Caricasulo και Gerloff στην GRT Yamaha WorldSBK

Έκελεισε τους αναβάτες της για το 2020
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

21/10/2019

Μετά από μια εξαιρετική πορεία στη WorldSSP, ο Federico Caricasulo θα τρέχει από του χρόνου στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος των Superbikes με τα χρώματα της GRT Yamaha WorldSBK! Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Caricasulo είναι μέλος της ομάδας, καθώς τόσο το 2017 όσο και το 2018 ήταν αναβάτης της στα WorldSSP. Πέρα απ’ τις εξαιρετικές επιδόσεις του Caricasulo, έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι είχαμε τόσο την απόσρυση Melandri απ' τους αγώνες όσο και την λήξη της συνεργασίας της GRT Yamaha με τον Sandro Cortese, του οποίου τη θέση θα πάρει ένας νέος αναβάτης, ο 24χρονος Αμερικανός Garrett Gerloff, που έρχεται απ’ τα paddock του MotoAmerica.

Ξεκινώντας με την πορεία του Caricasulo, ο νεαρός Ιταλός έκανε το ντεμπούτο του στο Motul WSBK το 2014 στην κατηγορία των Superstock 600, όπου με πολλούς τερματισμούς στο βάθρο βρέθηκε στην πέμπτη θέση της βαθμολογίας. Τον επόμενο χρόνο κατάφερε να βρεθεί πιο ψηλά, στην τρίτη θέση, σημειώνοντας μάλιστα και την πρώτη του νίκη. Σχετικά με την πορεία του στο φετινό πρωτάθλημα, ο Caricasulo είναι δεύτερος αυτή τη στιγμή και απέχει μόλις οκτώ βαθμούς απ’ τον ομόσταβλό του Randy Krummenacher, που ηγείται του πρωταθλήματος.

Όταν σφραγίστηκε η συμφωνία του Caricasulo με την GRT Yamaha WorldSBK ήταν πολύ χαρούμενος, καθώς εκπλήρωσε έναν από τους στόχους του. “Το να μου δοθεί η ευκαιρία να αγωνιστώ στην κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος με τη Yamaha και με μια ομάδα που ήδη γνωρίζω, είναι πραγματικά απίστευτο.” Ο Caricasulo ωρίμασε σαν αναβάτης, όντας μέλος της GRT Yamaha και κατάφερε να αναδείξει το ταλέντο του αλλά και τις δυνατότητές του στο πρωτάθλημα χάρη σ' αυτή. Για αυτό είναι πάρα πολύ ενθουσιασμένος που θα κάνει το ντεμπούτο του στα WorldSBK με την συγκεκριμένη ομάδα, όπως δήλωσε.

Από την άλλη, η ιστορία του Garrett Gerloff και το πώς βρέθηκε στο Motul WSBK είναι τελείως διαφορετική από αυτή του Ιταλού. Ο Gerloff έρχεται από το εθνικό πρωτάθλημα της Αμερικής, που το 2016 και το 2017 πήρε τον τίτλο του MotoAmerica Supersport και στα τρία χρόνια της καριέρας του μετρά 19 νίκες. Σε δηλώσεις του σχετικά με την άφιξή του στο Motul WSBK, ο Gerloff είπε: “Θα ήθελα να ξεκινήσω αρχικά ευχαριστώντας την Yamaha Motor USA για όλα όσα έκανε για μένα, που με πήρε υπό την αιγίδα της εξ αρχής και που πίστεψε σε μένα. Δεν θα ήμουν εδώ που βρίσκομαι τώρα χωρίς τη βοήθειά της. Είμαι πολύ χαρούμενος που θα συνεχίσω να είμαι μέλος της Yamaha μέσα απ’ την GRT Yamaha WorldSBK. Επίσης, ανυπομονώ να εκπροσωπήσω την Αμερική στο εξωτερικό. Είναι κάτι που πάντοτε ονειρευόμουν να κάνω και κάτι για το οποίο είμαι προετοιμασμένος και νιώθω έτοιμος να το κάνω. Πραγματικά, εκτιμώ την Yamaha Europe που μου έδωσε την ευκαιρία να είμαι αναβάτης της και θα προσπαθήσω να φέρω όσο το δυνατόν καλύτερα αποτελέσματα.” Επίσης, ο Gerloff αναφέρθηκε στον Ben Spies και την υποστήριξη που είχε από αυτόν τους τελευταίους μήνες, καθώς τον προώθησε αρκετά.

Ετικέτες

Jonathan Rea – Δεν μπορούμε να αφήσουμε μοτοσυκλέτες που κοστίζουν 50.000 να αγωνίζονται εναντίον αυτών που κοστίζουν 20.000 ευρώ

Φωτογραφίζει ξεκάθαρα την Ducati Panigale V4 R
motomag Jonathan Rea – Δεν μπορούμε να αφήσουμε μοτοσυκλέτες που κοστίζουν 50.000 να αγωνίζονται εναντίον αυτών που κοστίζουν 20.000 ευρώ
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

23/11/2023

Ο Rea ο οποίος εδώ και μερικές εβδομάδες αποτελεί τον νέο αναβάτη της Pata Yamaha Prometeon WSBK, στην EICMA εξέφρασε τις ανησυχίες του για τον νέο κανονισμό του ελάχιστου συνολικού βάρους ενώ ταυτόχρονα ανέφερε πως η διαφορά κόστους που υπάρχει μεταξύ των μοτοσυκλετών παραγωγής που χρησιμοποιούνται ως βάση για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του θεσμού πρέπει να αντιμετωπιστεί με κάποιον τρόπο από την διοργανώτρια αρχή.

O Ιρλανδός πολυπρωταθλητής αναφερόμενος στον νέο κανονισμό του ελάχιστου συνολικού βάρους αναβάτη/μοτοσυκλέτας που κυρίως πλήττει τον Alvaro Bautista, με τον Ισπανό να πρέπει να προσθέσει 7 κιλά στην Panigale V4 R δήλωσε: “Ο Alvaro έχει πολύ καλή φυσική κατάσταση και με την Ducati θα βρουν μια λύση για να παραμείνουν μπροστά.” Όμως ο Rea έβαλε και ένα ακόμα ζήτημα στην έκθεση του Μιλάνου, εκφράζοντας τις ανησυχίες του σχετικά με τη διαφορά κόστους μεταξύ των μοτοσυκλετών παραγωγής οι οποίες χρησιμοποιούνται ως βάση για τις αγωνιστικές τους μοτοσυκλέτες. “Αποτελεί πρόβλημα που υπάρχουν μοτοσυκλέτες οι οποίες κοστίζουν 50.000 ευρώ και αγωνίζονται ενάντια σε άλλες που κοστίζουν 20.000. Η Dorna σε συνεργασία με την διοργανώτρια αρχή του WSBK πρέπει να βρει μία λύση σε αυτό το ζήτημα ώστε να μειωθεί η ψαλίδα.”

WSBK

Φυσικά οι δηλώσεις του Rea φωτογραφίζουν την Ducati Panigale V4 R (αλλά και την νέα BMW M1000RR που ξεπερνά τα 30.000€) καθώς αυτή είναι η μοτοσυκλέτα που όλοι θέλουν να κερδίσουν στο WSBK, ωστόσο όταν ρωτήθηκε γιατί η Yamaha δεν βγάζει και αυτή στην παραγωγή μία ανάλογη έκδοση δεν είχε να δώσει κάποια απάντηση... Πριν εφαρμοστεί στο WSBK ο κανονισμός για την τιμή λιανικής πώλησης, η Honda έτρεχε με τα RC-30/RC-45 που κόστιζαν όσο δύο Fireblabe, η Yamaha με τα OW-01 και R7 που επίσης είχαν αστρονομικές τιμές και η Kawasaki με τα περιορισμένης παραγωγής και εξίσου πανάκριβα ZXR750RR. Επίσης τότε οι κανονισμοί ήταν πολύ πιο χαλαροί ως προς τις μηχανολογικές επεμβάσεις, με αποτέλεσμα οι εργοστασιακές μοτοσυκλέτες να μην έχουν ούτε μια βίδα ίδια με τις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Ο κανονισμός για την τιμή λιανικής πώλησης ήρθε από την κατηγορία Superstock 1000, σε μια εποχή όπου στα WSBK είχαν σοβαρές εργοστασιακές ομάδες μόνο η Aprilia και αργότερα η Kawasaki, με σαφή στόχο να κάνουν φτηνότερους τους αγώνες για τις εταιρείες που ξόδευαν ήδη τεράστια ποσά για τα MotoGP, όπως και έγινε. Μόνο που όταν ο ανταγωνισμός μεγαλώνει, αυτομάτως εκτοξεύεται και το κόστος, διότι στους αγώνες πάντα κερδίζει στο τέλος όποιος δίνει τα περισσότερα λεφτά για R&D, τα περισσότερα λεφτά για δοκιμές, τα περισσότερα λεφτά για καλούς μηχανικούς, τα περισσότερα λεφτά για καλούς αναβάτες... Κι όσο πιο αυστηροί γίνονται οι κανονισμοί, τόσο πιο ακριβή γίνεται στο τέλος μια κατηγορία, διότι όλοι ψάχνουν την διαφορά στις λεπτομέρειες. Αυτό έγινε και στα WSBK τώρα. Έφτιαξαν κανονισμούς που επιτρέπουν ελάχιστες αλλαγές στις μοτοσυκλέτες παραγωγής, οπότε και οι κατασκευαστές δημιούργησαν μοντέλα παραγωγής με αγωνιστική τεχνολογία, τα οποία είναι φυσικά πανάκριβα. Ο Rea λοιπόν, έρχεται και να πει αυτό που λένε όλοι όταν η αγαπημένη τους εταιρεία δυσκολεύεται στους αγώνες (επειδή δεν χώνει τα λεφτά που χώνουν οι πρώτοι...) και ήταν η αιτία που πήγε άπατη η κατηγορία Superstock 1000. Λέει λοιπόν να γίνουν οι μοτοσυκλέτες όσο πιο "normal" γίνεται για να αυξηθεί ο ανταγωνισμός μεταξύ των αναβατών. Μόνο που στην πραγματικότητα κανείς δεν θέλει να δει αγώνες με μοτοσυκλέτες που μπορεί να δει και στην καφετέρια της πόλης του. Θέλει να βλέπει εξωτικές μοτοσυκλέτες στους αγώνες! Θέλει δίχρονα V4 να εκτοξεύουν τους αναβάτες στο διάστημα, θέλει τετράχρονα να στροφάρουν στις 20.000 με φτερά και τουρμπίνες... Αν ήθελε normal μοτοσυκλέτες τότε τα Superstock 1000 θα ήταν τώρα ο βασιλιάς των αγώνων και όχι τα MotoGP... Έστω η Moto2 που έχουν όλοι τον ίδιο κινητήρα. Σε κάθε περίπτωση, μπορεί να απέχουμε αρκετούς μήνες από το ξεκίνημα της νέας σεζόν στο WSBK, ωστόσο τα παιχνίδια τακτικής και ψυχολογίας έχουν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα.