Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Valentino Rossi "100 km of Champions": Νίκη Bagnaia στον εθυμοτυπικό αγώνα με σοβαρό τραυματισμό Pasini

Ο Mattia Pasini αερομεταφέρθηκε εκτάκτως
Valentino Rossi "100 km of Champions": Νίκη Bagnaia στον εθυμοτυπικό αγώνα με σοβαρό τραυματισμό Pasini
Από τον

Παύλο Καρατζά

1/12/2025

Ο αγώνας των 100 χιλιομέτρων που διοργανώνει κάθε χρόνο στο ράντσο του ο Valentino Rossi στιγματίστηκε από τον άσχημο τραυματισμό του Mattia Pasini.

Στον αγώνα που διοργανώνει κάθε χρόνο ο Ιταλός πολυπρωταθλητής συμμετείχαν αρκετοί διάσημοι αναβάτες όπως οι Marco Bezzecchi, Luca Marini, Francis Bagnaia, Peter Acosta, Augusto Fernandez, Jack Miller, Diogo Moreira, Barry Baltus και Guy Martin.

pecco

Ο αγώνας για πρώτη φορά είχε και αγώνα sprint που έπαιξε και ρόλο στον τρόπο με τον οποίο έβγαλε ο αλγόριθμος τα ζευγάρια. Τον αγώνα κέρδισαν οι Francesco Bagnaia και Augusto Fernandez, όμως ο τραυματισμός του Mattia Pasini επισκίασε το event.

Ο Ιταλός αναβάτης είχε μία σύγκρουση με τον Tito Rabat στον αγώνα sprint της Παρασκευής, πέφτοντας, χτύπησε το κεφάλι του στο έδαφος και έχασε τις αισθήσεις του. Η ιατρική ομάδα του αγώνα έσπευσε γρήγορα για να δώσεις τις πρώτες βοήθειες, με τον Pasini να συνέρχεται και να απαντά στις ερωτήσεις των ιατρών, όμως για να αποφευχθεί οποιοσδήποτε περαιτέρω κίνδυνος, μεταφέρθηκε αεροπορικώς στο πλησιέστερο νοσοκομείο για περαιτέρω εξετάσεις.

pasini

Ο ίδιος έπειτα δημοσίευσε ένα μήνυμα στα κοινωνικά δίκτυα για να καθησυχάσει τον κόσμο: “Μια μικρή βόλτα με ελικόπτερο, αλλά μην ανησυχείτε, είμαι καλά! Ευχαριστώ όλους τους καταπληκτικούς γιατρούς που εργάζονται τόσο σκληρά για εμάς!”

Ευτυχώς ο Ιταλός αναβάτης την γλύτωσε με μία απλή διάσειση και απέφυγε τα χειρότερα, καθώς όπως ανέφερε και ο ίδιος, πίσω του ερχόντουσαν αρκετοί αναβάτες και πάλι καλά τον απέφυγαν και δεν έπεσαν πάνω του.

Ήταν ο 110ς αγώνας με τον Bagnaia να κάνει την διαφορά φέτος, μία πολύ σημαντική στιγμή γιατί πλέον η Ducati έχει το δικό της μοντέλο, ενώ ο Rossi κέρδισε τον αγώνα Sprint.

Μπορεί να ξεκίνησε εθιμοτυπικά αλλά και ως ένας τρόπος να δημιουργήσουν ισχυρότερους δεσμούς μεταξύ τους, όμως ο αγώνας αυτός έχει εξελιχθεί πλέον σε κάτι μεγαλύτερο, ένα κανονικό σόου με εξέδρες να στήνονται, καντίνες να πλαισιώνουν τις εξέδρες και φυσικά πολλά και ξεχωριστά αναμνηστικά να διανέμονται.

Δημιουργήθηκαν 23 ομάδες από 46 αναβάτες, ένας αριθμός που δεν γίνεται να μεγαλώσει παρά μόνο αν αλλάξουν την διαδικασία ώστε στο τέλος να μένει ο ίδιος αριθμός. Θα μπορούσαν δηλαδή να πάρουν εκκίνηση περισσότερες δυάδες στο μέλλον αν υπάρχει ανάγκη για κάτι τέτοιο και μέσα από μία διαδικασία προκριματικών να προκύπτουν οι 23 δυάδες που θα αγωνιστούν, ώστε να παραμείνουν σταθερά οι 46 συμμετοχές.

Έτσι και αλλιώς ο αγώνας Sprint είναι μία νέα τελείως διαδικασία που ακολουθήθηκε φέτος ώστε να προκύψουν οι δυάδες. Ο Rossi δεν αποκάλυψε τον τρόπο που ο Sprint κατέταξε και χώρισε τις ομάδες, κάνοντας λόγο στα κοινωνικά δίκτυα για έναν μυστικό αλγόριθμο.

Οι ομάδες έπειτα χωρίστηκαν στο Χρυσό και το Ασημένιο γκρουπ, βάση του χρόνου τους στην πίστα του Ράντου.

Στο μεταξύ παρόλο που ο Rossi κέρδισε τον Sprint, μία επαφή που είχε με τον Moreira τον έβγαλε εκτός διαδικασίας στον ίδιο του τον αγώνα και πρακτικά δεν μπήκε ξανά μετά τον Sprint!

Τα ζευγάρια ήταν τα εξής:
Valentino Rossi / Mattia Casadei
Elia Bertolini / David Alonso
Nicolò Bulega / Luca Ottaviani
Filippo Farioli / Tito Rabat
Marco Bezzecchi / Tim Neave
Lorenzo Baldassarri / Jack Miller
Diogo Moreira / Federico Fuligni
Xavier Artigas / Domenique Aegerter
Andrea Migno / Alberto Surra
Barry Baltus / Thomas Chareyre
Celestino Vietti / Niccolò Antonelli
Pecco Bagnaia / Augusto Fernandez
Pedro Acosta / Senna Agius
Luca Marini / Matteo Patacca
Matteo Ferrari / Marco Gaggi
Filippo Fuligni / Francesco Cecchini
Daniel Bewley / Andrea Mantovani
Ivan Ortola / Manu Gonzalez
Alessandro Lupino / Andrea Verona
Davey Todd / Bradley Ray
Matteo Gabarrini / Lorenzo Pritelli
Guy Martin / Dean Harrison
Chris Holder / Biagio Miceli (αντικαταστάτης του τραυματία Pasini)

Ο τραυματισμός του Pasini δεν ήταν το μοναδικό ατύχημα, υπήρχαν αρκετές πτώσεις στον αγώνα.

Ο Bagnaia ξεχώρισε εύκολα και μόνο ο Marini τον κυνήγησε, με την απουσία του Rossi να χαλαρώνει τους ρυθμούς.

Είναι αμφίβολο αν του χρόνου κρατήσει ίδια την διαδικασία, κινδυνεύοντας να αποκλειστεί ξανά από τον δικό του αγώνα…