Απευθείας από την Ν. Αφρική: Οδηγούμε το νέο Africa Twin! - UPDATE

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/12/2015

Πρώτη μέρα οδήγησης σήμερα Σάββατο, και έμελε να είναι η πιο επεισοδιακή από ολόκληρη την ολιγομελή παρουσίαση που ετοίμασε η Honda στην Ν. Αφρική. Γιατί το πρωί ξεκίνησε με δυνατή βροχή, που είναι σπάνιο για το καλοκαίρι που είναι τώρα εδώ. Μπορεί τα πράγματα για εμάς προσωπικά, τους Αμερικάνους, τον Γάλλο και τον Έλληνα, να πήραν με τη βροχή τη χειρότερη εξέλιξη, καθώς δεν ήταν κανείς προετοιμασμένος, ούτε και οι ντόπιοι πλοηγοί, όμως είναι καλό που έβρεξε τόσο πολύ. Καλό για τις ανάγκες της δοκιμής, αλλά και των ανθρώπων εδώ. Μπορεί να φαίνεται άσχετο το σχόλιο για τον κόσμο εδώ στην Αφρική, αλλά δεν είναι καθόλου, αφού δεν γίνεται να μην σκέφτεσαι από όπου περνάς, τις τρομακτικές αντιθέσεις που βλέπεις. Το νερό που κουβαλούσαμε μαζί μας είναι για πάρα πολύ κόσμο που συναντήσαμε, πολυτιμότερο από μία μοτοσυκλέτα... Και είμαστε και στον νότο της χώρας, που υποτίθεται ότι δεν έχει τέτοιο πρόβλημα.

Επιστροφή: Για την δοκιμή, η βροχή σε ένα δρόμο που είχε μήνες να βρέξει, μας έδωσε την ευκαιρία να δούμε πώς συμπεριφέρεται το νέο DCT, το torque control και τα φρένα, σε συνθήκες που άλλοι οδηγοί δεν είχαν την ευκαιρία. Μόλις πριν λίγες μέρες, οι Ιταλοί έκοβαν χιλιόμετρα διαδρομής εξαιτίας της αφόρητης ζέστης, που σε κάποια σημεία ήταν 45 βαθμοί. Με αυτή την έννοια θεωρώ ότι ήμασταν τυχεροί, παρόλο που βραχήκαμε μέχρι το κόκαλο, κυρίως γιατί από το μεσημέρι και μετά που σταμάτησε, μπορέσαμε να οδηγήσουμε τέρμα γκάζι, και να ολοκληρώσουμε την πρώτη μέρα κάνοντας τα πάντα!

Αν και σήμερα το τεχνικό κομμάτι της οδήγησης στο χώμα, δεν ήταν ούτε μεγάλο, ούτε δύσκολο, η αρχική εντύπωση του DCT ήταν πάνω των όσων περίμενα, κι ας είχα διαβάσει κριτικές τις προηγούμενες μέρες. Στη γλίτσα το Africa Twin πλαγιολήσθαινε με τεράστια σιγουριά, χωρίς ούτε μία στιγμή να σε κάνει να αμφισβητήσεις για το αν θα γλιτώσεις από την επιλογή σου να ανοίξεις γερά το γκάζι. Μόλις συνειδητοποιήσεις πως επηρεάζει κάθε επιλογή των ρυθμίσεων την συμπεριφορά στο σύνολο, τότε οδηγείς το Africa όπως εσύ θέλεις, και όχι όπως σου επιβάλλει, ακόμα και με το DCT. Θα τα αναλύσουμε όλα αυτά στο επόμενο τεύχος του MOTO, όπως και τα μειονεκτήματά του -που και αυτά υπάρχουν- και τις πιο σημαντικές διαφορές στην έκδοση με το κανονικό κιβώτιο. Η Honda έχει κάνει μία σειρά από επιλογές, που μερικούς θα τους αρέσουν, άλλους όχι. Αλλά πρόκειται για αυτό ακριβώς: επιλογές κι όχι εξαναγκασμένες λύσεις. Σε αυτά περιλαμβάνονται από τον αριθμό των αλόγων που αποδίδει, μέχρι την επιλογή να υπάρχει σαμπρέλα, την γκαζιέρα κι ένα σωρό ακόμα. Χαρακτηριστικά που μονάχα ως σύνολο πρέπει να αξιολογήσεις.

Για εμάς στο περιοδικό ήταν σημαντικό, όπως άλλωστε και σε κάθε παρουσίαση, να πάρουμε απαντήσεις για αυτές τις επιλογές. Η ευκαιρία να μιλήσουμε με τους ανθρώπους που σχεδίασαν την Africa Twin, είναι ανεκτίμητη. Σε κάθε παρουσίαση αυτό είναι το ζητούμενο, το δημοσιογραφικό κομμάτι της δουλειάς αφού, κακά τα ψέματα, ούτε μία, ούτε δύο μέρες φτάνουν για να έχεις σαφή εικόνα για την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό γίνεται στις δοκιμές στην Ελλάδα και στις παρουσιάσεις πρωταρχικός σκοπός είναι να δούμε πώς είναι φτιαγμένη κάθε μοτοσυκλέτα και γιατί, πέρα από την πρώτη εντύπωση του πώς συμπεριφέρεται στο δρόμο..

Το καλό λοιπόν ήταν ότι μαζί μας, όλο αυτό το διάστημα, είναι και οι δύο project leader που απαντούν -τουλάχιστον μέχρι στιγμής- με περίσσεια ειλικρίνεια, και αυτό εκτός από την κατανόηση του τρόπου σκέψης με τον οποίο δημιουργήθηκε το νέο Africa Twin, μας δίνει και την εικόνα της επόμενης έκδοσής του. Μάλιστα, μιλάμε από τώρα για το τι θα γίνει όταν ανανεωθεί!

Λίγα πράγματα δεν μου άρεσαν στο Africa Twin, κι ακόμα πιο λίγα από αυτά έχουν μια κάποια βαρύτητα, ωστόσο οι επόμενες μέρες, και κυρίως το μπόλικο χώμα που μας έχουν υποσχεθεί, θα το ξεδιαλύνουν κι αυτό. Από την άλλη υπάρχουν πάρα πολλά που θα αρέσουν στο νέο Africa, από την σταθερότητά του (που αν υπολογίσεις ότι έχει και εικοσιένα ίντσες εμπρός τροχό, πολλαπλασιάζει την σημασία της) μέχρι την ευελιξία σε επαρχιακούς δρόμους, την λειτουργία του κινητήρα, τα φρένα και ένα σωρό για τα οποία θα δώσουμε σαφή εικόνα μόλις ολοκληρώσουμε την δοκιμή.

 

 

 

 

 

--------

 

UPDATE:

Africa Twin στα χώματα της Αφρικής!

Επιστροφή από μία αχανή ιδιωτική περιοχή, περίπου δύο ώρες βόρεια του Cape Town, που κοιτώντας την από ψηλά χανόταν τα όριά της. Είχε έκταση μερικές χιλιάδες στρέμματα και μέσα εκεί, με την ευγενική παραχώρηση του ιδιοκτήτη, η Honda είχε διαλέξει μερικούς χωματόδρομους σχηματίζοντας μία κυκλική διαδρομή των 15 χιλιομέτρων. Άλλη τόση χωμάτινη απόσταση χρειαζόσουν για να καλύψεις τα σημεία ανεφοδιασμού και ανασυγκρότησης, οπότε σε κάθε εξόρμηση γράφαμε αρκετά χιλιόμετρα σ’ ένα τερέν με σχετική ποικιλία και αρκετές μικρές παγίδες. Η βασικότερη ήταν όταν δεν ξεχώριζες μερικά σημεία με άμμο και έπεφτες μέσα με ταχύτητα, μία τρομακτική εμπειρία αναλόγως με πόσα χιλιόμετρα είχε εκείνη την στιγμή στο κοντέρ...

Μετά από κάθε μεγάλο γύρο επιστρέφαμε στο σημείο ανασυγκρότησης για να αλλάξουμε ανάμεσα στις εκδόσεις του Africa Twin, το οποίο βρισκόταν στην κορυφή ενός λόφου, με περίπου 150-200 μέτρα υψομετρική διαφορά, από όπου έβλεπες μικρά σύννεφα σκόνης από τις μοτοσυκλέτες του κάθε γκρουπ, που χαμηλά πιο κάτω και βαθιά, ακολουθούσαν την στενή διαδρομή. Από την άλλη οι ενδιάμεσοι βοηθητικοί χωματόδρομοι είχαν πλάτος αυτοκινητόδρομου και σκληρό πατημένο χώμα, που μπορούσες να μαζέψεις όσα χιλιόμετρα ήθελες, μονάχα που και εδώ υπήρχαν επίσης παγίδες, από στενά χαντάκια μέχρι σημεία με το ίδιο χρώμα εδάφους, αλλά έκριβαν κανονική άμμο από κάτω κι όχι χώμα. Οπότε την πρώτη φορά που ξεχυθήκαμε στις ευθείες που με άνεση μάζευες το λιγότερο εκατό χιλιόμετρα, ήρθαν και οι πρώτες σφαλιάρες.

Στην πιο σοβαρή από τις παραλίγο πτώσεις, που είχαν όλες οι Africa, μία από αυτές στράβωσε και τις δύο ζάντες, περνώντας ένα από τα χαντάκια με 120 χιλιόμετρα. Ωστόσο η μοτοσυκλέτα συνέχισε κανονικά ολοκληρώνοντας την διαδρομή, κι αυτό το παράδειγμα είναι ένα από αυτά που μπορεί να χρησιμοποιήσει η Honda για να υπερασπιστεί τις επιλογές της σχετικά με τους τροχούς. Αμέσως μετά αλλάχτηκαν και οι δύο τροχοί με τον project leader σε ρόλο μηχανικού:

Ολοκληρώθηκε και η δοκιμή στο χώμα! Ο Ιάπωνας που βοηθα να αλλάξουν οι τροχοί στο tricolore Africa, είναι ο project...

Δημοσιεύτηκε από Moto Magazine Greece στις Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2015

Σπάνια βλέπεις κάποιον με την δική του θέση στην εταιρία, να αλλάζει τροχούς στο χώμα γιατί:  «όλοι είναι κουρασμένοι / πρέπει να κάνω ότι μπορώ για να βοηθήσω / αυτό στην Ιαπωνία δεν θα ξάφνιαζε κανέναν». Μετά από αυτό το περιστατικό και τις ροδιές που σχηματίστηκαν στις υπόλοιπες παγίδες, ώστε πλέον να ξεχωρίζεις που είναι παχιά η άμμος, το παιχνίδι ξεκίνησε κανονικά! Πρώτο πράγμα που σου κάνει θετική εντύπωση, μεγαλύτερη και από το DCT, είναι το πιρούνι! Μικρά άλματα τα έσβηνε τελείως χωρίς να τερματίζει, και πάνω από τις μεγαλύτερες πέτρες είχες τιμόνι χωρίς κλοτσήματα. Και με το μεγάλο μοχλό, βοηθούσε και στο θέμα της άμμου. Πέρα από αυτό το σημείο που ήθελε προσοχή, η διαδρομή δεν ήταν ιδιαίτερα απαιτητική, ενώ μονάχα μία ανηφόρα προσομοίαζε καλύτερα όσους δρόμους συναντάμε συνήθως στην Ελλάδα. Ήταν όμως αρκετή σε απόσταση για να διεξάγεις τα αρχικά συμπεράσματα για την ιπποδύναμη του Africa, τις αναρτήσεις και κυριότερα το DCT. Χρειάζονται ανάλυση όμως όλα αυτά, και σελίδες ολόκληρες, περισσότερες απ’ όσο σηκώνει η αντοχή του μέσου αναγνώστη στο internet. Γιατί το χώμα είναι πιο σύνθετη περίπτωση, όπου αρνητικά και θετικά σημεία αντιστρέφονται ανάλογα με την σύσταση του εδάφους. Το μόνο που μπορώ να πω χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω τεκμηρίωση, είναι ότι στο επόμενο Mega Test ο συναγωνισμός δεν θα έχει να κάνει με τον κυβισμό και την ιπποδύναμη!

 

 

 

Οπότε στο επόμενο τεύχος γράφουμε όλες τις πληροφορίες για το Africa Twin, με τεχνική ανάλυση, την οδήγηση σε κάθε άσφαλτο και στο χώμα, κι απαντάμε σε όλες τις λεπτομέρειες, όπως το MOTO ξέρει να κάνει: Τι συμβαίνει με την τελική του ταχύτητα, που δουλεύει καλύτερα το DCT, τα μελλοντικά σχέδια της Honda για όλες τις on-off, την άποψή της για την ιδανική μοτοσυκλέτα στο χώμα και όσα λένε οι ίδιοι για τον ανταγωνισμό!

 

Το MOTO είναι η μόνη δημοσιογραφική αποστολή από την Ελλάδα την στιγμή που δεν προβλεπόταν να υπάρχουν Έλληνες. Γιατί εδώ και καιρό η Ελληνική αγορά δεν έχει ακόμα κι αυτό το ελάχιστο μέγεθος που απαιτείται, για να αξιώσει θέση σε κάποια παρουσίαση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το ενδιαφέρον του κόσμου έχει μειωθεί, το αντίθετο μάλιστα. Και για αυτό φροντίζουμε να είμαστε παντού και μερικές φορές, ακόμα και πρώτοι παγκοσμίως ή κάποιοι από τους ελάχιστους εκλεκτούς, όπως στο τεύχος που κυκλοφορεί τώρα, με ρεπορτάζ από το Tokyo και την EICMA: Μαζί με το Motociclismo, είμαστε τα μόνα περιοδικά μοτοσυκλέτας στον κόσμο που πήγαμε και στα δύο. Φτάσαμε λοιπόν να μιλάμε απευθείας με την Honda Europe λέγοντας τους πως εμείς ξέρουμε που θα είστε, και θα έρθουμε έτσι κι αλλιώς, μη μας κάνετε να κόβουμε φράκτες την νύκτα, για να οδηγήσουμε το Africa.. Στο τέλος βέβαια το μόνο που χρειάστηκε ήταν η φήμη του περιοδικού στο εξωτερικό και η δουλειά που έχουμε να παρουσιάσουμε. Ευχαριστούμε θερμά την ελληνική αντιπροσωπεία της Honda για την υποστήριξή της, που επέμεινε και πρόβαλε σθεναρά την άποψή της έξω, καθώς χωρίς αυτούς δεν θα είχαμε καταφέρει αυτή την αποστολή! Μας έδωσε έτσι την ευκαιρία να προβάλουμε τις ελληνικές θέσεις απευθείας στους Ιάπωνες κι αυτό από μόνο του είναι πάρα πολύ σημαντικό!!  

Ετικέτες

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…