Ξεκίνησαν εργασίες στο Nürburgring, διπλάσιο κομμάτι θα στρωθεί για το 2022!

Φέτος 2,5 χιλιόμετρα νέας ασφάλτου στο Nordschleife
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/12/2021

Κάθε χρόνο η θρυλικότερη διαδρομή του κόσμου, το Nordschleife, ανανεώνει και από ένα κομμάτι της ασφάλτου, συνήθως περίπου ένα χιλιόμετρο σε μήκος. Φέτος όμως θα στρωθεί με νέα άσφαλτο το γρηγορότερο κομμάτι της μήκους 2,5 χιλιομέτρων από το Döttinger Höhe μέχρι και την στροφή Sabine-Schmitz, που είναι η πρώτη στροφή και έχει αφιερωθεί στην βασίλισσά του Nürburgring, κορυφαία μεταξύ όλων των οδηγών, που έφυγε τον περασμένο Μάρτιο από την ζωή μόλις στα 51 της, έχοντας παλέψει με τον καρκίνο για μία τετραετία.

Το κομμάτι που θα αποκτήσει νέα άσφαλτο είναι μεγαλύτερο από άλλες χρονιές για να μην παρουσιάζει σκαλοπάτια και διακυμάνσεις πρόσφυσης όταν περνούν από εκεί τα εργοστασιακά οχήματα. Κανείς επισκέπτης δεν ολοκληρώνει όλη την ευθεία, στο τέλος κάθε γύρου πρέπει να βγει από την πίστα αναγκαστικά, εκτός φυσικά από τους εργοστασιακούς αναβάτες και οδηγούς που δεσμεύουν την πίστα για δοκιμές κάθε ημέρα και γράφουν αμέτρητους γύρους περνώντας με μεγάλες ταχύτητες το συγκεκριμένο τμήμα. Το Nordschleife ανοίγει τα απογεύματα μετά τις 17:00 για το κοινό, μέχρι σχεδόν την δύση του ήλιου και τα πρωινά είναι δεσμευμένο από κατασκευαστές αυτοκινήτων, κυρίως, για δοκιμές πρωτοτύπων. Τα σαββατοκύριακα επίσης ανοίγει για το κοινό και φυσικά εκτός του βασικού προγράμματος με τα «Tourist Drives» υπάρχουν και Track Day, Industry Pool και άλλα τόσα που δεν αφήνουν κανένα κενό από τα μέσα Μαρτίου έως σχεδόν τα μέσα Νοεμβρίου.

Ακόμη και με χιόνι όμως, η πίστα μπορεί να ανοίξει για snowmobiles και άλλες παρόμοιες δραστηριότητες, ακόμη για σκι καθώς έτσι κι αλλιώς δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν εργασίες με τέτοιες συνθήκες. Αυτός ο κύκλος δραστηριοτήτων και καιρικών συνθηκών δεν αφήνει περιθώρια για ολοκληρωτική αλλαγή, κάτι έτσι κι αλλιώς ασύμφορο οικονομικά για την μεγαλύτερη πίστα του κόσμου που στην σύγχρονη μορφή της έχει μήκος 22,835 χιλιόμετρα.

Μέσα στο Nordschleife, που το ΜΟΤΟ πρόσφατα επισκέφτηκε για τις ανάγκες αυτού του άρθρου εδώ, σε ένα συγκριτικό που προκάλεσε αίσθηση αντιλαμβανόμενοι οι αναγνώστες τον τεράστιο κόπο που απαίτησε, η μεγαλύτερη δοκιμασία είναι οι συνεχείς διακυμάνσεις πρόσφυσης. Κανένα σημείο δεν είναι απολύτως το ίδιο, ένα ακόμη στοιχείο που καθιστά την πίστα ό,τι πιο κοντινό σε δημόσιο δρόμο.

Εργασίες όμως θα γίνουν και στην κανονική πίστα που συνορεύει με το Nordschleife ή αλλιώς την Πράσινη Κόλαση, όπου και εκεί θα γίνει αποκατάσταση μίας στροφής, της λεγόμενης Hyundai N.

Με τον τρόπο αυτό κάθε κομμάτι της Πράσινης Κόλασης ανανεώνεται κάθε δεκαπέντε περίπου χρόνια.

Τελευταίες ημέρες της φετινής σεζόν, λίγο πριν ανοίξει για το κοινό: Δοκιμές στην βροχή από την Mercedes:

Μέσα Οκτωβρίου 2021 η περιοχή βυθίζεται στο σκοτάδι περίπου μισή ώρα πριν το κλείσμο της πίστας και τα φώτα είναι απαραίτητα:

Από την πρόσφατη δοκιμή του MOTO με το πρώτο Gen3 που μπαίνει στην Πράσινη Κόλαση. Λίγα μέτρα πριν θα σταματήσει η νέα ασφαλτόστρωση άρα οι επιγραφές της πρώτης μεγάλης φουρκέτας θα μείνουν. Είναι παράδοση να μπαίνουν μέσα στην πίστα, γράφοντας στην άσφαλτο:

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες