Bagnaia και Martin μια προειδοποίηση μακριά από την ποινή χρόνου!
Μία ακόμα παραβίαση στον κανονισμό πίεσης ελαστικών μπορεί ενδεχομένως να χαρίσει σε έναν από τους δύο το Πρωτάθλημα
Από τον
Γιάννη Τσινάβο
15/11/2023
Με τους Bagnaia και Martin να έχουν δεχθεί από μία προειδοποίηση για χαμηλή πίεση ελαστικών το ενδεχόμενο να δούμε να ανατρέπονται τα δεδομένα στην υπόθεση τίτλος είναι πολύ πιθανό, καθώς μία ποινή χρόνου ελλοχεύει και για τους δύο.
Ο Pecco Bagnaia στη Sepang έβαλε το όνομα του στην μακριά λίστα -Maverick Viñales, Dani Pedrosa, Franco Morbidelli, Raul Fernandez, Aleix Espargaró, Marco Bezzecchi, Pol Espargaró, Jorge Martin, Marc Márquez, Luca Marini, Álvaro Bautista, Enea Bastianini και Iker Lecuona- όσων έχουν λάβει προειδοποίηση για χαμηλή πίεση ελαστικών με τον Ιταλό να χάνει το προβάδισμα που είχε σε σχέση με τον μεγάλο του αντίπαλο Jorge Martin ο οποίος είχε δεχθεί με τη σειρά του προειδοποίηση στο GP της Ταϊλάνδης. Πλέον με τους δύο αναβάτες να βρίσκονται στο όριο της ποινής, στα GP του Κατάρ και της Βαλένθια μπορούν να έρθουν τα πάνω κάτω όσον αφορά την υπόθεση τίτλος.
Πιο συγκεκριμένα αν υπάρξει μία νέα παραβίαση των κανονισμών στο θέμα των πιέσεων των ελαστικών -η Michelin έχει θέσει όριο τα 1,9bar για το εμπρός ελαστικό και τα 1,7bar για το πίσω- για έναν εκ των δύο σε κάποιον από τους δύο εναπομείναντες αγώνες τότε μία ποινή τριών δευτερολέπτων θα προστεθεί στον τελικό τους χρόνο με αποτέλεσμα να χαθούν πολύτιμοι βαθμοί ή και το Πρωτάθλημα! Οι δύο διεκδικητές του τίτλου δεν άφησαν ασχολίαστο τον εν λόγω κανονισμό, με τον Martin να αναφέρει: "Πιστεύω ότι ο κανονισμός καταστρέφει τους πραγματικούς αγώνες. Πρέπει να παροτρύνουμε τους υπεύθυνους να εγκαταλείψουν αυτόν τον κανονισμό ή να βρουν μια λύση που θα διευκολύνει τη δουλειά των ομάδων. Στο τέλος της ημέρας δεν βλέπουμε αληθινούς αγώνες, αλλά αγώνες στρατηγικής. Αν ο μηχανικός μου επιλέξει λάθος πίεση αέρα, τότε δεν μπορώ να πιέσω και να δείξω τις δυνατότητές μου. Σε αυτή τη σεζόν δεν υπάρχει η ποινή του αποκλεισμού αλλά στην επόμενη σύμφωνα με τον κανονισμό θα ισχύει. Δεν με ενδιαφέρει αν θα είμαι τέταρτος με τη σωστή πίεση αέρα. Προτιμώ να αγωνίζομαι για τη νίκη με χαμηλή πίεση αέρα. Δεν με νοιάζει αν θα τερματίσω δύο ή 80 βαθμούς πίσω από τον Pecco. Εγώ προσωπικά θα πάρω το ρίσκο στους επόμενους αγώνες και θα πιέσω.”
O Pecco Bagnaia με την σειρά του δήλωσε: “Έχουν δημιουργήσει έναν κανονισμό στο όνομα της ασφάλειας ωστόσο αυτός δεν κάνει σε καμία περίπτωση το άθλημα μας ασφαλέστερο. Διαφωνώ με αυτόν από την αρχή.”
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.
