MotoGP - Ο Marquez μιλά για τον Marquez: Κανείς δεν πίεσε την Honda!

Ξεκάθαρη η απόφαση της Honda λέει ο Marc
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/11/2019

Ο Marc και η Honda δεν σταματούν να επαναλαμβάνουν πως δεν επηρέασε ο ένας τον άλλο. Χθες ο Alberto Puig εξήγησε τους λόγους της απόφασής τους απαντώντας σε ερωτήσεις. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει μία μερίδα του κοινού που πιστεύει πως αν δεν ήταν ο Marc Marquez στην Honda, ο Alex δεν θα ανέβαινε ποτέ στο HRC. Και για το επιχείρημα αυτό βασίζονται στο γεγονός πως καθυστέρησε πολύ να γίνει πρωταθλητής της Moto2 ενώ δεν είχε και την πορεία του Marc, που ήταν σαρωτική. Ξεχνάμε βέβαια πως η KTM ανεβάζει τον Binder στα MotoGP αλλά και από την άλλη η KTM δεν είναι HRC και η βαρύτητα των αποφάσεων δεν είναι η ίδια. Σε κάθε περίπτωση η Honda δεν χρειάζεται να πείσει κανέναν, δεν υπάρχουν «σύνδεσμοι οπαδών» δεν είναι ποδόσφαιρο τα MotoGP για να κρίνονται οι μεταγραφές με τους ίδιους όρους. Η απόφαση που πήραν είναι για να κερδίζουν και να έχουν καλά αποτελέσματα και είναι τα αποτελέσματα που θα φανερώσουν αν έπραξαν καλά ή όχι. Από εκεί και πέρα, ο Marc θέλησε να δώσει την δική του απάντηση, την οποία επαναλαμβάνει συνέχεια από την FP1 της Valencia, πριν δηλαδή ανακοινωθεί το όνομα του Alex, σχετικά με την απόφαση της Honda…

"Θα προτιμούσα τον αδερφό μου σε άλλο box!"

«Την επόμενη χρονιά ο πρωταθλητής της Moto2 θα είναι στην ίδια ομάδα με εμένα και ανταγωνιστής μου ταυτόχρονα. Είναι όμως και αδερφός μου. Σίγουρα χαίρομαι για την δική του εξέλιξη, είμαι περήφανος για εκείνον, όμως στο τέλος είναι άλλος ένας αντίπαλος.

Θα είναι μία περίεργη κατάσταση. Η Honda αναγκάστηκε να πάρει μία δύσκολη απόφαση σε κρίσιμη στιγμή. Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, έψαχνε να βρει αναβάτη που δεν είναι καθόλου εύκολο. Μία από τις επιλογές της ήταν και ο πρωταθλητής της Moto2. (Όποιος κι αν ερχόταν) Θα γίνει ο ανταγωνιστής μου και θα είμαστε στην ίδια ομάδα, δεν θα είναι καθόλου εύκολα τα πράγματα. Πολλοί αναβάτες φοβούνται να έρθουν στο Box του HRC γιατί ξέρουν πως θα γίνουν οι αναπόφευκτες συγκρίσεις. Για αυτό και αποφάσισα πως δεν θα πιέσω καθόλου. Μηδέν προς κάθε κατεύθυνση. Ούτε την Honda επηρέασα, ούτε όμως και στον αδερφό μου έδωσα κάποια συμβουλή ή τον πίεσα να πάρει κάποια απόφαση. Θέλει να το κάνει και το σέβομαι. Η πίεση για αυτόν θα είναι μεγάλη γιατί η σύγκριση θα είναι αναπόφευκτη. Ωστόσο δεν είναι το αποτέλεσμα αυτό που μετρά για εκείνον, θα πρέπει να βελτιωθεί, θα πρέπει να δοκιμάσει πράγματα και θα έχει τους δικούς του μηχανικούς και το δικό του γκαράζ για να ασχοληθεί αποκλειστικά.

Ελπίζω να καταφέρει να διαχειριστεί αυτή την πίεση. Η οποία και θα είναι μεγάλη. Στο τέλος όμως θα πρέπει να καταλάβει πως είναι η πρώτη του σεζόν. Είναι ο πρωταθλητής της Moto2 και βρέθηκε σε μία πολύ ιδιαίτερη περίπτωση όταν ο Lorenzo παραιτήθηκε του συμβολαίου του και αποσύρθηκε ανοίγοντας μία θέση και αναγκάζοντας την Honda να βρει μία λύση σε πολύ λίγο χρόνο. Πρέπει όλα αυτά να τα καταλάβει, όπως και το γεγονός πως ο πρώτος αναβάτης της ομάδας θα παλεύει κάθε Κυριακή για την νίκη, θα υπάρχει διαφορά και απόσταση.

Όταν όμως είσαι ο πρωταθλητής της Moto2 και το HRC έρχεται σε εσένα, δεν λες όχι. Ό,τι και να είναι απέναντί σου, δεν λες όχι σε μία τέτοια ευκαιρία.

Πρέπει να απολαύσεις την ευκαιρία και να δώσεις το 100% και να αποδείξεις τον εαυτό σου.

Ναι, θα δώσω συμβουλές στον αδερφό μου. Όμως μέσα στην πίστα είναι κανείς μόνος του, και θα είναι δύσκολο. Η Honda είναι η δυσκολότερη μοτοσυκλέτα για έναν νέο αναβάτη. Από την απόδοση και την απόκριση του κινητήρα, όλα είναι δύσκολα. Για κάποιον που ανεβαίνει από την Moto2, μία Suzuki ή Yamaha θα ήταν πολύ πιο εύκολη οι κινητήρες τους αποδίδουν τελείως διαφορετικά.

Ο Lorenzo, ο Crutchlow και ο Nakagami δυσκολεύονται! O Zarco ήταν ΟΚ στην σέλα της, σε ευνοϊκές πίστες, εντάξει στην Valencia δεν ήταν δικό του το φταίξιμο, αλλά ναι το συμπέρασμα είναι πως θα είναι δύσκολα για όποιον έρθει. Ιδιαίτερα όταν σου λένε πως ήρθε η ώρα να αποδείξεις τον εαυτό σου, πάνω στην Honda. Θα δώσω όσες συμβουλές πιστεύω πως πρέπει, όμως από εκεί και πέρα ο στόχος μου είναι 100% να κερδίσω το πρωτάθλημα και για να το κάνω αυτό πρέπει να μείνω συγκεντρωμένος στην δική μου πλευρά του γκαράζ.

Για την οικογένειά μας είναι ένα όνειρο. Θα ήθελα όμως τον Alex να είναι σε άλλη ομάδα, ώστε να είμαστε τελείως ξεχωριστά. Η Honda όμως ήθελε να φέρει τον παγκόσμιο πρωταθλητή της Moto2, και τους είπα πως δεν έχω πρόβλημα. Αυτή ήταν η ερώτηση της Honda! Αν έχω πρόβλημα να έρθει ο Alex στην ομάδα και όχι το ανάποδο, (να τους πως εγώ να τον πάρουν). Φυσικά και δεν θα έλεγα όχι στον αδερφό μου. Και από μία πλευρά λέω στον εαυτό μου πως είναι υπέροχο και φοβερό, δύο αδέρφια στο HRC πράγμα που μπορεί να μην ξανά γίνει ποτέ στην ιστορία. Από την άλλη θα προτιμούσα να είναι σε άλλο box. Και για τον κόσμο κυρίως που δεν θα σταματήσει να κάνει τις συγκρίσεις. Πρέπει να πεισθεί τώρα να τα ξεχάσει όλα αυτά να μην τα βλέπει και να αφοσιωθεί σε αυτό που έχει να κάνει…

MotoGP: O Alex Marquez επίσημα στην Honda για το 2020!: Προδιαγεγραμμένο…

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.