Ινδία - Παράλληλα θα πωλούνται ΚΤΜ 350 και 390, τι θα γίνει με Bajaj και Triumph 400

Η φρορολογική αναμόρφωση στην Ινδία φέρνει τα πάνω-κάτω στην ινδική παραγωγή
ktm 390 adventure
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/3/2026

Η Ινδία προέβη σε μια ευρεία αναδιαμόρφωση των φορολογικών συντελεστών της και, όσον αφορά στα δίκυκλα, η αλλαγή που κάνει τη διαφορά είναι ο ορισμός των 350 κυβικών εκατοστών ως σημείο καμπής. Τα δίκυκλα με κινητήρες έως 350 cc έχουν φορολογικό συντελεστή 18%, ενώ ξεπερνώντας αυτό το όριο μπαίνουν σε μια κλίμακα πολυτελείας με φόρο 40%.

Αυτό σημαίνει πως οι Ινδοί κατασκευαστές βλέπουν τον κίνδυνο αρκετές μοτοσυκλέτες τους να βρεθούν με υπολογίσιμο "καπέλο" στην εγχώρια αγορά τους – η οποία, με περισσότερες από 20 εκατομμύρια ταξινομήσεις τον χρόνο, δεν είναι ακριβώς αμελητέα, όταν η Ευρώπη παίζει αθροιστικά γύρω στο ένα εκατομμύριο ετησίως.

triumph

Πρόσφατα ο ηγέτης της Bajaj, Rajiv Bajaj, εξήγησε πώς η εταιρεία του θα προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Και ο λόγος του έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα μέρη μας, καθώς η Bajaj δεν έχει μόνο τη δική της παραγωγή, αλλά πλέον και την ΚΤΜ, ενώ κατασκευάζει και για λογαριασμό της Triumph τα μονοκύλινδρα 400άρια της.

Πρόσφατα λοιπόν, ο κύριος Bajaj είχε αποκαλύψει πως τα μικρά μονοκύλινδρα Triumph θα μικρύνουν ελαφρώς σε κυβισμό ώστε να ενταχθούν στη χαμηλότερη φορολογική βαθμίδα – ζήτημα επιβίωσης στη μάχη της ινδικής αγοράς. Αυτό που δεν μας είχε εξηγήσει είναι τι θα γίνει με τις άλλες δύο εταιρείες που σχετίζονται με το όνομά του, Bajaj και KTM.

bajaj dominar 400

Το πλάνο της Bajaj είναι να προσαρμόσει όλα τα μοντέλα 400 κυβικών των Bajaj, Triumph και ΚΤΜ στα νέα δεδομένα, δηλαδή να μικρύνουν ελαφρώς οι χωρητικότητες των κινητήρων τους ώστε να εμπίπτουν στον χαμηλότερο φορολογικό συντελεστή των 350 cc.

Στις περιπτώσεις των Bajaj και Triumph, αυτός θα είναι ο μόνος διαθέσιμος κυβισμός, ωστόσο στην ΚΤΜ φαίνεται πως θα κινηθεί διαφορετικά. Έτσι σε πρώτη φάση τα μοντέλα της οικογένειας 390 θα συνεχίσουν να διατίθενται με τον κινητήρα των 399 cc που έχουν σήμερα και θα πωλούνται παράλληλα με τα νέα υποκυβισμένα μοντέλα των 350 cc.

Αυτό βέβαια αφορά στην ινδική αγορά – και ίσως κάποιες άλλες ασιατικές – καθώς στην Ευρώπη είναι πολύ πιθανό να μην αντιληφθούμε τίποτε αφού λογικά τα 390 θα συνεχίσουν να πωλούνται ως τα γνωρίζουμε.

 

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.