Δοκιμάζουμε στην Πορτογαλία τα νέα Bridgestone με πλοηγό τον Freddie Spencer!

Ο Freddie Spencer παρέα με το MOTO!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/4/2015

Ο “Fast Freddie”, ένας από τους ταχύτερους αναβάτες της ιστορίας, είναι ο πλοηγός μας στην Πορτογαλία, όπου δοκιμάζουμε τα νέα Bridgestone T30 και A40. Νέα ελαστικά, Sport touring και παντός δρόμου, αντίστοιχα. Δύο διαφορετικά ελαστικά και ποικιλία μοτοσυκλετών, και τον Freddie Spencer, να μας δείχνει τον δρόμο. Μερικές φορές, αυτή η δουλειά είναι η καλύτερη του κόσμου! Οι πρώτες εντυπώσεις είναι πως το νέο Adventure ελαστικό, το A40, είναι εξαιρετικό στο δρόμο, αλλά το μπροστινό τα βρίσκει σκούρα στο χώμα. Το 90-10 που δίνει η Bridgestone ως χρήση, είναι πιο κοντά στο 95-5, όπως συμβαίνει και με τους περισσότερους κατασκευαστές. Το Τ30 είναι περισσότερο touring, από sport, αλλά έρχεται γρήγορα σε θερμοκρασία λειτουργίας, και το πίσω ελαστικό ανταπεξέρχεται στη ροπή των πολλών κυβικών, βρίσκοντας πρόσφυση ακόμα κι όταν ανοίγεις βίαια το γκάζι σε κλίση. Έχουμε μπροστά μας κι άλλα χιλιόμετρα, αναλύοντας τα ελαστικά, σε διαφορετικές συνθήκες, σε μια διαδρομή που περιέχει πολλά είδη δρόμων.

Ωστόσο η ευχάριστη έκπληξη παραμένει η παρουσία του Freddie Spencer, που έχει χορηγό την Bridgestone, στη σχολή οδήγησης που διατηρεί στην Γαλλία. Ο Αμερικανός έχει μερικές εξαιρετικές ιστορίες, που μας διηγείται αυτές τις μέρες, και μαζί του κάναμε μια συζήτηση για τις νέες μοτοσυκλέτες με τα πάμπολλα ηλεκτρονικά βοηθήματα, αλλά και τη σύγχρονη μορφή των αγώνων! Εν συντομία, οι απόψεις του θα εκπλήξουν τον περισσότερο κόσμο! Είναι υποστηρικτής των ηλεκτρονικών, του αρέσει η Panigale 1299 και πιστεύει ότι από ένα σημείο και μετά, δεν μπορείς να εκμεταλλευτείς τις δυνατότητες των νέων μοτοσυκλετών, αν δεν έχεις ηλεκτρονικά. Πράγματα που λέμε στο περιοδικό, και ορισμένες φορές ακούμε την απάντηση ότι «οι παλιοί θα τα κατάφερναν». Ένας από τους ταχύτερους λοιπόν, λέει πως όχι, ωστόσο δεν θα πρέπει να μαθαίνει κανείς να οδηγά με τα ηλεκτρονικά. Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, και θα ακολουθήσουν κι άλλες φυσικά, καθώς η τεράστια εμπειρία του “Fast Freddie”, που ασταμάτητα οδηγεί όλα αυτά τα χρόνια, είναι αστείρευτη πηγή για προβληματισμό. Που να ακούσετε τι έχει να πει, για τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας μόνο με τα φρένα. Πιστεύει ότι οι σύγχρονοι αγώνες είναι εντυπωσιακοί, εξίσου με την δική του εποχή, και έχει ενδιαφέροντα πράγματα να πει για κάθε αναβάτη των MotoGP. Μείνετε συντονισμένοι για συνέντευξη Freddie Spencer και την αναλυτική δοκιμή των νέων Bridgestone!    

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.