MotoGP Τσεχίας: Τράβηξε χαρτί στο 20!

"Στους αγώνες το ρίσκο είναι εκείνο που αποδίδει"
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/8/2017

Όλα τα σενάρια βγήκαν αληθινά στο MotoGP του Brno, με τον καιρό να καθορίζει την εξέλιξη του αγώνα και την στρατηγική να καθορίζει τον νικητή. Σε επανάληψη εκείνου το βρόχινου Sachsenring πέρσι και σχεδόν σε κάθε τελευταίο αγώνα που χρειάστηκε γρήγορη αλλαγή μοτοσυκλέτας, ο Marquez έδειξε ότι έχει την καλύτερη στρατηγική, ή μάλλον ότι ξέρει να παίρνει το ρίσκο και μάλιστα του βγαίνει! Και σχεδόν πάντα ο Rossi κάνει άλλον έναν μαγικό αγώνα σκαρφαλώνοντας θέσεις για να διορθώσει την δική του επιλογή…

«Προπονησούλα» οδηγώντας μόνος του μπροστά μέχρι την νίκη ο Marquez, σερφάροντας για το πρωτάθλημα σε ήρεμα νερά, όμως μέχρι εκείνο το σημείο που μόνο η πτώση θα τον σταματούσε, τα πάνα έδειχναν ότι είχε κάνει το λάθος. Όπως δηλαδή τότε στο Sachsenring που έβαλε τα Slick πριν στεγνώσει η πίστα και όλοι λέγαμε ότι μόλις πέταξε κάθε ευκαιρία από το παράθυρο, μόνο και μόνο για να διαψεύσει τους πάντες, ακόμα και τα αρνητικά μυαλά της ομάδας του και να κερδίσει.

Η μητέρα των επαναλήψεων γέννησε σήμερα το αδερφάκι του Sachsenring, με τον Marquez να κοιτά τους πάντες πονηρά και να τραβάει χαρτί στο 20… ποιος να το περίμενε ότι θα μάντευε τόσο καλά πως η βροχή δεν θα έπεφτε ξανά; Ποιος πέρα από την ομάδα του που έμαθε να εμπιστεύεται το ρίσκο του, θα μπορούσε να πάρει την ευθύνη για αυτό που έκανε σήμερα ο Marquez; Που για να λέμε την αλήθεια του βγήκε από καθαρή τύχη;

Βάζοντας τα μαλακά βρόχινα ελαστικά και ετοιμάζοντας την δεύτερη μοτοσυκλέτα του με Slick, όταν όλοι οι υπόλοιποι μεγάλοι αναβάτες είχαν τις δεύτερες μοτοσυκλέτες έτοιμες για βροχή, ο Marquez είχε εκπονήσει ένα σχέδιο που αν και πέτυχε στο μισό του, ήταν τόσο καλό που απέδωσε. Υπολόγιζε να χτίσει μία μικρή διαφορά από τους υπόλοιπους και να αλλάξει γρήγορα και πρώτος ελαστικά για στεγνή πίστα, ανακάπτοντας και κερδίζοντας την διαφορά. Το θέμα ήταν να μην επέστρεφε η βροχή, που οπτικά τίποτα δεν μαρτυρούσε μία τέτοια εκδοχή, το αντίθετο έλεγε όποιος έβλεπε τον ουρανό. Όμως εκεί στην Honda έχουν πέσει τόσες φορές μέσα στην πρόβλεψη τους, που θα αρχίσουν τα σενάρια. Μπορεί να έχουν κατεβάσει κανένα βουδιστή γκουρού από τα βουνά της Ιαπωνίας και διαβάζει τα σύννεφα ή τα διατάζει κιόλας, μπορεί οι τεχνολογικά προηγμένοι Ιάπωνες να έχουν φτιάξει τον καλύτερο μίνι-μετεωρολογικό σταθμό που προβλέπει αν θα πέσει νερό γύρω από την πίστα, μπορεί απλά να είναι κωλόφαρδος ο Marquez, το γεγονός παραμένει ότι του βγαίνει το ρίσκο με τις αποφάσεις που παίρνει για τον καιρό!

Αρχίζοντας η πίστα να στεγνώνει πολύ πιο γρήγορα από αυτό που περίμενε ο καθένας, ακόμα και η Honda, ο Marquez βρέθηκε σε μειονεκτική θέση και ενώ ξεκίνησε πρώτος, είδε τον Lorenzo να ανεβαίνει γρήγορα και να μπαίνει μπροστά του. Κόβοντάς του την ευκαιρία να χτίσει μία μικρή διαφορά για να μπει στα πιτ πρώτος, ο Marquez αντιλαμβανόταν ότι με την πίστα να στεγνώνει γρήγορα έχανε κάθε ευκαιρία που ήθελε να δημιουργήσει. Όπως είπε ο ίδιος, η απόφαση για τα Slick στην δεύτερη είχε παρθεί από την αρχή, αλλά τα μαλακά πίσω το αποφάσισε την τελευταία στιγμή. Χάνοντας συνεχώς θέσεις βγήκε αμέσως για αλλαγή και πήρε έτσι άλλο ένα ρίσκο. Με την πίστα να έχει διαδρόμους με διαφορετικό χρώμα, αλλά χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ήταν κατάλληλη για Slick ελαστικά, ο Marquez παρατρίχα να πέσει όπως στις ελεύθερες δοκιμές ή να αρχίσει να γλιστρά σώζοντας με δυσκολία, όπως στα χρονομετρημένα. Την ώρα που ο Rossi, που στο μεταξύ είχε περάσει την κορυφή της κούρσας οδηγώντας τον αγώνα, αποφάσιζε –καθυστερημένα- να μπει για αλλαγή ελαστικών, ο Marquez θα περνούσε τον Zarco που εντελώς αναπάντεχα δεν μπήκε πίσω από τον Rossi. Ο Ισπανός θα έχτιζε έτσι διαφορά στα 22 δευτερόλεπτα, που αργότερα έπεσε στα 12 μπροστά από τον Pedrosa ο οποίος τόνισε πως έπρεπε να αλλάξει μοτοσυκλέτα έναν γύρο νωρίτερα και ότι δεν μπορείς να ξέρεις τι θα κάνει ο καιρός, αν και εκείνη την στιγμή γελούσε και έδειχνε την μοτοσυκλέτα του Marquez… Μέχρι το σημείο όμως που ο Marquez οδηγούσε μοναχικά τον αγώνα, είχαν γίνει τόσα πολλά στα pit και τόσα λάθη από μεγάλες και μικρές ομάδες, που χωρά πολύ κουβέντα.

εξαιρετική οδήγηση από τον Rossi για να ανακάμψει, μετά την αλλαγή!

Πρώτο ζήτημα η Ducati που δεν είχε έτοιμες τις μοτοσυκλέτες με Slick ελαστικά και ρυθμίσεις. Ούτε του Lorenzo, ούτε του Dovizioso. Το αποτέλεσμα ήταν να μπει ο Dovizioso καθυστερημένα, ταυτόχρονα με τον Rossi ενώ ο Lorenzo που μπήκε νωρίτερα καθυστέρησε να αλλάξει τόσο πολύ, που ποτέ δεν ανέκαμψε την διαφορά. Ήταν μία από τις ελάχιστες στιγμές στην σύγχρονη καριέρα του, που βρέθηκε να οδηγεί την κούρσα σε συνθήκες κακής πρόσφυσης και όταν ήρθε η ευκαιρία να οδηγήσει στο στεγνό η ομάδα του την πέταξε από το παράθυρο.

Εκείνη την ώρα θα γινόταν κάτι ακόμα πιο χαζό, για τα δεδομένα επαγγελματισμού που κυριαρχεί στο MotoGP, πράγμα που απλά δείχνει ότι και οι καλύτεροι κάνουν λάθη. Ο Aleix Espargaro θα έφευγε χωρίς να τον κρατήσει η ομάδα του την στιγμή που ο Iannone πήγαινε να μπει στα pit και φρενάροντας απότομα για να τον αποφύγει, μπλόκαρε τον εμπρός τροχό και έπεσε μέσα στα pit, μπροστά στους μηχανικούς του!

Ενώ ο Marquez μπήκε στον δεύτερο γύρο, αλλάζοντας σε Slick μαζί με άλλους αλλά κερδίζοντας μόνος του το προβάδισμα, ο Rossi με τον Dovizioso μπήκαν στον τέταρτο όταν ο τρίτος ήταν ήδη μία ασφαλής επιλογή. Για αυτό και η ομάδα του Rossi του είχε ετοιμάσει ήδη πίνακα που τον καλούσε στα pit, σε περίπτωση που συνέχιζε. Βγαίνοντας από τα pit ο Rossi ήταν στην 13η θέση με τον Vinales λίγο πιο μπροστά του αλλά ακόμα εκτός δεκάδας, καθώς είχε αλλάξει μοτοσυκλέτα νωρίτερα. Οι δύο Yamaha θα έβαζαν το κεφάλι κάτω με στόχο το βάθρο. Η πρώτη θέση, που εκείνη την στιγμή είχε 20 δευτερόλεπτα διαφορά, έμοιαζε ήδη εκτός από κάθε πιθανότητα που ήταν στο χέρι τους. Με τον Rossi να κάνει εξαιρετικό αγώνα χωρίς ρίσκο, μένοντας πίσω από κάποιον αναβάτη που για αρκετή ώρα, να δεν ερχόταν η ασφαλής προσπέραση, και τον Vinales να είναι λίγο πιο επιθετικός, οι Yamaha σταδιακά ανέβαιναν. Ο Pol Espargaro καθυστέρησε τον Rossi λίγο περισσότερο από αυτό που θα περίμενε και ο ίδιος, ο Petrucci και ο «πονεμένος» Cruthlow καθυστέρησαν εξίσου και τους δύο, όμως τελικά οι δύο Yamaha έκαναν έναν εξαιρετικό αγώνα από την στιγμή που άλλαξαν ελαστικά και μετά, μπαίνοντας πίσω από τις δύο Honda. Είχε προηγηθεί και η άνοδος του Pedrosa στην δεύτερη θέση, του αναβάτη που με αυτό το βάθρο ισοφάρισε την πορεία του με τα ονόματα των Rossi και Agostini, σε μία πίστα που είχε νικήσει το ’14 τον Marquez που κυνηγούσε τότε το πρωτάθλημα. Ο Pedrosa είναι ο πολύτιμος αναβάτης που θα φέρει σίγουρους βαθμούς σε μια ομάδα και στο Brno ήταν πολύ γρήγορος από τις δοκιμές.

Ξεχνώντας την πρώτη θέση, ο αγώνας είχε μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθώντας την μάχη για την δεύτερη και μετά για την τρίτη θέση και όλες από εκεί και πίσω, καθώς ο Rossi είχε βάλει στόχο να μην χάσει ούτε έναν πόντο ακόμα, από εκείνους που είχε ήδη απωλέσει με την αλλαγή μοτοσυκλετών.

Ο καιρός έπαιξε τεράστιο ρόλο όλη την ημέρα και ανέδειξε την στρατηγική που θα καθόριζε τον νικητή. Όπως μου είχε πει και ο Kevin Schwantz, που έχει χαρίσει το όνομά του σε στροφή αυτής της πίστας, όταν τότε στο Sachsenring βλέπαμε μαζί υπό την φιλοξενία της MOTUL την στρατηγική του Marquez να αποδίδει, «το ρίσκο κερδίζει πρωτάθλημα σε αυτό το επίπεδο αγώνων, όχι το ανάποδο»!

Διδακτική λοιπόν ημέρα με μπόλικο θέαμα, κι αν κανείς αναρωτιέται αν ποτέ θα εκλείψει το θέαμα από τα MotoGP, οι προηγούμενες κατηγορίες έχουν την απάντηση. Στην Moto3 ο Mir, πρώτος στο πρωτάθλημα ήταν τέταρτος στην τετράδα που κυνηγούσε την πρώτη θέση, ξεχωρίζοντας από τους υπόλοιπους για ένα μεγάλο διάστημα όταν διαλύθηκε η βροχή που όλη την ημέρα ερχόταν με κύματα. Ο Fenati δεύτερος σε βαθμούς πίστευε μέχρι την τελευταία στιγμή πως θα τα καταφέρει, έχοντας αφήσει πίσω τους τον Bo Bendsneyder της KTM που ενθουσιασμένος οδηγούσε για αρκετούς γύρους πριν μείνει πίσω, όταν ο Mir έκανε την επίθεση και πέρασε εμπρός κερδίζοντας έναν αγώνα που στην καλύτερη περίπτωση έλεγες πως ίσως ανέβει στο βάθρο.

Στην Moto2 που διακόπηκε και ξεκίνησε μόλις για 6 γύρους στην βροχή, ο Luthi έκανε μία επίθεση από το πουθενά και κυριάρχησε στον αγώνα, δηλαδή στους έξι αυτούς γύρους, με τεράστια διαφορά, παίρνοντας επίσης ένα μεγάλο ρίσκο με τα ελαστικά. Άκρως διδακτική ημέρα λοιπόν, για τις ίδιες τις ομάδες πρώτα, για τους αναβάτες έπειτα και μετά για τους θεατές! 

 

 

η πτώση του Alvaro BAUTISTA πίσω από τον Lorenzo

Alvaro BAUTISTA

 

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.