MotoGP: Τέλος ο Folger από τη Yamaha

Τον "καρατόμησαν" εν μία νυκτί
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/11/2019

Ο Jonas Folger ανακοίνωσε επίσημα ότι πλέον δεν ανήκει στην ομάδα των test rider της Yamaha στα MotoGP, εκεί όπου δούλευε τον τελευταίο χρόνο, ως εφαλτήριο για την επιστροφή του στην αγωνιστική του δδράση. Να θυμίσουμε ότι ο Folger ήταν μέχρι και το 2017 αναβάτης της ομάδας Yamaha Tech3, όταν και αναγκάστηκε να σταματήσει να τρέχει εξαιτίας μιας σπάνιας ασθένειας. Το πρόβλημα υγείας τελικά ξεπεράστηκε και ο Folger επέστρεψε στη Yamaha ως test rider για το Μ1, ενώ μέσα στα πλάνα του ήταν και η επιστροφή του στους αγώνες.

Ενώ όμως, όπως ανακοίνωσε κι ο ίδιος, είχε έρθει σε προφορική συμφωνία με την Yamaha για να συνεχίσει από το ίδιο πόστο και το 2020, ενημερώθηκε εντελώς απρόσμενα για την απομάκρυνσή του. Η πικρία στις δηλώσεις του είναι κάτι παραπάνω από διάχυτη –και είναι λογικό εφόσον ισχύουν όσα λέει ο Γερμανός αναβάτης- ενώ όπως είπε του ανακοίνωσαν πως η απόφαση της εταιρείας είναι να κάνει τις δοκιμές του 2020 αποκλειστικά με "Ιάπωνες αναβάτες", παρόλο που κυκλοφορούν ακόμη οι φήμες για την στρατολόγηση του Johann Zarco, με τον νυν αρχιμηχανικό του Rossi, τον Silvano Galbusera να αναλαμβάνει την τεχνική ηγεσία της ομάδας δοκιμών που θα έχει την έδρα της στην Ευρωπη.

"Αυτά τα άσχημα νέα, με έπιασαν εξαπίνης", είπε ο Folger. "Είχα προφορική συμφωνία με την Yamaha που ήθελε να συνεχίσεις με μένα, αλλά και να επεκτείνει μάλιστα και το πρόγραμμα. Μιλούσαμε ήδη για το πώς θα είναι το πλάνο των δοκιμών. Ξαφνικά όμως ήρθε η απόρριψη, ενώ μου είχαν υποσχεθεί ότι σύντομα θα είχα το συμβόλαιο. Αποφασίστηκε τελικά ότι το πρόγραμμα των δοκιμών τους θα έπρεπε να τρέξει αποκλειστικά με Ιάπωνες αναβάτες. Οπότε σταμάτησα κι εγώ με τη σειρά μου…"

"Με τον ρόλο μου ως αναβάτης εξέλιξης έμαθα πολλά πράγματα, αλλά προς το παρόν δεν γνωρίζω πώς θα συνεχίσω την καριέρα μου από εδώ και μπρος"

Προφανώς και αυτή τη στιγμή, ο Folger βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση σε ό,τι αφορά το μέλλον για την επόμενη σεζόν, αφού οι επιλογές είναι πλέον εξαιρετικά περιορισμένες, με τις περισσότερες συμφωνίες να είναι ήδη κλεισμένες. Μάλιστα, ο Folger είπε πως μέχρι τώρα είχε απορρίψει αρκετές προτάσεις που αφορούσαν ομάδες από την Moto2 και από το Motul WSBK, γιατί προτιμούσε να μείνει στην Yamaha. Μάλιστα, είχε τρέξει και πέντε αγώνες φέτος ως αναβάτης αντικατάστασης για την ομάδα της Petronas Sprinta Raving φέτος στην Moto2. Δεν είναι παράξενο, λοιπόν, που νιώθει πολύ απογοητευμένος και "κρεμασμένος" από την Yamaha, αφού όπως λέει ο ίδιος ήταν απόλυτα αφοσιωμένος σ' αυτό το project για το οποίο είχε απορρίψει πολλές άλλες ευκαιρίες που του παρουσιάστηκαν. Δήλωσε επίσης ότι είναι πολύ κρίμα γιατί θα ήταν μιας ενδιαφέρουσα πρόκληση κι ένας ρόλος που θα τον έκανε πολύ ευτυχή. "Με τον ρόλο μου ως αναβάτης εξέλιξης έμαθα πολλά πράγματα, αλλά προς το παρόν δεν γνωρίζω πώς θα συνεχίσω την καριέρα μου από εδώ και μπρος. Δεν υπάρχουν πολλές ικανοποιητικές επιλογές σε αυτή τη φάση", δήλωσε ο Folger.

Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες, η Yamaha εξετάζει όλες τις δυνατότητές της πριν προχωρήσει στα ολοκληρωμένα πλάνα της για την ευρωπαϊκή ομάδα δοκιμών. Και ενώ ο Zarco παραμένει μέσα στα πλάνα για τον συγκεκριμένο ρόλο, παρά το γεγονός ότι αρχικά τον απέρριψε προκειμένου να βρει μια θέση αγωνιζόμενου για το 2020, ο πρώην αναβάτης της Yamaha, ο Bradley Smith έχει συνδεθεί επίσης με αυτόν τον ρόλο. Αυτή τη στιγμή, ο Βρετανός είναι μεν αναβάτης εξέλιξης της Aprilia, αλλά  τρέχει παράλληλα και στο κύπελλο της MotoE με την ομάδα Sepang Racing η οποία έχει άμεση σχέση με την Yamaha μέσω της δορυφορικής ομάδας που διατηρεί στα MotoGP.

Μέσα από αυτό το… διαπλεκόμενο "γαϊτανάκι", που μπορεί να επιφέρει αλυσιδωτές αντιδράσεις, μένει να δούμε πώς τελικά θα διαμορφωθούν και θα μοιραστούν οι ρόλοι για την επόμενη χρονιά.

 

 

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.