Στατιστικά Eurostat: “Πρώτη” η Ελλάδα σε θανατηφόρα ατυχήματα με μοτοσυκλέτα στην Ευρώπη

Τα γεγονότα και η “στατιστική παρερμηνεία”
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/8/2019

Άλλη μια είδηση με “πολύ αίμα” και πολλά λάθη κυκλοφορεί από σήμερα στον ηλεκτρονικό τύπο της χώρα μας. Αφορμή στάθηκαν τα στατιστικά στοιχεία της Eurostat που δημοσιοποιήθηκαν σήμερα Τρίτη και λένε πως η Ελλάδα έχει την πρώτη θέση στα θανατηφόρα ατυχήματα με μοτοσυκλέτα ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στο πως κάνουν την κατανομή. Όχι επί των αναβατών δικύκλων, αλλά επί των κατοίκων…

Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι η Eurostat είναι μια στατιστική υπηρεσία που συλλέγει νούμερα και παρουσιάζει συγκεντρωτικά αποτελέσματα. Από εκεί και πέρα, το πώς αναλύονται και ερμηνεύονται αυτά τα νούμερα είναι δουλειά ειδικών επιστημόνων κι όχι της Eurostat. Εκεί πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας και να μην παρασυρόμαστε από όσους θέλουν να δημιουργήσουν εντυπώσεις και "ειδήσεις" ποντάροντας στον φτηνό εντυπωσιασμό. Προσοχή! Δεν ισχυριζόμαστε πως δεν έχει η Eurostat όλα τα αξιόπιστα στοιχεία που χρειάζεται για να κάνει σωστά μια τέτοια έρευνα και να συντάξει μια σοβαρή έκθεση για τα τροχαία ατυχήματα των κρατών μελών της Ε.Ε. Ακριβώς το αντίθετο λέμε. Τα έχει και με το παραπάνω, αλλά η ανάλυσή τους ανήκει σε ειδικούς που θα πρέπει να λάβουν υπόψην τους όλες τις παραμέτρους. Αυτό που λέμε ξεκάθαρα είναι πως η μεγαλύτερη πλειοψηφία του τύπου κάνει επιλεκτική χρήση των στοιχείων και βγάζει συμπεράσματα που δεν αποτυπώνουν την ουσιαστική πραγματικότητα.

Πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσουμε (στους "κίτρινους" δημοσιογράφους) πως οι αριθμοί αφορούν το 2017 και όχι το 2019. Οπότε η Ελλάδα ήταν πρώτη και πιθανόν να μην είναι πια, αν και το αναμενόμενο είναι να έχουμε διατηρήσει την πρωτιά και για το 2018 και το 2019. Και είναι φυσιολογικό να είμαστε πρώτοι σε θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα με μοτοσυκλέτες, διότι έχουμε ποσοστιαία τα περισσότερα δίκυκλα κατά κεφαλήν. Βέβαια η κατοχή δικύκλου δεν σημαίνει απαραίτητα και χρήση της. Για παράδειγμα μπορεί όλοι οι Νορβηγοί να έχουν από πέντε μοτοσυκλέτες ο καθένας στο γκαράζ του σπιτιού τους. Πώς όμως να σκοτωθεί στο δρόμο με μοτοσυκλέτα ένας Νορβηγός όταν ΔΕΝ τις οδηγά στο δρόμο για 10 μήνες λόγω παγετού… Ένας σοβαρός ερευνητής θα έβαζε στην εξίσωση και πόσα χιλιόμετρα διανύει τον χρόνο ένας δικυκλιστής. Προφανώς η συγκεκριμένη έρευνα της Eurostat δεν περιέχει τέτοια νούμερα.

Έτσι, στα στατιστικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν, οι Βούλγαροι σκοτώνονται σαν τις μύγες με τα αυτοκίνητα, έχοντας 64 θανάτους σε τροχαία ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους. Την ίδια στιγμή όμως (σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat) οι Βούλγαροι είναι οι καλύτεροι και προσεκτικότεροι μοτοσυκλετιστές στην Ε.Ε. (!) μιας και εμφανίζονται με μηδενικά θανατηφόρα στην συγκεκριμένη κατηγορία. ένα ενδεικτικό παράδειγμα του πόσο προσεκτικοί πρέπει να είναι όσι πάνε να ερμηνεύσουν τα στοιχεία από την Eurostat φαίνεται και στο γεγονός πως η Ρουμανία είναι πρώτη στα θανατηφόρα ατυχήματα με πεζούς και ποδήλατα. Γιατί είναι πρώτη η Ρουμανία; Διότι οι άνθρωποι εκεί είναι φτωχοί (έχει και πάρα πολλούς Ρομά…) και μετακινούνται με τα πόδια ή τα ποδήλατα. Την ίδια στιγμή (σύμφωνα με την έκθεση της Eurostat) οι Ρουμάνοι οδηγοί αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών είναι από τους καλύτερους οδηγούς στον κόσμο!!!

Ερώτηση προς προβληματισμό για όσους θέλουν να το παίξουν σοβαροί αναλυτές και "επιστήμονες": Oι πεζοί και οι ποδηλάτες πώς σκοτώνονται σε τροχαία ατυχήματα στη Ρουμανία όταν οι οδηγοί εκεί είναι τόσο καλοί; Πάμε στοίχημα πως η Ελβετία έχει τα λιγότερα ναυτικά ατυχήματα με δεξαμενόπλοια…         

Για να προλάβουμε τους κλόουν του διαδικτύου, εμείς εδώ στο ΜΟΤΟ θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη για ασφαλέστερες συνθήκες κυκλοφορίας ΟΛΩΝ όσων χρησιμοποιούν τους δρόμους αυτής της χώρας, είτε είναι ποδηλάτες, είτε πεζοί, είτε έχουν αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα. Δεν διαβαθμίζουμε την αξία της ανθρώπινης ζωής. Γι΄αυτό ακριβώς δεν πρόκειται να κάνουμε ποτέ εύκολη τη ζωή όσων πληρώνονται από τους φορολογούμενους για να βρίσκουν πραγματικές λύσεις στα προβλήματα της ασφάλειας. Βαρεθήκαμε τους παράλογους “δρακόντειους νόμους” που είναι ανίκανοι να εφαρμόσουν οι ίδιοι που τους έγραψαν και τους ψήφισαν στη Βουλή. Η ανθρώπινη ζωή είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για εμάς και πρόχειρες αναλύσεις στατιστικών όπως αυτές που κυκλοφορούν κατά κόρον μετά την δημοσιοποίηση των στοιχείων, που απευθύνονται σε ανυποψίαστους, θα μας βρίσκουν απέναντί τους. Σας προτείνουμε να διαβάσετε ΕΔΩ και ΕΔΩ, προηγούμενα άρθρα που αφορούν τις “μαγειρεμένες” στατιστικές των υπηρεσιών της Ε.Ε. και φυσικά των ΜΚΟ που οι ίδιες χρηματοδοτούν με πολλά εκατομμύρια. Μην ξεχνάτε άλλωστε πως η στατιστική είναι το καλύτερο μέσο για να υποστηρίξεις ότι κάτι είναι αλήθεια, άσχετα με το αν είναι σωστό ή λάθος...

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες