Nordkapp 2017 – Σκυταλοδρομία!

Από πορθμείο σε πορθμείο...
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/6/2017

Εγκαταλείπουν σιγά – σιγά τα δέντρα οι σαράντα Africa Twin καθώς πέρασαν τον αρκτικό κύκλο και πλέον κινούνται σε αφιλόξενο τοπίο. Παγετώνες, χαμηλή βλάστηση και ήλιος που καίει αλλά δεν σε ζεσταίνει, είναι η συντροφιά του ταξιδιού!

 

Δύο πράγματα κυριάρχησαν στην χθεσινή μέρα, η σκυταλοδρομία των φέρι μποτ, στα οποία ανεβοκατέβαιναν όλη μέρα - πέντε συνολικά – με τον χρόνο ενδιάμεσα να πιέζει για να μην χαθεί ούτε ένα, καθώς μετά έβγαινε εκτός πλαισίου το πολύ αυστηρό πρόγραμμα.

 

 

Βέβαια τον ρυθμό τώρα τον έδινε ο Kevin Benavides, που μετά τον Paulo Goncalves είναι ο δεύτερος πρωταθλητής που επισκέπτεται το Nordkapp 2017, όχι σαν απλός επισκέπτης όμως, αλλά οδηγώντας μαζί με τους υπόλοιπους συμμετέχοντες, δίνοντας τον ρυθμό πολλές φορές! Αν και τηρούν τα όρια ταχύτητας με ευλάβεια, υπάρχουν στιγμές που μπορεί το γκάζι να ανοίξει λίγο περισσότερο, ειδικά στους άδειους από αυτοκίνητα δρόμους στους οποίους κινούνται.

το πρόγραμμα είχε και μία πιο... κοντινή επίσκεψη στον παγετώνα:

 

Μετά τα ιδιαίτερα μαθήματα οδήγησης με τον Paulo Goncalves, ο Γιώργος Πυρπασόπουλος είχε τώρα την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά τον Kevin Benavides με τον οποίο μίλησαν χθες βράδυ ζωντανά σε όσους παρακολουθούν την εξέλιξη του Nordkapp 2017, μέσα από τα social media. Δείτε –ξανά- το video:

 

 

 

Φεύγοντας λοιπόν από το Bronnoysund, με το όνομα που προφέρεται περίεργα, ο Γιώργος και η παρέα των Africa Twin, συνεχίζουν να κινούνται μέσα στον Αρκτικό Κύκλο, απολαμβάνοντας τον διαρκή ήλιο. Ο Αρκτικός Κύκλος είναι λίγο πριν το Bronnoysund και στην δική τους περίπτωση τον πέρασαν μέσα σε ένα από τα πολλά φέρι μποτ που αναγκάστηκαν να πάρουν, με τον Γιώργο να αντιλαμβάνεται εκείνη την στιγμή, όταν είδε την σχετική αναγραφή από το παράθυρο, πως διέσχιζε τον Αρκτικό Κύκλο, ο οποίος δεν είναι μάλιστα σταθερός, αλλά η διάμετρός του υπολογίζεται κάθε χρόνο με βάση την κίνηση της Γης, μετατοπιζόμενη μερικά μέτρα…

Σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια κόσμου κατοικούν μέσα στον Αρκτικό Κύκλο, με την Νορβηγία να έχει αναλογικά τον μεγαλύτερο πληθυσμό! Οι άνθρωποι εκεί λοιπόν είναι πλήρως εξοικειωμένοι με τις ακραίες καιρικές συνθήκες και φυσικά με τα τεράστια διαστήματα ημέρας και νύχτας! Σχεδόν 24ωρες ημέρες θα ζήσει και ο Γιώργος από τώρα και στο εξής, ξεκινώντας από το Glomfjord σήμερα το πρωί!

 

Η μεγαλύτερη έκπληξη βέβαια ήταν για τον Benavides, που ήρθε κατευθείαν από την Αργεντινή και τις υψηλές θερμοκρασίες, για να οδηγήσει στο κρύο και να επισκεφτεί ένα από τους πιο χαμηλά σε υψόμετρο παγετώνες, που συναντάς σε κοντινή απόσταση από τον πολιτισμό.

 

Το ανάγλυφο ολόκληρης της περιοχής που διέσχισαν εχθές, μοιάζει με ξεφτισμένο ύφασμα, βυθισμένο στην θάλασσα. Το νερό εισδύει στην στεριά σχηματίζοντας αναρίθμητους κολπίσκους και νησάκια κάνοντας αδύνατο να κινηθείς ευθεία χωρίς να χρειαστείς γέφυρα η πλοίο για να περάσεις απέναντι! Πρακτικά αδύνατο να μην βρίσκεται κανείς σε μία διαρκή αίσθηση θαυμασμού, από την οποία ο Πυρπασόπουλος δεν νομίζει πλέον πως θα ξεφύγει, μέχρι και το τέλος του ταξιδιού!

 

 

 

η διαδρομή της 4ης οδηγικής ημέρας

 

 

Honda NSR 500

Το απόλυτο αγωνιστικό
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/9/2017

 

Μία πρόσφατη βόλτα για λόγους συντήρησης που πραγματοποίησαν οι μηχανικοί της Honda, σε ένα από τα NSR500 που διατηρούν σε άψογη κατάσταση και καταγράφηκε στην κάμερα, μας θύμισε την απόλυτη αυτή αγωνιστική…

Ακόμη και σήμερα, την εποχή των MotoGP, των 250+ ίππων, των 340+km/h τελικών ταχυτήτων, των απόλυτων χρόνων και των εξωπραγματικών επιδόσεων, είναι πολλοί αυτοί που θεωρούν ότι οι τελευταίες πραγματικές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες, ήταν τα δίχρονα 500 των GP. Εκείνα τα ατίθασα, υστερικά και ιδιαιτέρως δύστροπα δίχρονα τετρακύλινδρα, που χάρισαν μοναδικό θέαμα και αγώνες που έχουν μείνει στην ιστορία.

Κατά γενική ομολογία, το δυνατότερο, το πιο διαχρονικό και το πιο ασυμβίβαστο στην ιστορία των Grand Prix, ήταν το NSR500 της Honda, το οποίο πρωτοπαρουσιάστηκε το 1984 ως ο επιτυχημένος διάδοχος του τρικύλινδρου V NS500. Το NSR500 ήταν ένα τετρακύλινδρο V και αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος για την Honda για 18 ολόκληρα χρόνια, ώσπου άλλαξαν οι κανονισμοί που απαγόρεψαν τις δίχρονες μοτοσυκλέτες ξεκινώντας την απόλυτη κυριαρχία των τετράχρονων MotoGP.

 

Η απόδοση του κινητήρα ήταν κοντά στους 200 ίππους στις 13.500 και η περιεχόμενη γωνία των κυλίνδρων ήταν στις 112 μοίρες (εκεί κατέληξαν από την έκδοση του 1987 κι έπειτα), ένα ασυνήθιστο νούμερο για V κινητήρες. Ο στρόφαλος ήταν crossplane (αυτό ίσχυε από το 1992 κι έπειτα), ενώ ο ακριβής κυβισμός ήταν 499 κυβικά εκατοστά με διαστάσεις 54x54,5mm. Σε συνδυασμό με το εκπληκτικό αλουμινένιο περιμετρικό πλαίσιο της Honda, το NSR έγινε σχεδόν αμέσως ο απόλυτος κυρίαρχος στα GP κερδίζοντας 10 παγκόσμιους τίτλους, εκ των οποίων οι έξι (1994-1999) ήταν σερί, με πέντε από αυτούς να ανήκουν στον θρύλο των GP Mick Doohan. Ο Αυστραλός, παραμένει μέχρι και σήμερα ο μοναδικός αναβάτης στην ιστορία του σπορ που έχει κερδίσει πέντε τίτλους στην σειρά.

Συνολικά, η μοτοσυκλέτα μάζεψε περισσότερες από 100 νίκες και το 2001, με αναβάτη τον Valentino Rossi πέτυχε το ορόσημο των 500 νικών της Honda στα GP από το 1961, ενώ η επόμενη σεζόν, το 2002, ήταν η τελευταία θητεία του δίχρονου NSR, το οποίο αγωνίστηκε κόντρα στα πρωτοεμφανιζόμενα –τότε- τετράχρονα MotoGP.

 

Εμείς, είμασταν μάλιστα από  τους ελάχιστους τυχερούς δημοσιογράφους που είχαν καταφέρει να οδηγήσουν το NSR του Mick Doohan (1996) και του Valentino Rossi (2001) σε δύο μεγάλες αποκλειστικότητες για τα ελληνικά δεδομένα.