Δημοπρασία των αγωνιστικών Ducati GP3 του Capirossi και GP7 του Stoner [VIDEO]

Στο φεστιβάλ του Silverstone στις 23-25 Αυγούστου 2024
Η Ducati GP7 του Casey Stoner σε δημοπρασία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

22/8/2024

Στην 14η δημοπρασία του οίκου Iconic Auctioneers στο Silverstone Festival του 2024, στο σφυρί θα βγουν δυο ιστορικές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του Borgo Panigale. Η Desmosedici GP3 του Loris Capirossi και η Desmosedici GP7 του Casey Stoner.

Ξεκινούμε με την Desmosedici GP3 των 989 κ.εκ. του 2003, μοτοσυκλέτα με την οποία η Ducati έκανε το ντεμπούτο της στο MotoGP, ενώ με το συγκεκριμένο μοντέλο αγωνιζόταν ο “Capirex”, που τερμάτισε 4ος στη σεζόν εκείνη, με την Ducati να τερματίζει 2η στους κατασκευαστές πίσω από τη Honda. Στη σεζόν του 23 η Ducati πήρε 3 pole positions αλλά η μοναδική νίκη της ήρθε στην Catalunya με τον Capirex να επικρατεί των Honda που οδηγούσαν οι Valentino Rossi και Sete Gibernau.

gp3

Το GP3 φορά V4 κινητήρα 90 μοιρών και 989 κ.εκ., με 4 βαλβίδες στον κύλινδρο και απόδοση 220+ hp / 16.000 rpm, με ψεκασμό και ανάφλεξη Magneti Marelli. Ζυγίζει 145 κιλά, ενώ η τελική της ταχύτητα ξεπερνά τα 320 χλμ/ώρα. Φέρει ατσάλινο πλαίσιο χωροδικτύωμα, αλουμινένιο ψαλίδι και πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις της Ohlins. Στα φρένα βρίσκουμε δυο carbon δίσκους 305 mm μπροστά με τετραπίστονες ακτινικές δαγκάνες Brembo, ενώ πίσω έχουμε ατσάλινο δίσκο 220 mm με διπίστονη δαγκάνα. Στα γραφικά ξεχωρίζει ο χορηγός Marlboro.

Οι Iconic Auctioneers αναφέρουν πως οι παλαιότερες μοτοσυκλέτες MotoGP, όπως η συγκεκριμένη, μπορούν να συντηρηθούν χωρίς την ανάγκη εργοστασιακής υποστήριξης και να χρησιμοποιηθούν σε track-days και φεστιβάλ κλασσικών μοτοσυκλετών, και η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας είναι έτοιμη για οδήγηση.

Η GP3 του Capirossi αναμένεται να πιάσει μεταξύ 180.000-200.000 βρετανικές λίρες, δηλαδή μεταξύ 211.000-235.000 ευρώ.

Συνεχίζουμε με μια ακόμα πιο πολύτιμη MotoGP μοτοσυκλέτα, την Ducati Desmosedici GP7 των 799 κ.εκ. του θρυλικού Αυστραλού Casey Stoner.

Stoner

Το 2007, ο Stoner κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP για την Marlboro Ducati Factory Team, τερματίζοντας στη γενική μπροστά από τους Dani Pedrosa και Valentino Rossi, με την Ducati να κερδίζει και τον τίτλο κατασκευαστών, μπροστά από Honda και Yamaha. Την χρονιά εκείνη το ιταλικό εργοστάσιο πήρε 5 pole positions και 11 νίκες, με τον Stoner να είναι υπεύθυνος για τις 10 και τον Capirossi για μία.

GP7

Η Desmosedici GP7 κινούταν από έναν V4 90 μοιρών και 799 κ.εκ., με δεσμοδρομικό σύστημα βαλβίδων (όπως και η παραπάνω GP3), με 4 βαλβίδες στον κύλινδρο και απόδοση 220+ hp, με ανάφλεξη και ψεκασμό Magneti Marelli. Το βάρος της ήταν 148 κιλά, ενώ μπορούσε να ξεπεράσει τα 305 χλμ/ώρα. Κι εδώ το πλαίσιο ήταν ατσάλινο τύπου χωροδικτύωμα, με αλουμινένιο ψαλίδι και πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις Ohlins. Δυο ήταν οι carbon δίσκοι μπροστά στα 305 mm, με τετραπίστονες ακτινικές δαγκάνες Brembo, και ένας ατσάλινος δίσκος 220 mm πίσω συμπλήρωνε το πακέτο. Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας διαθέτει δυο ζευγάρια από ζάντες, τόσο τις original των 16,5 ιντσών, όσο και 17 ιντσών. Η μοτοσυκλέτα έχει ανακατασκευαστεί από τον εξπέρ στις αγωνιστικές Ducati, Dave Allenby και είναι έτοιμη για οδήγηση.

Η GP7 του Stoner αναμένεται να πιάσει μεταξύ 380.000-400.000 βρετανικών λιρών, δηλαδή μεταξύ 447.000-471.000 ευρώ.

Υπενθυμίζουμε πως οι δυο μοτοσυκλέτες είχαν βγει ξανά σε δημοπρασία την άνοιξη του 2024, όμως δεν είχαν πουληθεί καθώς δεν υπήρξε προσφορά που να ικανοποιούσε την τιμή εκκίνησης τους! Μένει να δούμε αν τώρα κάποιος ενδιαφερθεί, ή αν θα παραμείνουν ξανά διαθέσιμες για κάποια μελλοντική δημοπρασία.

Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε τη σελίδα της δημοπρασίας, ΕΔΩ.

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.