκη του στο MotoGP. Με τη νίκη του αυτή ισοφάρισε τον Andrea Dovizioso στη λίστα των πιο επιτυχημένων Ιταλών αναβατών στην κορυφαία κατηγορία. Ο θρύλος του MotoGP Valentino Rossi προηγείται με 89 νίκες, με τον επίσης θρύλο του MotoGP Giacomo Agostini να βρίσκεται στη δεύτερη θέση με 68 νίκες.

Ας ρίξουμε μια ματιά και στα ρεκόρ που μπορούν να καταρριφθούν στους επόμενους αγώνες της χρονιάς. Ο Bagnaia μπορεί να γίνει ο αναβάτης με τις περισσότερες νίκες για την Ducati αν και χρειάζεται ακόμη 9 νίκες για να ξεπεράσει τον Casey Stoner που έχει 23. Οι Γάλλοι αναβάτες έχουν μέχρι στιγμής 98 νίκες σε GP οπότε θα ήταν ένα καλό ρεκόρ μέσα στο 2023 αν καταφέρουν να σημειώσουν 100 νίκες. Στα ατομικά ρεκόρ νικών των Γάλλων αναβατών ο Zarco προηγείται με 16 νίκες σε όλες τις κατηγορίες με τον Quartararo (12) να θέλει να ανέβει στην πρώτη θέση. Ο Γάλλος αναβάτης της Yamaha αν πετύχει 10 βάθρα μέχρι το τέλος της χρονιάς θα ισοφαρίσει το ρεκόρ των 39 βάθρων που έχει πετύχει ο Kenny Roberts με την εταιρεία της Iwata. Από την άλλη ο Zarco θέλει επιτέλους να γίνει ο πέμπτος Γάλλος αναβάτης που κερδίζει στην μεγάλη κατηγορία -Quartararo (11 νίκες), Régis Laconi (1), Christian Sarron (1) και Pierre Monneret (1). Έξι αναβάτες θα μπορούσαν να φτάσουν φέτος το ορόσημο των 50 βάθρων σε όλες τις κατηγορίες: Bagnaia (48), Miguel Oliveira (41), Binder (41), Alex Marquez (41), Enea Bastianini (40) και Jorge Martin (39).

Οι Joan Mir (Repsol Honda Team) και Miguel Oliveira (CryptoData RNF) αν κερδίσουν έναν αγώνα φέτος θα έχουν καταφέρει να κατακτήσουν νίκη σε GP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Από την άλλη οι Viñales και Miller αν βρεθούν στο πρώτο σκαλί του βάθρου κάποιον αγώνα θα έχουν καταφέρει να κερδίσουν με τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές. Αφήσαμε για το τέλος τον ταλαιπωρημένο Marc Marquez, o Ισπανός έχει 85 νίκες σε όλες τις κατηγορίες, αν πετύχει ακόμη 6 θα ξεπεράσει τον θρύλο Angel Nieto (90) και θα γίνει ταυτόχρονα ο τρίτος πιο επιτυχημένος αναβάτης από πλευράς νικών στο MotoGP καθώς και ο πιο επιτυχημένος Ισπανός αναβάτης στην ιστορία του θεσμού. Αν πάλι καταφέρει να πάρει 10 νίκες -δύσκολο ως ακατόρθωτο την φετινή χρονιά- θα γίνει ο δεύτερος πιο επιτυχημένος αναβάτης στην μεγάλη κατηγορία καθώς θα ξεπεράσει τον Giacomo Agostini ο οποίος έχει 68 νίκες. Αν καταφέρει και κερδίσει ο Ισπανός θα είναι ο ένατος αναβάτης στην ιστορία του θεσμού του οποίου η νικηφόρα πορεία έχει διάρκεια τουλάχιστον δέκα χρόνια.

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.