TVS: Ηλεκτρονικά συστήματα και ηλεκτρικά για τη Norton!

Ένα καλύτερο μέλλον για την ιστορική φίρμα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/4/2020

Η ιστορία με τη χρεοκοπία της Norton είχε αίσιο τέλος, καθώς ένα απ’ τα πιο σημαντικά ονόματα της αγγλικής μοτοσυκλετιστικής βιομηχανίας βρίσκεται πλέον υπό την αιγίδα της TVS, η οποία διαθέτει όλα τα μέσα για να κάνει αυτό που δεν κατάφερε ο πρώην CEO της Norton, Stuart Gardner.

Φυσικά ο στόχος ήταν και παραμένει το να αναβιώσει η Norton τις ένδοξες ημέρες της Ιστορίας της. Μετά την εξαγορά της Norton έναντι 18,5 εκατομμυρίων ευρώ, το επόμενο βήμα της TVS είναι να επανεκκινήσει την παραγωγή το συντομότερο δυνατόν. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε ότι στη συμφωνία δεν συμπεριλαμβάνονταν το αρχηγείο της Norton στο Donington Park, όμως η TVS έχει το δικαίωμα να το χρησιμοποιήσει για τους επόμενους έξι μήνες, ενώ παράλληλα θα χτίζεται ένα νέο εργοστάσιο της Norton στην Αγγλία. Ο Managing Directors της TVS, Sudarshan Venu, είναι ήδη γνωστό ότι τρέφει μεγάλο σεβασμό απέναντι στη Norton και την ιστορία της, για αυτό και ο στόχος του δεν είναι μόνο να επαναφέρει την αίγλη της εταιρείας, αλλά και να ικανοποιήσει τους φίλους και αναβάτες της φίρμας από όλο τον κόσμο, προσφέροντας όλα όσα περιμένουν.

“Προς το παρόν θα χρησιμοποιήσουμε τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις για έξι μήνες αλλά σκοπεύουμε να μετακομίσουμε,” είπε ο Venu. “Έχουμε αρκετές σχέσεις στο Midlands, καθώς απ’ τη δεκαετία του ’80 συνεργαζόμαστε με την Warwick Manufacturing Group. Μάλιστα, έχουμε ένα τεχνικό κέντρο στη Warwick το οποίο μετρά 40 υπαλλήλους της TVS και σκοπεύουμε να το εξελίξουμε περαιτέρω.”

Σχετικά με το προσωπικό της Norton, αλλά και τις μοτοσυκλέτες που δεν παραδόθηκαν ποτέ σε όσους είχαν δώσει προκαταβολή, η TVS εργάζεται πάνω στο θέμα και εξετάζει την παράδοση των μοτοσυκλετών που παρήγγειλαν. Αρχικά, όλοι οι παλιοί υπάλληλοι έχει επαναπροσληφθεί, ενώ έχει διορισθεί ως προσωρινός CEO της Norton, κάποιος που έχει τελέσει χρέη CEO στις Land-Rover και Harley Davidson στο παρελθόν, ο οποίος έχει ήδη επισκεφτεί το εργοστάσιο εξετάζοντας την επικείμενη επαναλειτουργία του. Τώρα, σε ό,τι αφορά την ετήσια παραγωγή μοτοσυκλετών, θα παραμείνει μικρή όπως ήταν, αφού και το νέο εργοστάσιο θα έχει τη δυνατότητα να κατασκευάζει περίπου 2.000 μονάδες το χρόνο.

“Θέλουμε να εξυπηρετήσουμε τους ανθρώπους που εκτιμούν την αξία της Norton και θα κάνουμε οτιδήποτε είναι απαραίτητο για να διασφαλίσουμε ότι οι πελάτες μας θα έχουν τις καλύτερες μοτοσυκλέτες! Η Norton βρίσκεται σε καλά χέρια,” πρόσθεσε ο Venu. Γι' αυτό έχει σχεδιαστεί και ένα πενταετές πλάνο, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται η διατήρηση των μοντέλων της υπάρχουσας γκάμας, αλλά και η δημιουργία νέων μοτοσυκλετών. Οπότε η σειρά των Atlas με τον 650cc δικύλινδρο, του οποίου τα δικαιώματα ανήκουν στη Zongshen, θα μπει κανονικά στην παραγωγή όπως ήταν το αρχικό σχέδιο. Όπως είχαμε αναφέρει και στο παρελθόν, τα πνευματικά δικαιώματα του κινητήρα του 961 Commando, όπως και η γραμμή παραγωγής του είχαν πωληθεί στα τέλη του 2019 στην Jinlang, οπότε παραμένει άγνωστο το πώς θα εξελιχθεί η πορεία του μοντέλου.

Σε αυτό το σημείο να θυμίσουμε επίσης ότι η Zongshen έχει εκμεταλλευτεί πλήρως τον δικύλινδρο κινητήρα, δημιουργώντας τρεις μοτοσυκλέτες με αυτόν, ενώ παράλληλα ετοιμάζει και μια μεγαλύτερη σε κυβισμό έκδοσή, που φτάνει τα 849cc.

“Η Norton ήταν ανέκαθεν στην κορυφή του ανταγωνισμού, προσφέροντας μοτοσυκλέτες με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Γι' αυτό είναι πολύ σημαντικό η Norton να κάνει το επόμενο βήμα στο μέλλον, χρησιμοποιώντας συστήματα που βοηθούν στην οδήγηση, συστήματα ασφάλειας και τη δημιουργία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών…Η Norton μέσα απ’ τις super-premium μοτοσυκλέτες της απευθύνεται σε ένα πολύ συγκεκριμένο κοινό αγοραστών και ο στόχος μας είναι να την υποστηρίξουμε μέσα απ’ τις απαραίτητες επενδύσεις,” ανέφερε o Venu.

Είναι πολύ νωρίς για να μιλήσουμε για το μέλλον της Norton, όμως μέσα απ’ τις πρώτες δηλώσεις των ανθρώπων της TVS είναι ξεκάθαρο πως, αφενός μεν θέλουν να μπουν δυναμικά στη παγκόσμια αγορά, χρησιμοποιώντας την αγγλική φίρμα, αλλά με τον δέοντα σεβασμό που της αρμόζει, δεδομένης της Ιστορίας της και όλων όσα αντιπροσωπεύει.

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες