Πάνε για ρεκόρ Guinness με την όπισθεν - Με μοτοσυκλέτα με sidecar
Στόχος να ξεπεράσουν τα 170 χιλιόμετρα με μία Ural Gear Up
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
4/10/2024
Ένα ρεκόρ Guinness που κρατά 32 χρόνια θα επιχειρήσουν να σπάσουν δύο Βρετανοί λάτρεις των μοτοσυκλετών με sidecar προς τα τέλη Οκτωβρίου.
Η τρέλα πάει με την όπισθεν για τους Matt Bishop και Reece Gilkes που έχουν γίνει γνωστοί για τη λατρεία που έχουν στις μοτοσυκλέτες με sidecar.
Στις αρχές του 2021 οι δύο Βρετανοί έκαναν το πρώτο τους τρίροδο ρεκόρ Guinness όταν ολοκλήρωσαν με επιτυχία το μακρύτερο ταξίδι με scooter που έφερε sidecar κάνοντας τον γύρο του κόσμου για να διανύσουν συνολικά 54.960 χιλιόμετρα και να περάσουν από 35 χώρες -διαβάστε περισσότερα εδώ.
Στο ταξίδι των Bishop και Gilkes, που κράτησε 15 μήνες και ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 2019 -επισημοποιήθηκε δύο χρόνια αργότερα- είχαν "κοτσάρει" ένα sidecar ιδιοκατασκευή σε ένα Honda SH150i και πριν από αυτό δεν είχαν καμία εμπειρία με μοτοσυκλέτα. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους συγκέντρωσαν και χρήματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Για το νέο ρεκόρ που θα επιχειρήσουν οι δύο Βρετανοί θα έχουν συντροφιά μία Ural Gear Up καθώς Ural είχε χρησιμοποιηθεί και για το ρεκόρ των 171,2 χιλιομέτρων που θα επιχειρήσουν να σπάσουν, ένα ρεκόρ Guinness που κρατά από τον Σεπτέμβρη του 1992 και έγινε στο Irbit της Ρωσίας από τον Vladimir Glukhikh, σε 8 ώρες, 47 λεπτά και 23 δευτερολεπτα.
Το ραντεβού για τους Bishop και Gilkes που είναι γνωστοί και ως "The Sidecars Guys" έχει οριστεί στις 26 Οκτωβρίου στο αεροδρόμιο Tranwell κοντά στο Newcastle της Αγγλίας. Υπολογίζουν ότι θα χρειαστούν 12 ώρες για να πετύχουν το νέο ρεκόρ.
Η προσπάθειά των "The Sidecars Guys" θα είναι ανοιχτή στο κοινό που μπορεί να επισκεφτεί το αεροδρόμιο για να τους παρακολουθήσει αλλά και για να γιορτάσει μαζί τους τη στιγμή που θα τα καταφέρουν. Μάλιστα η γενική είσοδος έχει οριστεί στις πέντε λίρες Αγγλίας, με το κοινό να έχει τη δυνατότητα και για test ride έναντι του ποσού των 45 λιρών.
Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν θα δοθούν για τη δημιουργία ενός νέου καφέ στα βορειοανατολικά της χώρας που απευθύνεται σε ταξιδιώτες μοτοσυκλετιστές.
Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες
Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
17/3/2026
Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.
Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.
Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.
O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό
Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.
Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.
Μπαταρίες που… επισκευάζονται
Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.
Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.
Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.
Open-source και δικαίωμα στην επισκευή
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.
Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.
Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.
Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.
Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.
Περισσότερο από τεχνολογία
Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.
Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.
Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.
