Honda: Το ορόσημο των 400.000.000 δίτροχων!

Σε λιγότερο από έναν αιώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

19/12/2019

Η Honda κατάφερε μέσα σε 70 χρόνια (απ’ τη στιγμή που δημιούργησε την πρώτη της μοτοσυκλέτα, το D-Type, το 1949), να παράξει 400.000.000 μοτοσυκλέτες και σκούτερ. Όχι, δεν έχει γίνει κάποιο τυπογραφικό λάθος στα μηδενικά. Η Honda έχει δημιουργήσει σε λιγότερο από έναν αιώνα τετρακόσια εκατομμύρια μονάδες, με τα τελευταία 100 εκατομμύρια να παράγονται την τελευταία πενταετία, απ’ το 2014 έως τώρα.

Το Honda D-Type

 

Ο Soichiro Honda ίδρυσε την Honda Motor Co. Ltd 1948, ενώ λίγα χρόνια αργότερα, το 1963, επεκτάθηκε και εκτός των συνόρων της Ιαπωνίας, δημιουργώντας το πρώτο εργοστάσιο μαζικής παραγωγής στο Βέλγιο. Έκτοτε, έχει απλωθεί σε 25 χώρες παγκοσμίως με 35 εγκαταστάσεις. Κινούμενη πάντοτε με το μότο πως ο σκοπός της τεχνολογίας είναι να βοηθά τον άνθρωπο, συνέχισε να εξελίσσεται και να δημιουργεί δίκυκλα ορόσημα στην Ιστορία της μοτοσυκλέτας. Πρώτο από όλα, ήταν το Super Cub που κυκλοφόρησε στην αγορά το 1958 (που διαμόρφωσε ακόμη και την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα της χώρα μας), ενώ μέχρι και σήμερα συναντάται στους δρόμους.

Έναν χρόνο αργότερα, η Honda έγινε ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μοτοσυκλετών στον κόσμο, ενώ μια δεκαετία μετά, το 1969, έφτιαξε την πρώτη ιαπωνική superbike, το CB750. Μια μοτοσυκλέτα που μέχρι και σήμερα στοιχειώνει τα όνειρα, μικρών και μεγάλων –σε ηλικία- αναβατών, που είτε θέλουν να τη χρησιμοποιήσουν ως βάση για τη δημιουργία μιας custom μοτοσυκλέτας, είτε να την έχουν σε “κατάσταση καινούργιου” και να τη θαυμάζουν με τις ώρες.

Το 1986 δημιούργησε την XRV650 Africa Twin, η οποία έγραψε ιστορία και το 2015 η Honda αναβίωσε το όνομά της παρουσιάζοντας την CRF1000L Africa Twin, ενώ φέτος επέστρεψε δριμύτερη και εντελώς νέα σε τρεις εκδόσεις, για την οποία διαβάσατε αποκλειστικά στο επετειακό τεύχος 600 του ΜΟΤΟ.

Το πρώτο φράγμα της παραγωγής 100.000.000 μοτοσυκλετών και σκούτερ έσπασε λίγο πριν την “ανατολή” της νέας χιλιετίας το 1997, ενώ από τότε μέχρι το 2014 έφτασε τα 300.000.000 κομμάτια. Η Honda κατάφερε μέσα στο 2018 να ξεπεράσει την παραγωγή των 20.000.000 μονάδων ανά έτος και συνεχίζει μέχρι και σήμερα ακάθεκτη την πορεία της ατενίζοντας το μέλλον. Ο CEO της Honda, Takahiro Hachigo μίλησε γι' αυτό επίτευγμα της Honda λέγοντας: “Για 70 χρόνια η Honda προσέφερε στους πελάτες της μοτοσυκλέτες που έκαναν τη ζωή τους καλύτερη και πιο ευχάριστη, καταφέρνοντας να σπάσει το φράγμα των 400.000.000 μονάδων. Είμαι ευγνώμων σε όλους τους πελάτες μας και σε όλους που συνέβαλλαν στην εξέλιξη, στην παραγωγή, στην πώληση και στην συντήρηση των προϊόντων μας. Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις για να προσφέρουμε προϊόντα που θα καλύπτουν τις ανάγκες και τα όνειρα των πελατών μας παγκοσμίως.”

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.