Που και πώς το πάει η Kawasaki με την υβριδική μοτοσυκλέτα – VIDEO

Η απόδοσή της στο δυναμόμετρο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/11/2020

Η Kawasaki μας έδειξε πέρσι στην EICMA πως ετοιμάζει μία μοτοσυκλέτα με υβριδική τεχνολογία και επιβεβαίωσε πρόσφατα πως δεν ήταν πυροτέχνημα αλλά δουλεύει πάνω σε αυτό, δείχνοντας ένα teaser video. Ξεκινά λάθος το video με το φουτουριστικό τετράτροχο που πρώτη φορά είδαμε το 2013 και δεν θα γίνει πραγματικότητα ούτε το 2030, και είναι λάθος γιατί μας μιλά για μία τεχνολογία την οποία έχει σχεδόν έτοιμη, όχι για κάτι θεωρητικό στο μέλλον. Είναι κάτι που μελετά εδώ και είκοσι χρόνια, δεν ξεκίνησε τώρα, αλλά η έλευσή της στην παραγωγή πλησιάζει. Στην πράξη όλα τα πλάνα από το νέο video είναι παλιά, εκτός από το τελευταίο κομμάτι που έχει και μεγάλο ενδιαφέρον, διότι είναι η πρώτη φορά που την ακούμε να δουλεύει στο δυναμόμετρο, όπως επίσης μας δίνει και μία πιο ξεκάθαρη οπτική για το πώς βλέπει το μέλλον της υβριδικής τεχνολογίας στις μοτοσυκλέτες.

Ουσιαστικά επιβεβαιώνει όσα γράφαμε πριν από ένα μήνα με την αποκάλυψη των πατεντών για την μελλοντική μοτοσυκλέτα παραγωγής, και όλα όσα είχαμε πει ακριβώς ένα χρόνο πριν όταν βλέπαμε από κοντά το πρωτότυπο στη EICMA. Αντιμετωπίζει λοιπόν την ύπαρξη του ηλεκτροκινητήρα με τον ίδιο τρόπο που υπάρχει και η υπερτροφοδότηση στην σειρά H2! Μία πρόσθετη δύναμη όταν χρειάζεσαι περισσότερη επιτάχυνση και αντίστοιχα το δυνατό φρενάρισμα να φέρνει και φόρτιση της μπαταρίας μεγαλώνοντας το φρένο του κινητήρα. Το πρόσθετο όφελος είναι ολότελα ηλεκτρική κίνηση με μικρές ταχύτητες κι αυτό στον υπόλοιπο κόσμο να ξέρετε πως είναι μεγάλο όφελος. Διότι οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, μέχρι και αυτή την στιγμή τουλάχιστον, επιτρέπεται να περάσουν μέσα από πάρκα, ζώνες για ποδήλατα κτλ, που στην Ιταλία για παράδειγμα, σημαίνει μία τεράστια εξοικονόμηση χρόνου. Διότι πηγαίνεις μέσα από τεράστια πάρκα κόβοντας δρόμο κάτω από τα δέντρα αντί για γύρω-γύρω περιμένοντας στα φανάρια μέσα στην κίνηση.

Στο video η Kawasaki φέρνει ένα αντίστοιχο παράδειγμα από το Παρίσι, όπου η EV μοτοσυκλέτα φτάνει στο κέντρο οδηγώντας στους αυτοκινητόδρομους αποκλειστικά με τον κινητήρα εσωτερικής καύσης. Μόλις μπαίνει στο ιστορικό κέντρο, κινείται στους δρόμους μόνο με τον ηλεκτροκινητήρα και φεύγει αργότερα προς μία στριφτερή διαδρομή χρησιμοποιώντας και τους δύο για άμεση επιτάχυνση και περισσότερη δύναμη. Στον αυτοκινητόδρομο δεν χρειάζεσαι την μέγιστη ιπποδύναμη ταξιδεύοντας με σταθερή ταχύτητα, φαντάζεται η Kawasaki, και έτσι μπορείς να χρησιμοποιείς μόνο τον βενζινοκινητήρα κρατώντας και την μπαταρία πλήρως φορτισμένη για μετά. Είναι βέβαια ουτοπικό αυτό το σενάριο διότι οι αυτοκινητόδρομοι του οδηγούν στο Παρίσι έχουν απίστευτη κίνηση και κινείσαι όπως όπως στο Κηφισό, ανάμεσα από σταματημένα αυτοκίνητα. Με τις πρόσφατες συνεργασίες που έχουμε συνάψει στο ΜΟΤΟ, μία από αυτές για την Γαλλία εξάγοντας τις δοκιμές που κάνουμε στην Ελλάδα(!) και παράλληλα συμμετέχοντας σε συγκριτικά εκεί, η εικόνα που έχουμε για τους αυτοκινητόδρομους στο Παρίσι είναι πως είσαι κλείσε-άνοιξε το γκάζι συνέχεια, αλλά ας πάμε παρακάτω στο παράδειγμα της Kawasaki.

Ακούστε την EV μοτοσυκλέτα στο τέλος του Video

Διότι το πραγματικά καλό είναι σε αυτό το σημείο, όπου κινείσαι στο κέντρο μόνο με τον ηλεκτροκινητήρα. Για αυτό και το παράδειγμα του Παρισιού δεν είναι τυχαίο. Διότι το Παρίσι θα είναι το πρώτο ευρωπαϊκό κέντρο πόλης που θα κλειδώσει για οχήματα με κινητήρα εσωτερικής καύσης! Προς το παρόν από το 2024 θα επιτρέπονται μόνο οι Euro4 μοτοσυκλέτες και νεότερες, οπότε ναι, οι λιγοστοί δίχρονοι Γάλλοι δεν θα μπορούν να κάνουν βόλτα κάτω από τον Πύργο του Άιφελ. Είναι άγνωστο πότε θα γίνει το επόμενο βήμα απαγορεύοντας τελείως την πρόσβαση εκτός των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, αλλά σίγουρα έρχεται και ευτυχώς δεν θα είναι σύντομα. Η Kawasaki βλέπει πως οι υβριδικές μοτοσυκλέτες θα είναι η καλύτερη λύση τότε, εξασφαλίζοντας την κίνηση παντού ενώ ταυτόχρονα ο αναβάτης θα επωφελείται από τον συνδυασμό ιπποδύναμης των δύο κινητήρων. Θα έχει βέβαια και το πρόσθετο βάρος μπαταριών και ηλεκτροκινήτρα, κόστος, συντήρηση κτλ για τα οποία όμως δεν μπορεί να γίνει λόγος αυτή την στιγμή. Διότι η τεχνολογία καλπάζει, κυριολεκτικά, και οι ισοδυναμίες αλλάζουν συνέχεια οπότε η EV μοτοσυκλέτα θα πρέπει να κριθεί όταν είναι έτοιμη να κυκλοφορήσει. Άλλωστε η Kawasaki πρώτη φορά ασχολήθηκε με αυτή την λύση στις αρχές του 2000, δηλαδή είναι κάτι που το βλέπει από την αρχή της ανάπτυξης των μπαταριών και των ηλεκτρικών και στόχος είναι να έχει έτοιμη την μοτοσυκλέτα την στιγμή ακριβώς που η διαθέσιμη τεχνολογία είναι σε στάδιο να υποστηρίξει την χρήση της EV, σε βάρος, αυτονομία, συντήρηση και κόστος.

Αντίστροφα βέβαια, τόσο η BMW Motorrad όσο και η KTM, με την πρώτη να έχει πρόσβαση στον εξαιρετικά ανεπτυγμένο τομέα της αυτοκίνησης, θεωρούν πως οι υβριδικές μοτοσυκλέτες δεν είναι μία καλή λύση. Θέλουν είτε αμιγώς ηλεκτρικές, είτε αμιγώς με κινητήρα εσωτερικής καύσης.

Εμείς πάντως βρίσκουμε πως η λύση της Kawasaki ακούγεται δελεαστική γιατί ξεφεύγει από το «πάρε ένα ηλεκτρικό για την πόλη» και προσανατολίζεται λίγο πιο κοντά στην σπορ οδήγηση, έχοντας ένα κουμπί “Boost” που επιλέγεις με τον αντίχειρα αν θα ακολουθεί το άνοιγμα της γκαζιέρας. Όταν το κάνεις, η ροπή σου θα πολλαπλασιάζεται για τόσο όσο χρειάζεσαι στην έξοδο μίας στροφής σε στριφτερό δρόμο, μερικά δευτερόλεπτα την φορά δηλαδή, περίπου όσο θα κράταγες και το γκάζι ανοικτό μέχρι να το κόψεις για την επόμενη στροφή. Αλλιώς η λειτουργεία “Boost” ακυρώνεται την στιγμή που θα χρησιμοποιήσεις τα φρένα.

Η Kawasaki προσανατολίζεται να έχει διάφορες καταστάσεις λειτουργίας η μοτοσυκλέτα, όπως τις ξέρουμε, Touring, Sport, Rain κτλ και κάθε μία από αυτές να μπορεί επίσης να επιλέξει αν θα είναι Economy ή Sport με τον ηλεκτροκινητήρα να αναλαμβάνει τον αντίστοιχο ρόλο. Με το τελευταίο teaser video ξέρουμε πως όλα αυτά τα εννοεί και στην πράξη. Βέβαιο θα πρέπει να θεωρείται επίσης από εδώ και πέρα, πως θα βγάλει τελικά στην παραγωγή μία υβριδική μοτοσυκλέτα, αλλά καθόλου βέβαιο δεν είναι το «πότε». Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να την οδηγήσουμε πριν την απορρίψουμε, διότι τίποτα δεν είναι σίγουρο…

Ετικέτες

Έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Ο ΣΕΜΕ προειδοποιεί για αναστολή ταξινομήσεων και προτείνει λύσεις – Κάποιος να ξυπνήσει την κυβέρνηση

Ο ΣΕΜΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς ένα Κράτος που μοιάζει να βρίσκεται σε βαθύ ύπνο
no number plates
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/3/2026

Την Παρασκευή 6 Μαρτίου γράφαμε ξανά για τη δυστοπία που έχει δημιουργηθεί γύρω από τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οχημάτων από το Υπουργείο Μεταφορών, εντοπίζοντας το πρόβλημα στη διαμάχη δύο εταιρειών που ερίζουν για τη δουλειά και δυστυχώς αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε.

Το θέμα έχει εμφανιστεί επανειλημμένα και, παρότι θα έπρεπε λογικά να έχει βρεθεί μια οριστική λύση, φτάνουμε ξανά και ξανά στο ίδιο αδιέξοδο, το οποίο η κυβέρνηση προσπάθησε να ξεπεράσει με μια πολύ προσωρινή λύση: απευθείας αναθέσεις σε μικρές ποσότητες.

Το είχαμε ξαναγράψει τον Φλεβάρη και έναν μήνα μετά απλώς διαπιστώσαμε πως το όλο θέμα, όχι απλώς δεν είχε αντιμετωπιστεί, αλλά είχε εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα καθώς έμποροι προσπαθούσαν να βρουν πινακίδες για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους – που είχαν παραγγείλει και πληρώσει μοτοσυκλέτες που δεν μπορούσαν να παραλάβουν – καταφεύγοντας σε άλλες περιφέρειες της χώρας που δεν είχαν (ακόμη) ξεμείνει από πινακίδες.

Παρασκευή 13 Μαρτίου σήμερα, που γράφονται αυτές οι αράδες, κι ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα πλην του να φτάσουμε κοντύτερα στο χείλος του γκρεμού, καθώς ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) εξέδωσε δελτίο Τύπου με ημερομηνία 12 Μαρτίου 2026, στο οποίο ευθέως μιλά για “Επικείμενη αναστολή ταξινομήσεων δικύκλων λόγω εξάντλησης αποθεμάτων πινακίδων κυκλοφορίας.”

Το πρόβλημα περιγράφεται από τον ΣΕΜΕ με τα ίδια μελανά χρώματα:

“Το υφιστάμενο πρόβλημα εδράζεται σε διοικητικές αστοχίες κατά τη διαγωνιστική διαδικασία προμήθειας νέων πινακίδων, η οποία προσβλήθηκε νομικά, επιφέροντας εκ των πραγμάτων σημαντικές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωσή της.

“Οι απευθείας αναθέσεις που προέκυψαν προσπάθησαν να καλύψουν το κενό χωρίς όμως να προσφέρεται οριστική λύση. Επιπροσθέτως, δεν κατέστη εφικτή ούτε η προσπάθεια της ΓΔΟΥ του Υπουργείου Μεταφορών για σχετικό αίτημα προς το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με στόχο την απευθείας διαπραγμάτευση, καθώς όπως ενημερωθήκαμε, μισό μήνα μετά την κατάθεση του αιτήματος, απορρίφθηκε.

“Βάσει των υφιστάμενων δεδομένων, δημιουργείται ένα επιχειρησιακό κενό τουλάχιστον είκοσι (20) έως τριάντα (30) ημερών, κατά το οποίο η αγορά θα στερείται πλήρως του απαραίτητου υλικού. Προτάσεις του ΣΕΜΕ για την προσωρινή γεφύρωση του κενού, όπως η χρήση πινακίδων χωρίς ανακλαστική μεμβράνη, δεν προκρίθηκαν ελλείψει σχετικού νομοθετικού πλαισίου.

“Παράλληλα, μια ακόμη λύση που έχει προταθεί είναι εκείνη των προσωρινών αδειών κυκλοφορίας, η οποία δεν έχει λάβει μέχρι στιγμής την απαιτούμενη κανονιστική μορφή, ώστε να είναι άμεσα εφαρμόσιμη.”

Προς επίλυση του προβλήματος ο ΣΕΜΕ κάνει τρεις προτάσεις, μια για την άμεση κινητοποίηση της διαδικασίας και δύο για μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση αναλόγων καταστάσεων στο μέλλον.

Η άμεση θεσμοθέτηση Προσωρινών Αδειών είναι η πρόταση για να προχωρήσει τώρα η αγορά, ως μέτρο που μπορεί να αποφασιστεί και να θεσμοθετηθεί πριν καν φτάσουμε στην πλήρη παύση ταξινομήσεων, δηλαδή ουσιαστικά στην παύση της εμπορικής δραστηριότητας στον επαγγελματικό χώρο της Μοτοσυκλέτας.

Δεν θα ήταν καν η πρώτη φορά που θα εφαρμοζόταν μια προσωρινή λύση με τη μορφή χειρόγραφων πινακίδων και το επίσημο χαρτί της προσωρινής άδειας για ενδεχόμενο έλεγχο από την Αστυνομία στον δρόμο. Έχει ξαναγίνει, δεν είναι η κομψότερη λύση, αλλά τουλάχιστον δεν θα φτάναμε σε σημείο να κινδυνεύουν με λουκέτο επιχειρήσεις.

Άραγε, οι διαμάχες των προμηθευτών του υπουργείου κατέχουν υψηλότερη προτεραιότητα από την υγεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων;

Οι άλλες δύο προτάσεις του ΣΕΜΕ δεν αφορούν τη σημερινή μέρα, αλλά κοιτούν προς την επόμενη φορά που θα δημιουργηθεί το ίδιο πρόβλημα. Κρίνοντας από το παρελθόν, μάλλον δεν θα ξαναργήσει η μέρα που θα επαναληφθεί.

Η πρώτη πρόταση μιλά για “αναπροσαρμογή προϋπολογισμού του νέου διαγωνισμού” με διπλασιασμό των σχετικών κονδυλίων και ποσοτήτων, προκειμένου να διασφαλιστεί η επάρκεια υλικού σε βάθος χρόνου, απορροφώντας πιθανές νομικές ή γραφειοκρατικές καθυστερήσεις.

Η δε δεύτερη αναφέρεται στην “αποκέντρωση του συστήματος διαχείρισης αποθεμάτων” εκχωρώντας την αρμοδιότητα στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Μεταφορών καθώς έτσι “θα υπολογίζεται δυναμικά βάσει των τοπικών αναγκών και των αναμενόμενων ταξινομήσεων ανά περιφέρεια”.

Σωστές σκέψεις προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά άραγε απευθύνονται στα σωστά αυτιά; Ή μάλλον, υπάρχουν σωστά αυτιά σε θέσεις ευθύνης αυτή τη στιγμή; Διότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται επί αρκετούς μήνες τώρα μάλλον δείχνουν πως ουδείς ασχολείται σοβαρά με το θέμα στο επίπεδο λήψης αποφάσεων της κυβέρνησης. Απλά το κοιτούν να κυλά προς τον γκρεμό και δεν κάνουν απολύτως τίποτα.