Rally Dakar: Ημέρες 6η & 7η – Ξεκαθάρισμα!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/1/2016

Η KTM εκμεταλλεύεται τις περιστάσεις και πλησιάζει την Honda την στιγμή που πλέον τα πάντα δείχνουν ότι θα εξελιχθούν σε μονομαχία 2-3 αναβατών. Μπορεί η διαφορά της κάτι παραπάνω από μίας ώρας που χωρίζει τον GONCALVES με τον MEO, για παράδειγμα, να μην θεωρείται μεγάλη για έναν αγώνα που βρίσκεται λίγο πάνω από την μέση, όμως ο ρυθμός τους δείχνει ότι αν όλα συνεχίσουν χωρίς προβλήματα, τότε οι πρώτοι θα μονομαχήσουν μεταξύ τους. Κι αυτό σημαίνει GONCALVES vs PRICE. Το παράδειγμα του MEO δεν είναι τυχαίο, γιατί κέρδισε την δύσκολη έβδομη μέρα και αυτό τον έφερε στην έκτη θέση της γενικής κατάταξης, όμως τα πράγματα εξελίσσονται ολοένα και πιο δύσκολα. Μέχρι τώρα είχαν να αντιμετωπίσουν τον καιρό, ή το τερέν. Τώρα έχουν και τα δύο μαζί με τις επιπτώσεις από την κόπωση όλων των ημερών. Μονάχα η Yamaha μπορεί να πει ότι το τελευταίο ισχύει αντίστροφα για αυτή, αφού οι αναβάτες ήταν άρρωστοι και αγωνίζονταν με πυρετό, όμως εδώ και δύο μέρες έχουν ξεπεράσει τα προβλήματα και ανεβαίνουν θέσεις. Ο RODRIGUES έφτασε στην έβδομη θέση γενικής παρά τις δυσκολίες που παρουσίαζε η τελευταία μέρα.

Σημαντικά για την εξέλιξη του ανταγωνισμού, ήταν τα μηχανολογικά προβλήματα που αντιμετώπισε ο Bareda την έκτη μέρα, χάνοντας πάνω από τέσσερις ώρες, τερματίζοντας με βοήθεια, μόνο και μόνο για να μην ξεκινήσει την επόμενη και να βγει ουσιαστικά εκτός αγώνα, αφού μιλάμε για εργοστασιακό αναβάτη. Θυμίζουμε ότι η Honda είχε από την αρχή προβλήματα και η ακύρωση της πρώτης μέρας την βοήθησε να τα ξεπεράσει. Τώρα η μόνη της ελπίδα να κρατήσει την KTM μακριά από ακόμη μία νίκη στο τεράστιο σερί που έχει όλα αυτά τα χρόνια, είναι ο GONCALVES. Στην πέμπτη θέση ακολουθεί και ο BENAVIDES και μπορεί να είναι πίσω, όμως σήμερα μπαίνουν στους πρώτους αμμόλοφους και είναι μέρος που γνωρίζει πώς να κινείται.

Η πίεση που έχει η ομάδα της Honda για να δείξει μία ισχυρή παρουσία είναι τεράστια, κι αυτό δίνει ακόμα περισσότερους πόντους στον GONCALVES που σταμάτησε να βοηθήσει τον Walkner της KTM, που έπεσε και έσπασε το μηριαίο οστό. Η οργάνωση σε αυτές τις περιπτώσεις χαρίζει κάθε δευτερόλεπτου χαμένου χρόνου σε όποιον αναβάτη σταματήσει, όπως ακριβώς έκανε και στην περίπτωση της Laia Sanz. Μάλιστα τότε ήταν πιο ουσιαστική η βοήθεια καθώς ο Renet ήταν αναίσθητος και αν η Laia δεν είχε σταματήσει να τον βοηθήσει και να καλέσει σε βοήθεια, τα πράγματα μπορεί να είχαν εξελιχθεί πιο σοβαρά για εκείνον. Στην περίπτωση του GONCALVES υπήρχε και το ελικόπτερο του κινηματογραφικού συνεργείου που ενημέρωσε άμεσα, ωστόσο έκανε πολύ καλά που σταμάτησε καθώς ήταν το πρώτο χέρι βοήθειας.

Η στιγμή που ο Goncalves σταματά να βοηθήσει τον Walkner

Dakar 2016: accident Matthias Walkner
#Dakar2016: hoy el austriaco Matthias Walkner sufrió una fuerte caída y el portugués Paulo Gonçalves, pese a estar liderando la carrera, paró a prestarle ayuda hasta la llegada del cuerpo médico. Aquí las imágenes de esta gran muestra de solidaridad. #Dakar: The austrian Matthias Walkner suffered today an accident and portuguese Paulo Gonçalves stopped to give him first aids and wait until the medical assistance came. Here the video of this great show of solidarity.O austríaco Matthias Walkner caiu drasticamente e Português Paulo Gonçalves, apesar de estar liderando a corrida, parou para prestar ajuda até a chegada da equipe médica. Aqui, as imagens desta grande demonstração de solidariedade.Die österreichische Matthias Walkner erlitt heute einen Unfall. Die Portugiesen Paulo Gonçalves, obwohl er das Rennen gewinnt, stop und blieb zu helfen. Hier das Video von diesem großen Zeichen von Solidarität.
Δημοσιεύτηκε από Deporte Motor στις Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

Εγκατάλειψη είχε την έκτη μέρα και ο πολύ καλός Ruben Faria από πτώση που του κόστισε ένα σπασμένο χέρι και τον αναγκάζει να εγκαταλείψει οριστικά τον αγώνα. Ήταν μέχρι στιγμής η εγγύηση ότι η Husqvarna θα μπορούσε να παίξει στις πρώτες θέσεις. Ωστόσο ο Χιλιανός Quintanilla καταφέρνει και σημειώσει ολοένα και καλύτερα αποτελέσματα, και έτσι η Husqvarna παραμένει στο παιχνίδι. Έτσι η πρώτη θέση που έχει η Honda, πολιορκείται τώρα από τους Αυστριακούς και σε λίγο που ξεκινά η δύσκολη μέρα με τους αμμόλοφους, όλα είναι δυνατά. Πόσο μάλλον που τώρα θα είναι και η πρώτη φορά που η πλοήγηση θα δυσκολέψει αισθητά!

Κατάταξη 7^η ειδικής:

Θέση	Αναβάτης	Χώρα	Εταιρία	Χρόνος	Διαφορά	Ποινή
1	MEO	FRA	KTM	02:27:27	–	–
2	BENAVIDES	ARG	HONDA	02:29:20	00:01:53	–
3	GONCALVES	PRT	HONDA	02:29:23	00:01:56	–
4	METGE	FRA	HONDA	02:31:18	00:03:51	–
5	PRICE	AUS	KTM	02:32:00	00:04:33	–
6	QUINTANILLA	CHL	HUSQVARNA	02:32:19	00:04:52	–
7	ARANA	ESP	HUSQVARNA	02:32:30	00:05:03	–
8	FARRES GUELL	ESP	KTM	02:33:28	00:06:01	–
9	SVITKO	SVK	KTM	02:33:30	00:06:03	–
10	BRABEC	USA	HONDA	02:33:44	00:06:17	–

Γενική κατάταξη στην αρχή της 8^η ειδικής:

Θέση	Αναβάτης	Χώρα	Εταιρία	Χρόνος	Διαφορά	Ποινή
1	GONCALVES	PRT	HONDA	22:52:30	–	–
2	PRICE	AUS	KTM	22:55:42	00:03:12	–
3	SVITKO	SVK	KTM	23:01:54	00:09:24	00:01:00
4	QUINTANILLA	CHL	HUSQVARNA	23:10:36	00:18:06	–
5	BENAVIDES	ARG	HONDA	23:13:31	00:21:01	–
6	MEO	FRA	KTM	23:13:36	00:21:06	–
7	RODRIGUES	PRT	YAMAHA	23:17:14	00:24:44	00:02:00
8	FARRES GUELL	ESP	KTM	23:22:27	00:29:57	–
9	DUCLOS	FRA	SHERCO TVS	23:23:02	00:30:32	–
10	PEDRERO GARCIA	ESP	SHERCO TVS	23:24:15	00:31:45	00:02:00

Ετικέτες

dakar

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!