Nordkapp 2017 – Σκυταλοδρομία!

Από πορθμείο σε πορθμείο...
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/6/2017

Εγκαταλείπουν σιγά – σιγά τα δέντρα οι σαράντα Africa Twin καθώς πέρασαν τον αρκτικό κύκλο και πλέον κινούνται σε αφιλόξενο τοπίο. Παγετώνες, χαμηλή βλάστηση και ήλιος που καίει αλλά δεν σε ζεσταίνει, είναι η συντροφιά του ταξιδιού!

 

Δύο πράγματα κυριάρχησαν στην χθεσινή μέρα, η σκυταλοδρομία των φέρι μποτ, στα οποία ανεβοκατέβαιναν όλη μέρα - πέντε συνολικά – με τον χρόνο ενδιάμεσα να πιέζει για να μην χαθεί ούτε ένα, καθώς μετά έβγαινε εκτός πλαισίου το πολύ αυστηρό πρόγραμμα.

 

 

Βέβαια τον ρυθμό τώρα τον έδινε ο Kevin Benavides, που μετά τον Paulo Goncalves είναι ο δεύτερος πρωταθλητής που επισκέπτεται το Nordkapp 2017, όχι σαν απλός επισκέπτης όμως, αλλά οδηγώντας μαζί με τους υπόλοιπους συμμετέχοντες, δίνοντας τον ρυθμό πολλές φορές! Αν και τηρούν τα όρια ταχύτητας με ευλάβεια, υπάρχουν στιγμές που μπορεί το γκάζι να ανοίξει λίγο περισσότερο, ειδικά στους άδειους από αυτοκίνητα δρόμους στους οποίους κινούνται.

το πρόγραμμα είχε και μία πιο... κοντινή επίσκεψη στον παγετώνα:

 

Μετά τα ιδιαίτερα μαθήματα οδήγησης με τον Paulo Goncalves, ο Γιώργος Πυρπασόπουλος είχε τώρα την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά τον Kevin Benavides με τον οποίο μίλησαν χθες βράδυ ζωντανά σε όσους παρακολουθούν την εξέλιξη του Nordkapp 2017, μέσα από τα social media. Δείτε –ξανά- το video:

 

 

 

Φεύγοντας λοιπόν από το Bronnoysund, με το όνομα που προφέρεται περίεργα, ο Γιώργος και η παρέα των Africa Twin, συνεχίζουν να κινούνται μέσα στον Αρκτικό Κύκλο, απολαμβάνοντας τον διαρκή ήλιο. Ο Αρκτικός Κύκλος είναι λίγο πριν το Bronnoysund και στην δική τους περίπτωση τον πέρασαν μέσα σε ένα από τα πολλά φέρι μποτ που αναγκάστηκαν να πάρουν, με τον Γιώργο να αντιλαμβάνεται εκείνη την στιγμή, όταν είδε την σχετική αναγραφή από το παράθυρο, πως διέσχιζε τον Αρκτικό Κύκλο, ο οποίος δεν είναι μάλιστα σταθερός, αλλά η διάμετρός του υπολογίζεται κάθε χρόνο με βάση την κίνηση της Γης, μετατοπιζόμενη μερικά μέτρα…

Σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια κόσμου κατοικούν μέσα στον Αρκτικό Κύκλο, με την Νορβηγία να έχει αναλογικά τον μεγαλύτερο πληθυσμό! Οι άνθρωποι εκεί λοιπόν είναι πλήρως εξοικειωμένοι με τις ακραίες καιρικές συνθήκες και φυσικά με τα τεράστια διαστήματα ημέρας και νύχτας! Σχεδόν 24ωρες ημέρες θα ζήσει και ο Γιώργος από τώρα και στο εξής, ξεκινώντας από το Glomfjord σήμερα το πρωί!

 

Η μεγαλύτερη έκπληξη βέβαια ήταν για τον Benavides, που ήρθε κατευθείαν από την Αργεντινή και τις υψηλές θερμοκρασίες, για να οδηγήσει στο κρύο και να επισκεφτεί ένα από τους πιο χαμηλά σε υψόμετρο παγετώνες, που συναντάς σε κοντινή απόσταση από τον πολιτισμό.

 

Το ανάγλυφο ολόκληρης της περιοχής που διέσχισαν εχθές, μοιάζει με ξεφτισμένο ύφασμα, βυθισμένο στην θάλασσα. Το νερό εισδύει στην στεριά σχηματίζοντας αναρίθμητους κολπίσκους και νησάκια κάνοντας αδύνατο να κινηθείς ευθεία χωρίς να χρειαστείς γέφυρα η πλοίο για να περάσεις απέναντι! Πρακτικά αδύνατο να μην βρίσκεται κανείς σε μία διαρκή αίσθηση θαυμασμού, από την οποία ο Πυρπασόπουλος δεν νομίζει πλέον πως θα ξεφύγει, μέχρι και το τέλος του ταξιδιού!

 

 

 

η διαδρομή της 4ης οδηγικής ημέρας

 

 

Nordkapp 2017 – Αυθεντικό τοπίο Βορρά!

Μία επική μέρα!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/6/2017

Οι σαράντα Africa Twin λούστηκαν εχθές με ήλιο, έστω και λίγο, έστω και με το κρύο να παραμένει τσουχτερό. Από τις εναλλαγές τοπίου της πρώτης μέρας, στον Δρόμο του Ατλαντικού την δεύτερη, εχθές –τρίτη μέρα οδήγησης- άρχισαν να πλησιάζουν την οριοθετημένη γραμμή που αλλάζει το τοπίο με πυκνά δάση, ηλιόλουστα ξέφωτα και διάσπαρτα Νορβηγικά σπίτια. Φτιαγμένα για να ξεχωρίζουν μέσα στην φύση, τα σπίτια των Νορβηγών που διακόπτουν την χρωματική παλέτα του σκληρού τοπίου, αποτελούν από μόνα τους ένα αξιοθέατο που με την πολυχρωμία του δεν γίνεται ποτέ μονότονο!

 

Ο Γιώργος Πυρπασόπουλος χαρακτήρισε την χθεσινή μέρα –απλά- επική, καταφέρνοντας να ξεπεράσει την πρώτη αλλά και την δεύτερη! Η αρχή του ταξιδιού είναι πάντα αντιμετωπίζεται με ένα δέος, όσο αντικρύζεις ένα καινούριο μέρος τελείως διαφορετικό από όλα όσα έχεις δει στο παρελθόν. Πόσο μάλιστα όταν πρέπει να αντιμετωπίσεις ομίχλη με χιόνι στην μία άκρη ενός τούνελ και αέρα με βροχή στην άλλη! Η δεύτερη μέρα περιλάμβανε πολύ.. θάλασσα: Με τρεις βόλτες σε φέριμποτ, και στην μέση της ημέρας την διάσχιση του Δρόμου του Ατλαντικού, εύκολα μπορούσε να ξεχωρίσει από το δέος της πρώτης. Ωστόσο η τρίτη μέρα είχε το ξεχωριστό στοιχείο του ήλιου, και υποψιάζομαι πως είναι ένας από τους λόγους που ο Πυρπασόπουλος ήταν τόσο ευδιάθετος. Πρώτη μέρα που θα ένιωθε τα δάχτυλα των χεριών του, πρώτη μέρα που δεν θα μούλιαζε στην σέλα, αν και ο ήλιος στο Βορρά μπορεί εύκολα να σε κάψει μέσα από την ζελατίνα του κράνους όταν είσαι όλη την μέρα στον δρόμο και η ζελατίνα διάφανη… ακριβώς δηλαδή όπως έγινε και με τον Γιώργο!

 

 

Χθες λοιπόν αναχώρησαν στις 08:00 το πρωί και γρήγορα έκαναν την πρώτη τους στάση για να ανέβουν στο μοναδικό φέριμποτ που θα χρησιμοποιούσαν για την ημέρα, μία διαδρομή 25 λεπτών ανάμεσα σε κάθετα πρασινισμένα βράχια, λίγο έξω από το Trondheim. Αμέσως πήραν την βορινή κατεύθυνση, αφήνοντας την διαδρομή που βρέχεται από τον ωκεανό προχωρώντας ψηλότερα μέσα από την πυκνή φύση. Το στοιχείο του νερού όμως ήταν και πάλι κυρίαρχο. Εκατοντάδες λίμνες που καθρεφτίζουν τις αμέτρητες κορυφές των βουνών, μία ευκαιρία για καινούριο πίνακα ζωγραφικής, πίσω από κάθε στροφή! Σύμφωνα με τον Γιώργο δεν είναι καθόλου δύσκολο να αντιληφθείς γιατί ξεπήδησαν οι μύθοι για τα troll, τους νάνους, τις σπηλιές και όλα τα υπέροχα πλάσματα και τοπία, περιγράφονται στην ευρύτατη σκανδιναβική μυθολογία. Απλά μπορείς να φανταστείς το ίδιο τοπίο, ντυμένο στα λευκά και καλυμμένο με ένα παχύ στρώμα σκοταδιού που κρατάει μήνες…

 

Ο δρόμος δεν είναι ποτέ ενιαίος, είτε θα διακόπτεται από κάποιο πορθμείο και θα αναγκάζεσαι να ανέβεις σε φέριμποτ για να συνεχίσεις, είτε θα περνάς τούνελ και γέφυρες. Και τα τούνελ εκμεταλλεύονται το σκληρό πέτρωμα αποτελώντας κανονικές τρύπες στο βουνό, χωρίς να χρειάζεται τοίχωμα. Ευκολότερη η κατασκευής τους συγκριτικά με τα δικά μας τούνελ, στενότερα αφού εξυπηρετούν λίγη κίνηση, αλλά αμέτρητα σε πλήθος. Σε έναν αραιοκατοικημένο τόπο όπως η Νορβηγία, είναι εύκολο να σταματήσεις στη μέση ενός τούνελ, να σβήσεις την Africa και απλά να χαρείς την ηρεμία που σου προσφέρει η μόνωση χιλιάδων τόνων βράχων…

Η ημέρα εχθές έκλεισε μετά από 470 χιλιόμετρα φτάνοντας στο Bronnoysund το οποίο έχει μία παράξενη προφορά από τους ντόπιους που φορώντας κράνος μπορεί να το ακούσεις και σαν τελείως διαφορετικό όνομα. Σήμερα θα επιστρέψουν στη διαδρομή που αντικρύζει συνέχεια τον Βόρειο Ατλαντικό και φυσικά θα ανεβοκατεβαίνουν σε φέριμποτ, μέχρι να φτάσουν ακόμα πιο βόρεια που το τοπίο αλλάζει και πάλι!

 

"ζωντανή" η μυθολογία και διάσπαρτη εκατέρωθεν του δρόμου, αποτελεί αξιοθέατο για όλους τους τουρίστες - με τους οποίους ο Πυρπασόπουλος γίνεται αμέσως φίλος...