Valentino Rossi – Πρώτη συνέντευξη

Επαναλαμβάνει πως λυπάται, ελπίζει για γρήγορη επάνοδο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2017

Πρώτη συνέντευξη του Valentino Rossi που εξηγεί το πώς έγινε το ατύχημα και απαντά στους επικριτές της ψηφιακής εποχής, που γρήγορα καταδικάζουν με σχόλια σε ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης. Ο Valentino Rossi είχε τραυματιστεί πριν λίγες μέρες σε προπόνηση Enduro, σπάζοντας το πόδι του. Ήταν η δεύτερη φορά φέτος. Η προπόνηση Enduro και Motocross είναι κάτι που επιβάλλεται για τους αναβάτες, παρόλο που εγκυμονεί κινδύνους.

Valentino πως έγινε το ατύχημα;

Ναι, δυστυχώς… ήμουν με φίλους με Enduro μοτοσυκλέτες και βγήκαμε για βόλτα και προπόνηση στους λόφους γύρω από το Urbino. Είναι κάτι που κάνω συχνά, κάτι που κάνω από 18 χρονών, μαζί με τον πατέρα μου, κάτι δηλαδή που κάνω χρόνια. Δυστυχώς όμως πολύ κοντά στο τέλος της βόλτας, πλησιάζοντας μία στροφή ενώ κατέβαινα με πολύ μικρή ταχύτητα, ξήλωσα νομίζω μία πέτρα, τέλος πάντων έχασα το τιμόνι και για να μην πέσω έβαλα πόδι κάτω, όμως ήταν κατηφόρα και όλο το βάρος της μοτοσυκλέτας έπεσε πάνω στο πόδι μου που λειτούργησε σαν μοχλός και έσπασε.

Είχες λοιπόν ένα πετυχημένο χειρουργείο, πες μας πως είσαι τώρα σωματικά και πώς αισθάνεσαι που δεν αγωνίζεσαι, ιδιαίτερα στην έδρα σου

Το πόδι πονάει, αλλά γενικά νιώθω καλά. Το μυαλό είναι το πρόβλημα, ψυχικό είναι το βάρος γιατί είναι πολύ κρίμα αυτό που έγινε, κλωτσώντας όλες τις πιθανότητες για το πρωτάθλημα και φυσικά χάνοντας την ευκαιρία να αγωνιστώ στο Misano μπροστά σε όλο το κοινό, τους φίλους μου, τον κόσμο αυτό.. είναι ντροπή. Πρέπει επίσης να ζητήσω συγνώμη από την ομάδα μου που χάνω έναν τόσο σημαντικό αγώνα, αγώνες… αλλά δυστυχώς είναι αυτό που είναι - και τώρα πρέπει να αγωνιστούμε για να επιστρέψουμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

Ακούστηκαν και ειπώθηκαν πολλά, ο κόσμος σχολιάζει κριτικάροντας την μέθοδο προπόνησης, τις επιλογές σου, το να κάνεις Enduro – Motocross… Τι απαντάς; Πόσο χειρότερος θα ήσουν στον αγώνα, αν δεν τα έκανες αυτά;

Τα λέμε συνέχεια, μιλάμε συνέχεια για αυτό.. Εμείς είμαστε αναβάτες μοτοσυκλέτας και η καλύτερη εξάσκηση είναι… να οδηγείς μοτοσυκλέτα. Δυστυχώς η οδήγηση μοτοσυκλέτας δεν είναι πάντα ακίνδυνη. Υπάρχουν φορές που δεν προπονούμαστε με μοτοσυκλέτα γιατί είναι πολύ επικίνδυνο. Δυστυχώς για εμένα φέτος υπήρξαν δύο περιστατικά, οπότε τώρα πρέπει να βρούμε έναν άλλο τρόπο…

Τελικά πότε επιστρέφεις; Θα είναι σε πίστα που δεν πιέζει πολύ το πόδι; Θα είναι στο Motegi, τι λένε οι γιατροί;

Λοιπόν… έχω μάθει από την προηγούμενη φορά, πως σε αυτή την φάση, σε αυτό το στάδιο της ανάρρωσης πρέπει να πηγαίνεις μέρα με την ημέρα. Εξαρτάται από το τραύμα το ίδιο, από τον πόνο. Δουλεύουμε ήδη, με στόχο να μειώσουμε τον χρόνο όσο γίνεται. Μετά είναι το Aragon αλλά πιστεύω ότι θα είναι πολύ δύσκολο, μόλις 20 μέρες από την επέμβαση να επιστρέψω στον αγώνα. Θέλουμε το διπλάσιο ή 40 μέρες το ελάχιστο. Τελευταία φορά τόσο χρειάστηκα. Αυτή την φορά όμως το σπάσιμο είναι σε καλύτερο σημείο, λιγότερο επώδυνο, είναι όμως πολύ νωρίς να πω κάτι. Αν δεν μπορέσω στο Aragon, θα προσπαθήσω να επιστρέψω στο Motegi.

Valentino οι οπαδοί όμως θα είναι στο Misano, θα είναι στον αγώνα, έχεις κάποιο μήνυμα για αυτούς;

(Κοιτώντας την κάμερα και χαιρετώντας): Γεια σε όλους από εμένα… Είναι πολύ κρίμα που δεν αγωνίζομαι στο Misano, στο σπίτι μου, αλλά θα παλέψω δυνατά, θα εργαστώ σκληρά για την επιστροφή και σας ευχαριστώ όλους για την υποστήριξη!

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.