Για να είσαι δημοσιογράφος μοτοσυκλέτας πρέπει να έχεις γερά πόδια. Πηγαίνεις στην πρώτη έκθεση της χρονιάς, την INTERMOT στην Κολωνία, όπου παρουσιάζονται τα νέα μοντέλα του 2017 – η πρώτη δόση, γιατί έπεται και συνέχεια στις αρχές Νοεμβρίου, στην EICMA του Μιλάνου. Συνολικά και στις δύο εκθέσεις θα κάνεις γύρω στα 30 χιλιόμετρα ποδαρόδρομο...
Οργανωμένοι οι Γερμανοί, κάνεις την διαπίστευσή σου διαδικτυακά, παραλαμβάνεις το πάσο σου, κλείνεις εισιτήρια και ξενοδοχείο. Φτάνεις στην Κολωνία Δευτέρα μεσημέρι, την προηγούμενη μέρα πριν ανοίξει η έκθεση, κι όχι να ανοίξει για το κοινό, αλλά μόνο για τους δημοσιογράφους και τους "εταιρικούς" επισκέπτες. Κι όμως, πηγαίνεις στην έκθεση πριν ανοίξει, τρυπώνεις μέσα, και βλέπεις περίπτερα να στήνονται, μοτοσυκλέτες να τακτοποιούνται, μερικές κάτω από πανιά, που αν προλάβεις και δεν είναι κοντά κανείς, σηκώνεις και το πανί να ρίξεις μια ματιά από κάτω... Ή μπορεί να είσαι στο περίπτερο της Honda και να δεις τον πρόεδρό της, τον Tetsuo Suzuki, να κάνει πρόβα τον λόγο του, και να λέει ατάκες του στυλ "...εδώ και 68 χρόνια έχουμε στόχο να ενισχύουμε την ποιότητα ζωής των αναβατών". Οι μοτοσυκλέτες όμως που θα παρουσιαστούν την επομένη είναι καλά κρυμμένες πίσω από το video wall του σκηνικού. Σε άλλα περίπτερα, διάφοροι κέρβεροι πετάγονται μόλις κάνεις να υψώσεις κινητό ή φωτογραφική. Πάντα κάτι θα δεις όμως. Και βολεύει να κάνεις ένα ζέσταμα περπατώντας, γιατί η επόμενη μέρα, η press day, έχει πολύ περπάτημα, σπρωξιές, αγκωνιές και λοιπές αθλοπαιδιές.
Τρίτη πρωί και πριν τις 8:30 είσαι στη Messe, τον εκθεσιακό χώρο, για το πρωινό στο κέντρο τύπου, όπου καβατζώνεις κι ένα ντουλαπάκι για τα πράγματά σου. Μετά έχει μια συνέντευξη τύπου για τα εγκαίνια, πάντα βαρετή, με τους τοπικούς αξιωματούχους να λένε τα δικά τους. Δεν πας. Τρέχεις κατ’ ευθείαν στην BMW, που ξεκινά τη μέρα των παρουσιάσεων στις 10:00, και παίζει εντός έδρας. Παρουσιάζει τα αναμενόμενα, αυτά που σας είχαμε ήδη ενημερώσει από το ΜΟΤΟ πως θα δείξει, αλλά αφήνει και υπόλοιπα για το Μιλάνο. Μαντεύεις λοιπόν ποιό θα είναι το σημαντικότερο από τα σκεπασμένα μηχανάκια, και στήνεσαι μπροστά του, αν σε αφήσουν οι αγενέστατοι με τις μεγάλες κάμερες (κι όσο πιο μεγάλη η κάμερα, τόσο πιο αγενείς). Τραβάς τις φωτογραφίες σου που στέλνεις κατ’ ευθείαν Ελλάδα, στο ΜΟΤΟ, για να μπουν στο site, ενώ παράλληλα ακούς τι έχουν να πουν οι ομιλητές, κρατάς σημειώσεις και στην κατάλληλη στιγμή, κινείσαι διακριτικά προς το σημείο του περιπτέρου όπου θα δίνονται τα press kit, σημείο που έχεις εντοπίσει εκ των προτέρων, γιατί εκεί πέφτει στριμωξίδι και αγκωνιές, κι αν καθυστερήσεις, τέρμα τα press kit, αναμείνατε στο ακουστικό σας. Ευτυχώς που οι περισσότερες εταιρίες έχουν και ηλεκτρονικά γραφεία τύπου. Ενώ τα κάνεις όλα αυτά, πρέπει να αντιμετωπίσεις το εξής χρονικό παράδοξο: Απ’ τη μια πρέπει να εξαφανιστείς αμέσως από κει για να πας στην επόμενη παρουσίαση, της Kawasaki, κι απ’ την άλλη αν θέλεις να μιλήσεις με τα "μεγάλα κεφάλια" κάθε εταιρίας, δύσκολα θα τους ξαναβρείς. Βοηθάει βέβαια, αν ξέρεις ποιοι είναι, γιατί σίγουρα θα τους πετύχεις σε περίπτερα άλλων εταιριών να χαζεύουν τα νέα μοντέλα των αντιπάλων, και τότε έχει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η μέρα πάει έτσι μέχρι και μετά τις επτά το απόγευμα, με συνολικά δεκατέσσερις παρουσιάσεις... Πως να αισθάνεται άραγε και τι συμπέρασμα να βγάζει ο πρόεδρος της Honda Motor, όταν ένας δημοσιογράφος από την Ελλάδα του λέει πως μεγάλωσε την εποχή που η Honda έφτιαχνε NR, και πως εντάξει τα χρηστικά μηχανάκια, αλλά η μοτοσυκλέτα θέλει και όνειρα, και αντίστοιχες ασκήσεις τεχνολογικής υπεροχής;
Η επόμενη μέρα, Τετάρτη, είναι κι αυτή press day, αλλά όπως πάντα, και παρά την Γερμανική οργάνωση και τάξη, χιλιάδες άλλοι εκτός δημοσιογράφων, έμποροι, φίλοι εμπόρων, διάφοροι, κάτι μπυροκοιλιάδες με γιλέκα που έχουν εκατοντάδες καρφιτσούλες πάνω τους, μαζί με πολλά από τα κύρια στελέχη των εταιριών μοτοσυκλέτας παγκοσμίως, βρίσκονται εκεί. Αλλά και αγωνιζόμενοι, από τον Nicky Hayden και τον Stefan Everts που είδαμε χτες, μέχρι τον Carl Fogarty και δεκάδες άλλους, τόσοι που για δύο μέρες είναι σαν έχεις το who is who της μοτοσυκλέτας δίπλα σου, που το έχεις. Ευκαιρία λοιπόν σήμερα για πολύ περισσότερα χιλιόμετρα περπάτημα, με περάσματα από όλα τα περίπτερα των εταιριών για να παρατηρήσεις προσεκτικά λεπτομέρειες που δεν γίνεται να δεις στο χαμό της προηγούμενης, και να μιλήσεις με τους ανθρώπους των εταιριών για να λύσεις απορίες και ελπίζοντας πως θα μάθεις περισσότερα απ’ όσα είπαν χτες. Α, και να δεις μήπως πετύχεις πουθενά και τον άλλο Suzuki (όχι τον Tetsuo, που είναι ο πρόεδρος της Honda, αλλά τον Toshihiro Suzuki, που είναι ο πρόεδρος της Suzuki…), μπας και μάθεις ποια θα είναι τα τέσσερα ακόμα νέα μοντέλα που θα δείξει η Suzuki στο Μιλάνο...
Εν συντομία λοιπόν, οι παρουσιάσεις των νέων μοντέλων κάθε χρονιά δεν είναι μία δουλειά γραφείου, όπου μέσα από μία οθόνη ενημερώνεις τον κόσμο για μοτοσυκλέτες που γνωρίζεις μονάχα από φωτογραφίες… Στην καλύτερη περίπτωση, αυτό είναι το πρώτο στάδιο. Διαφορετικά δεν χρειάζεται να επισκέπτεσαι την έκθεση, καθώς οι βασικές πληροφορίες θα δημοσιευτούν από την κάθε εταιρία, λίγο μετά από την παρουσίασή τους. Το πιο σημαντικό είναι να προλάβεις να συνομιλήσεις με τους ανθρώπους των εταιριών, να θέσεις τις ερωτήσεις και τους προβληματισμούς σου για κάθε μοντέλο, να μάθεις πότε θα το οδηγήσεις... Σε επόμενο τεύχος του MOTO, θα έχουμε αυτό ακριβώς, το επίπεδο της δημοσιογραφικής δουλειάς που απαιτεί η έντυπη έκδοση. Μέχρι λοιπόν να συλλέξουμε τις πληροφορίες, συγκεντρώσαμε εδώ το «πρώτο στάδιο» όπως λέμε και παραπάνω, από όλα όσα είδαμε εχθές.
Εδώ λοιπόν είναι η λίστα με τα σημαντικότερα νέα μοντέλα των μεγαλύτερων εταιριών, όπως τα γράφαμε εχθές ακολουθώντας την σειρά που παρουσιάστηκαν. Τα συγκεντρώνουμε εδώ για ευκολότερη εύρεση, έχοντας πλήθος από φωτογραφίες μέσα από την έκθεση, καθώς και promo-video και “Gallery” φωτογραφιών από κάθε εταιρία. Αναλυτικότερα, σε επόμενο τεύχος του MOTO!
HONDA:
DUCATI
APRILIA
