Ποιές παραλίες! 5η συνεχόμενη μέρα μποτιλιάρισμα στο Transfagarasan [VIDEO]
Ασφυκτικές οι συνθήκες- Μεγάλες καθυστερήσεις και ταλαιπωρία για 5η συνεχόμενη ημέρα στο ορεινό πέρασμα
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
7/8/2025
Σε μια από τις πιο μαγευτικές και απαιτητικές ορεινές διαδρομές της Ευρώπης, που το ΜΟΤΟ έχει διασχίσει δυο φορες στο πλαίσιο του MEGA TEST On-OFF με τελευταία φορά το 2023, παρουσιάζεται τώρα ασυνήθιστη κυκλοφοριακή συμφόρηση που εγείρει δυσκολίες!
Ανάμεσα στις ομιχλώδεις κορυφές των Καρπαθίων, εκεί όπου ο δρόμος μοιάζει να αψηφά τη βαρύτητα, βρίσκεται το Transfagarasan, μια από τις πιο εμβληματικές ορεινές διαδρομές στον κόσμο. Χτισμένο στη δεκαετία του 1970 με εντολή του Νicolae Ceausescu, το δεύτερο ψηλότερο ορεινό πέρασμα της Ρουμανίας (πίσω από την Transalpina), διανοίχθηκε με βαρύ τίμημα ανθρώπινων ζωών και τεράστιων οικονομικών πόρων.
Η διαδρομή εκτείνεται για περίπου 90 χιλιόμετρα και διασχίζει τις επιβλητικές κορυφές των βουνών Fagaras, συνδέοντας την ιστορική Τρανσυλβανία με τη Βλαχία. Το Transfagarasan είναι γεμάτο ελικοειδείς φουρκέτες, απότομες στροφές και τούνελ σκαλισμένα μέσα σε κάθετους βράχους. Στο υψηλότεροσημείο του, στα 2.042 μέτρα υψόμετρο, βρίσκεται η αλπικήλίμνηBalea ένα παγωμένο στολίδι που καθρεφτίζει τον ουρανό και κόβει την ανάσα.
Ο δρόμος αυτός δενσχεδιάστηκε αρχικά για τουρισμό ή για την απόλαυση της οδήγησης. Ήταν ένα στρατηγικόέργο, μια επίδειξηισχύος μέσα στην καρδιά των Καρπαθίων, που σήμερα έχει μετατραπεί σε προσκύνημα για μοτοσυκλετιστές και όχι μόνο από όλο τον κόσμο.
Η καλύτερηεποχή για να ταξιδέψει κανείς στον Transfagarasan είναι μεταξύ τέλους Ιουνίου και αρχών Οκτωβρίου. Τον υπόλοιποχρόνο, η διαδρομή είναι καλυμμένη με χιόνι και παραμένει κλειστή. Οι κοντινότερεςπόλεις για διαμονή είναι το Sibiu και το Curtea de Arges, με την πρώτη να προσφέρει μια γοητευτική μεσαιωνικήατμόσφαιρα.
Η συνεχώς αυξανόμενηδημοφιλία της διαδρομής όμως έχει δημιουργήσει υψηλή τουριστική προσέλευση, γεγονός που σε συνδυασμό με την στενή χάραξη και αλλεπάλληλες φουρκέτες έχει δημιουργήσει, όχι για πρώτη φορά, κυκλοφοριακή συμφόρηση!
Κάθε χρόνο παρατηρείται αυξημένη προσέλευση έως και κυκλοφοριακή συμφόρηση, τώρα όμως τα πράγματα σύμφωνα με τους ντόπιους έχουν ξεπεράσει προηγούμενες χρονιές.
Συγκεκριμένα φέτος η διαδρομή ήταν μποτιλιαρισμένη για 5 συνεχόμενες ημέρες, καθιστώντας δύσκολη της πρόσβασηεπαγγελματιώνάμεσης ανάγκης σε περιστατικό που έχει προκύψει όπως φαίνεται σε βίντεο που ακολουθεί, προβληματίζοντας για την βιωσιμότητα της τουριστικής υπερανάπτυξης των παρακείμενων περιοχών, ειδικά στο στενό χρονικό παράθυρο που ο δρόμος παραμένει ανοιχτός.
Video file
Η Ρουμανία έχει καλύτερα ορεινά περάσματα για μοτοσυκλέτες, ενώ και η Τρανσαλπίνα είναι μαγική όταν προσφέρεται για γρήγορη οδήγηση. Αλλά αν τελικά κάποιος δρόμος στον κόσμο αξίζει τον τίτλο του κορυφαίου, τότε αυτός ο δρόμος που ξεκινά από τα δάση της Τρανσυλβανίας και σκαρφαλώνει ως τον ουρανό, έχει όλα τα φόντα να τον διεκδικήσει, απλά ίσως όχι όσο είναι μποτιλιαρισμένος.
Το πέρασμα προς το παρόν δείχνει να έχει αποσυμφoρηθεί, αλλά σε κάθε περίπτωση, μπορείτε να ενημερώνεστε άμεσα για την κατάσταση στη διαδρομή και μέσω της Live Cam που βρίσκεται στον σταθμό τελεφερίκ στην λίμνη Balea και εποπτεύει τον αλπικό δρόμο.
Μια περιήγηση του Κωσταντίνου Μητσάκη στα χωριά του Πάρνωνα με την Zontes 703T
Από την πρώτη κιόλας στιγμή που έβαλα ρόδα στον μεγαλύτερο σε μήκος ορεινό όγκο της Πελοποννήσου, διαπίστωσα πως ο Πάρνωνας ξέρει να κλέβει όχι μόνο την παράσταση, αλλά και τις καρδιές των επίδοξων μοτο-περιηγητών. Ο βοτανικός κήπος της Πελοποννήσου (όπως χαρακτηριστικά ονομάζουν οι ντόπιοι το ορεινό οικοσύστημα του Πάρνωνα) διαθέτει εκπληκτικές φυσικές ομορφιές που “μέθυσαν” τις αισθήσεις μου. Παράλληλα, οι γραφικοί πετρόκτιστοι οικισμοί Καρυές, Βαρβίτσα, Βαμβακού, Πολύδροσο (Τζίτζινα) και Καστάνιτσα, που διαφυλάττουν την τοπική πολιτιστική και αρχιτεκτονική παράδοση, ανέλαβαν να φιλοξενήσουν τη δίτροχη πορεία μου μέσα στον καταπράσινο παράδεισο του Πάρνωνα.
Η διαδρομή που πραγματοποίησα με τη Zontes 703T στα γεωγραφικά όρια του Πάρνωνα είχε ως αφετηρία την παλιά Εθνική οδό Τρίπολης–Σπάρτης και κατάληξη στις ακτές του Αργολικού κόλπου, καταγράφοντας μια συνολική απόσταση 100 συναρπαστικών χιλιομέτρων, αποκλειστικά σε στριφτερούς ορεινούς δρόμους. Σε όλο το μήκος της διαδρομής δεν υπάρχει πρατήριο καυσίμων, γι’ αυτό λάβετε τα μέτρα σας…
Η πρώτη στάση έγινε στον οικισμό Καρυές, που μου συστήθηκε ως η πατρίδα των Καρυάτιδων. Εδώ, τα αγάλματα της Θεάς Εστίας και της Θεάς Δήμητρας, τα υπεραιωνόβια πλατάνια του Μενέλαου και η πλατανοσκέπαστη πλατεία έγιναν ψηφιακές αναμνήσεις από τη φωτογραφική μου μηχανή. Ωστόσο, τις εντυπώσεις αναμφίβολα έκλεψε το εξαίσιο αντίγραφο του Ερεχθείου με τις Κόρες Καρυάτιδες που ορθώνεται επιβλητικά σε παρακείμενο ύψωμα.
Αποχαιρετώντας τις Καρυές, μια διαδρομή κατάφυτη από πλατάνια, ακακίες, καστανιές και καρυδιές οδήγησε την Zontes 703T στον κοντινό οικισμό της Βαρβίτσας. Στη κεντρική πλατεία, κάτω από την ευλογημένη σκιά ενός θεόρατου πλάτανου, παρκάρισα τη μοτοσυκλέτα και απόλαυσα τον καφέ μου ατενίζοντας το άγαλμα του ξακουστού αρματολού Ζαχαριά, ο οποίος είχε λάβει μέρος στο κίνημα του Κατσώνη και οργάνωσε τη σωτηρία του Οδυσσέα Ανδρούτσου.
Κτισμένη αμφιθεατρικά σε μια κάθετη βουνοπλαγιά και πνιγμένη στο ασφυκτικό πράσινο της τοπικής φύσης, η Βαμβακού αποτέλεσε την επόμενη στάση στο οδοιπορικό του Πάρνωνα. Στη Βαμβακού, την ιδιαίτερη πατρίδα του εφοπλιστή Νιάρχου, ευχάριστη έκπληξη μού προξένησε η πετρόκτιστη αρχιτεκτονική προσωπικότητα του οικισμού, η οποία σεβόταν απόλυτα την μακραίωνη τοπική οικιστική παράδοση και κληρονομιά.
Η διαδρομή Βαμβακού–Πολύδροσο–Καστάνιτσα ήταν μια αποκάλυψη! Οι στροφές απανωτές, διαδέχονταν η μία την άλλη, ένα καταπράσινο σκηνικό με πανύψηλα πεύκα και έλατα σχημάτιζαν ένα αδιαπέραστο φυσικό τείχος εκατέρωθεν του οδικού άξονα, κρυστάλλινα νερά κυλούσαν δίπλα στη στενή ασφάλτινη λωρίδα του δρόμου, ενώ οι πάμπολλες κατάφυτες βουνοκορφές υποχρέωναν το βλέμμα μου να σηκώνεται συνέχεια ψηλά. Η συγκεκριμένη ορεσίβια διαδρομή ήταν “όλα τα λεφτά”!
Το Πολύδροσο (Τζίτζινα), διαθέτοντας γεροδεμένες παραδοσιακές κατοικίες, λιθόστρωτα καλντερίμια και πετρόκτιστες εκκλησίες, ακολουθούσε την ίδια τοπική οικιστική δομή και παράδοση. Για τους φυσιολάτρες και τους περιπατητές, τα Τζίτζινα αντιπροσωπεύουν έναν must προορισμό, καθώς αποτελεί ιδανική αφετηρία για εξορμήσεις στις πεζοπορικές διαδρομές και στα ορειβατικά μονοπάτια της περιοχής.
Καθοδόν για την Καστάνιτσα, η Zontes 703T έκανε τρεις σύντομες στάσεις: η πρώτη στο καταφύγιο του Πάρνωνα, η επόμενη στη πετρόκτιστη βρύση του Αυριαλού όπου ξεδίψασα με το κρυστάλλινο νερό της και η τρίτη λίγο πριν την Καστάνιτσα για να θαυμάσω την Μεγάλη Τούρλα, τη ψηλότερη κορυφή του Πάρνωνα (1.935 μ.), η οποία ορθωνόταν αγέρωχη και επιβλητική πάνω από τους οικισμούς Σίταινα και Καστάνιτσα.
Η άφιξη στην αρκαδική Καστάνιτσα σηματοδότησε την παρουσία μου στα γεωγραφικά όρια του κεντρικού Πάρνωνα και συγκεκριμένα στη περιοχή της Τσακωνιάς. Περπατώντας αργόσυρτα στα πάλλευκα καλντερίμια της Καστάνιτσας, έντονη ήταν η αίσθηση πως βρισκόμουν σ’ ένα κυκλαδίτικο νησί! Τι αντίκρισαν τα έκπληκτα μάτια μου; Πετρόκτιστες παραδοσιακές κατοικίες με στέγες φτιαγμένες από σχιστόλιθους, άσπρους γεροδεμένους τοίχους, στενά λιθόστρωτα καλντερίμια, ασβεστωμένες εκκλησίες, στενά αδιέξοδα σοκάκια… Για μια στιγμή πίστεψα πως οι συντεταγμένες του GPSμ’ είχαν οδηγήσει στα Ζαγοροχώρια και όχι σε κάποιο ορεινό οικισμό της Πελοποννήσου!
Πριν αποχαιρετήσω την Καστάνιτσα, φρόντισα να αγοράσω από τα παραδοσιακά μικρομάγαζα του χωριού κάποια –αξεπέραστα σε γεύση και ποιότητα– τοπικά προϊόντα, όπως ζυμαρικά, μέλι, σταρένια παξιμάδια, τσάι και κάστανα. Παρεμπιπτόντως, στην Καστάνιτσα διοργανώνεται κάθε Οκτώβρη η περίφημη “Γιορτή του Κάστανου”.
Στο υπόλοιπο της διαδρομής μέχρι τις ακτές του Αργολικού κόλπου, η κατηφορική διαδρομή που “έτρεχε” στο χείλος του γκρεμού και “αιωρείτο” πάνω από το φαράγγι της Ζαμπρανίτσας ήταν η τελευταία θεαματική εικόνα του οδοιπορικού μου στον Πάρνωνα. Με το βλέμμα να ατενίζει το γαλάζιο θάμπος της θάλασσας και τον Πάρνωνα στη πλάτη, έπεσαν οι τίτλοι τέλους της δίτροχης περιήγησής μου στο βοτανικό κήπο της Πελοποννήσου με τη νέα τρικύλινδρη πρόταση της Zontes. Κι επειδή οι διαδρομές πάνω στο καταπράσινο κορμί του Πάρνωνα είναι ανεξάντλητες και συναρπαστικές, σίγουρα θα τον επισκεφθώ ξανά. Σύντομα μάλιστα…
ΠΡΩΤΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ZONTES 703T
Μετά την Zontes 703F, ήρθε η σειρά της Zontes 703T να με ταξιδέψει στη σέλα της. Παρέλαβα τη μοτοσυκλέτα από το κεντρικό κατάστημα της Zontes Greece(Athens Motohall) με μόλις 360 χλμ. στο κοντέρ της. Διττή η αποστολή μου: να στρώσω την Zontes 703Τ και ταυτόχρονα να εξερευνήσω την ορεινή κορμοστασιά του Πάρνωνα. Κι αφούεπέλεξα ένα από 4 Riding Modes που διαθέτει η μοτοσυκλέτα (Road, Sport, Rain και Rider), έβαλα την ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη ζελατίνα στο επιθυμητό ύψος, γέμισα το ρεζερβουάρ των 20 ltκαι ξεκίνησα για μια αποστολή 500 ταξιδιωτικών χιλιομέτρων στην Πελοπόννησο.
Στον αυτοκινητόδρομο η Zontes 703Τ ταξίδευε με σιγουριά και σταθερότητα επιβεβαιώνοντας τις touring δυνατότητές της (εδώ δοκίμασα και το cruisecontrolτης μοτοσυκλέτας), ενώ η οδήγηση στο επαρχιακό δίκτυο αποδείχθηκε μια ευχάριστη απόλαυση χάρη στη sport συμπεριφορά της. Γρήγορα συνειδητοποίησα ότι η καινούρια τρικύλινδρη πρόταση της Zontes, που συνδύαζε την άνεση και την πρακτικότητα ενός touring μοντέλου με την εκρηκτική δυναμική ενός sportbike, είναι μια από τις πιο ολοκληρωμένες επιλογές στην κατηγορία των sport–touring μοτοσυκλετών.
Με εξαιρετική ροπή στις χαμηλές και μεσαίες στροφές, ο τρικύλινδρος κινητήρας των 700cc της Zontes 703Τ (αποδίδει 95,2 ίππους) δεν δυσκολεύτηκε διόλου στις ατελείωτες ανηφοριές του Πάρνωνα, ενώ τα radial ελαστικά MICHELIN ROAD 6 (πρώτης τοποθέτησης), σε συνδυασμό με το αξιόπιστο σύστημα πέδησης της Nissin, το χρηστικότατο quickshifter διπλής κατεύθυνσης και τις πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις Marzocchi μού πρόσφεραν στους στριφτερούς δρόμους του Πάρνωνα μια διασκεδαστική όσο και ευχάριστη εμπειρία σβέλτης οδήγησης.
Ευχάριστη εντύπωση μού προκάλεσε η ευκολία χειρισμού των συστημάτων λειτουργίας της μοτοσυκλέτας, ο ιδιαίτερα πλούσιος ηλεκτρονικός εξοπλισμός, τα εργονομικά χειριστήρια και η ευανάγνωστη οθόνη των 8”, όπου προβάλλονταν χρήσιμες ενδείξεις όπως η θερμοκρασία, η πίεση ελαστικών και το επιλεγμένο πρόγραμμα οδήγησης.
Συμπερασματικά, η Zontes 703Τ είναι ένα από τα πιο δυνατά value for money Sport Touring μοντέλα. Για όσους αναζητούν μια μοτοσυκλέτα που να συνδυάζει sport συμπεριφορά, τεχνολογία αιχμής, καθημερινή χρήση και touring δυνατότητες, η νέα Zontes 703Τ αντιπροσωπεύει μια ολοκληρωμένη Sport Touring πρόταση με επιθετικό χαρακτήρα και ξεχωριστή παρουσία στο δρόμο.