Honda: Το ορόσημο των 400.000.000 δίτροχων!

Σε λιγότερο από έναν αιώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

19/12/2019

Η Honda κατάφερε μέσα σε 70 χρόνια (απ’ τη στιγμή που δημιούργησε την πρώτη της μοτοσυκλέτα, το D-Type, το 1949), να παράξει 400.000.000 μοτοσυκλέτες και σκούτερ. Όχι, δεν έχει γίνει κάποιο τυπογραφικό λάθος στα μηδενικά. Η Honda έχει δημιουργήσει σε λιγότερο από έναν αιώνα τετρακόσια εκατομμύρια μονάδες, με τα τελευταία 100 εκατομμύρια να παράγονται την τελευταία πενταετία, απ’ το 2014 έως τώρα.

Το Honda D-Type

 

Ο Soichiro Honda ίδρυσε την Honda Motor Co. Ltd 1948, ενώ λίγα χρόνια αργότερα, το 1963, επεκτάθηκε και εκτός των συνόρων της Ιαπωνίας, δημιουργώντας το πρώτο εργοστάσιο μαζικής παραγωγής στο Βέλγιο. Έκτοτε, έχει απλωθεί σε 25 χώρες παγκοσμίως με 35 εγκαταστάσεις. Κινούμενη πάντοτε με το μότο πως ο σκοπός της τεχνολογίας είναι να βοηθά τον άνθρωπο, συνέχισε να εξελίσσεται και να δημιουργεί δίκυκλα ορόσημα στην Ιστορία της μοτοσυκλέτας. Πρώτο από όλα, ήταν το Super Cub που κυκλοφόρησε στην αγορά το 1958 (που διαμόρφωσε ακόμη και την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα της χώρα μας), ενώ μέχρι και σήμερα συναντάται στους δρόμους.

Έναν χρόνο αργότερα, η Honda έγινε ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μοτοσυκλετών στον κόσμο, ενώ μια δεκαετία μετά, το 1969, έφτιαξε την πρώτη ιαπωνική superbike, το CB750. Μια μοτοσυκλέτα που μέχρι και σήμερα στοιχειώνει τα όνειρα, μικρών και μεγάλων –σε ηλικία- αναβατών, που είτε θέλουν να τη χρησιμοποιήσουν ως βάση για τη δημιουργία μιας custom μοτοσυκλέτας, είτε να την έχουν σε “κατάσταση καινούργιου” και να τη θαυμάζουν με τις ώρες.

Το 1986 δημιούργησε την XRV650 Africa Twin, η οποία έγραψε ιστορία και το 2015 η Honda αναβίωσε το όνομά της παρουσιάζοντας την CRF1000L Africa Twin, ενώ φέτος επέστρεψε δριμύτερη και εντελώς νέα σε τρεις εκδόσεις, για την οποία διαβάσατε αποκλειστικά στο επετειακό τεύχος 600 του ΜΟΤΟ.

Το πρώτο φράγμα της παραγωγής 100.000.000 μοτοσυκλετών και σκούτερ έσπασε λίγο πριν την “ανατολή” της νέας χιλιετίας το 1997, ενώ από τότε μέχρι το 2014 έφτασε τα 300.000.000 κομμάτια. Η Honda κατάφερε μέσα στο 2018 να ξεπεράσει την παραγωγή των 20.000.000 μονάδων ανά έτος και συνεχίζει μέχρι και σήμερα ακάθεκτη την πορεία της ατενίζοντας το μέλλον. Ο CEO της Honda, Takahiro Hachigo μίλησε γι' αυτό επίτευγμα της Honda λέγοντας: “Για 70 χρόνια η Honda προσέφερε στους πελάτες της μοτοσυκλέτες που έκαναν τη ζωή τους καλύτερη και πιο ευχάριστη, καταφέρνοντας να σπάσει το φράγμα των 400.000.000 μονάδων. Είμαι ευγνώμων σε όλους τους πελάτες μας και σε όλους που συνέβαλλαν στην εξέλιξη, στην παραγωγή, στην πώληση και στην συντήρηση των προϊόντων μας. Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις για να προσφέρουμε προϊόντα που θα καλύπτουν τις ανάγκες και τα όνειρα των πελατών μας παγκοσμίως.”

Ετικέτες

MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας

Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
MotoCAP αξιολόγηση προστατευτικού εξοπλισμού αναβάτη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.

Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη. 

Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.

Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού αναβάτη

Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω). 

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού

Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.

Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.

Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.

Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.