FIM Endurance World Championship 2023 - Νικήτρια στο Bol d'Or η Suzuki, Πρωταθλήτρια η Yamaha

Δραματικό φινάλε, καθώς η -Πρωταθλήτρια εν τέλει- YART λίγο έλειψε να χάσει τον τίτλο από υπερθέρμανση κινητήρα

FIM Endurance World Championship 2023, Bol d’Or: Νικήτρια η ομάδα της Suzuki, πρωταθλήτρια η ομάδα της Yamaha

Από τον

Γιάννη Τσινάβο

18/9/2023

Η Yamalube YART Yamaha EWC Official Team με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika κατάφερε μετά από έναν αμφίρροπο αγώνα στο Bol d’Or να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής 2023, με τη Suzuki Yoshimura SERT Motul, να κερδίζει για 19η φορά στην ιστορία της τον διάσημο αγώνα αντοχής.

Το ξεκίνημα του τελευταίου αγώνα της χρονιάς για το FIM EWC στην πίστα Paul Ricard της Γαλλίας ήταν συναρπαστικό, καθώς η βροχή που είχε πέσει λίγο πριν την εκκίνηση του αγώνα έκανε την επιλογή ελαστικών σπαζοκεφαλιά. Ομάδες και οδηγοί δεν είχαν αποφασίσει τι ελαστικά θα χρησιμοποιήσουν, ενώ οι ομάδες που ξεκίνησαν με βρόχινα ελαστικά μετά από 15 λεπτά αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στα pits ώστε να βάλουν slick ελαστικά καθώς η πίστα είχε στεγνώσει σε μεγάλο βαθμό.

Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς τον τίτλο του EWC διεκδικούσαν έξι ομάδες, με την Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, να βρίσκεται πιο κοντά σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ωστόσο στους αγώνες Endurance πολλά μπορούν να συμβούν και πολλές φορές ο παράγοντας τύχη παίζει καθοριστικό ρόλο. Όσον αφορά την τύχη, στη Γαλλία η ομάδα της YART την είχε με το μέρος της. Με την περσινή πρωταθλήτρια ομάδα της F.C.C. TSR Honda France να τίθεται εκτός αγώνα λόγω μηχανικής βλάβης από πολύ νωρίς, οι μνηστήρες του τίτλου μειώθηκαν με το καλημέρα στους πέντε. Λίγο αργότερα εκτός διεκδίκησης τίτλου θα έβγαινε και η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team καθώς δύο μη προγραμματισμένα pit stop την έθεσαν εκτός. Στην πρωτοπορία του αγώνα είχε βρεθεί η ομάδα της TATI Team Beringer Racing καθώς η απόφαση της στα αρχικά στάδια του αγώνα να χρησιμοποιήσει ενδιάμεσα ελαστικά, της έδωσε το προβάδισμα. Ωστόσο η πρωτοπορία της κράτησε για πολύ λίγο καθώς ένα μηχανικό πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα της Kawasaki οδήγησε την ομάδα σε οριστική εγκατάλειψη.

Η “απόσυρση” της TATI Team Beringer Racing, άνοιξε τον δρόμο για τις ομάδες της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, Suzuki Yoshimura SERT Motul, Honda Viltaïs Racing και BMW Motorrad World Endurance Team. H ομάδα της YART η οποία με έναν τερματισμό μέχρι και την ένατη θέση θα κέρδιζε τον τίτλο, είχε βρεθεί αρκετές φορές στην πρωτοπορία του αγώνα ωστόσο λίγο αργότερα θα αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα που θα έβαζαν εκ νέου φωτιά στο Πρωτάθλημα. Η Yamaha R1 με το επετειακό livery για τα 25 χρόνια της R1, ανέβαζε ανησυχητικά θερμοκρασία, και ως εκ τούτου χρειάστηκε αρκετές φορές να σταματήσει στα pits, μέχρι να λύσουν οι μηχανικοί το πρόβλημα. Το στραβοπάτημα της YART, εκμεταλλεύτηκε η ομάδα της SERT περνώντας στην πρώτη θέση -σημειώστε πως η SERT επί της ουσίας τις τελευταίες εννέα ώρες του αγώνα είχε δύο αναβάτες, τους Gregg Black και Étienne Masson, καθώς ο Sylvain Guintoli υπέφερε από στομαχικές διαταραχές με αποτέλεσμα ο Γάλλος στον τελευταίο του αγώνα με τα χρώματα της Suzuki να μην μπορεί να βοηθήσει.

Από την άλλη τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην ομάδα της YART καθώς μια πιθανή εγκατάλειψη μπορεί να άλλαζε τα δεδομένα όσον αφορά το πρωτάθλημα. Ωστόσο η Yamaha R1, άντεξε μέχρι το τέλος με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να τερματίζουν στην τέταρτη θέση, κατακτώντας ταυτόχρονα το φετινό πρωτάθλημα αντοχής με την ομάδα της YART. Από την άλλη η ομάδα της SERT κατάφερε να κερδίσει το 86ο Bol d'Or, ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την δύσκολη φετινή χρονιά. Οι Gregg Black, Étienne Masson ήταν χαρούμενοι με την επιτυχία τους μετά το τέλος του αγώνα, ενώ ο καταπονημένος Sylvain Guintoli έκλεισε το κεφάλαιο Suzuki Endurance με νίκη. Στη δεύτερη θέση ολοκλήρωσε τον αγώνα η περσινή νικήτρια του αγώνα ομάδα της Honda Viltaïs Racing με τους Florian Alt, Steven Odenaal Leandro Mercado. Το βάθρο συμπλήρωσε η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team, με τους Jérémy Guarnoni, Illya Mykhalchyk και Markus Reiterberger. Στην τέταρτη θέση όπως σας είπαμε τερμάτισε η πρωταθλήτρια ομάδα της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να πλέουν σε πελάγη ευτυχίας μετά την επικράτηση τους. Πίσω από τους φετινούς πρωταθλητές στην πέμπτη θέση βρέθηκε η ομάδα της Team Kawasaki Webike Trickstar.

Ετικέτες

endurance

ewc

https://bit.ly/MOTO_677

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Επικαιρότητα

Isle of Man TT: O Michael Dunlop έχει πλέον την “δική του” στροφή

"MD's" ονομάστηκε η στροφή που βρίσκεται μετά την Guthrie's Memorial στο 27ο μίλι

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/5/2025

Ο Michael Dunlop, ο πλέον επιτυχημένος αναβάτης στην ιστορία των αγώνων του Isle of Man TT, αποκάλυψε μια νέα πινακίδα που φέρει το όνομά του, σε μια ξεχωριστή τελετή αναγνώρισης των επιτευγμάτων του.

Η νέα πινακίδα βρίσκεται λίγο πριν το 27ο μίλι της διαδρομής, στη θέση μιας μέχρι πρότινος ανώνυμης αριστερής στροφής, η οποία πλέον ονομάζεται επίσημα ‘MD’s’, προς τιμήν της 27ης νίκης του στο TT, μια νίκη ορόσημο που τον κατέστησε τον πιο πετυχημένο αναβάτη στην ιστορία του θεσμού.

Ο Michael προστίθεται σε μια εκλεκτή λίστα θρύλων των αγώνων που έχουν δώσει το όνομά τους σε σημεία της Mountain Course, ανάμεσα στους οποίους είναι οι Giacomo Agostini, Mike Hailwood, John McGuinness και, Joey Dunlop. Το 2024, σε μια χρονιά-ορόσημο, ο Michael ισοφάρισε και ξεπέρασε το ρεκόρ των 26 νικών, του θείου του Joey, το οποίο κρατούσε από το 2000.

Μιλώντας κατά την αποκάλυψη της πινακίδας, ο Michael δήλωσε:

“Το έχω πει πολλές φορές από τότε που ισοφάρισα και ξεπέρασα το ρεκόρ του, ότι τα ρεκόρ υπάρχουν για να σπάνε και κάποια στιγμή θα ξανασπάσουν. Για μένα, όμως, αυτό που είχε πάντα σημασία ήταν το όνομα Dunlop να παραμείνει στην κορυφή του αθλήματος και να είναι ένας Dunlop που πάει τα πράγματα στο επόμενο επίπεδο.”

Το προηγούμενο ρεκόρ κρατούσε από το 1993, όταν ο Joey Dunlop κατέκτησε την 14η του νίκη, ξεπερνώντας τον Mike Hailwood στη λίστα των αναβατών με τις περισσότερες νίκες. Η 26η και τελευταία νίκη του το 2000 θεωρούνταν από πολλούς ως αξεπέραστη για δεκαετίες.

Ωστόσο, με τις νίκες 26, 27, 28 και 29 που κατέκτησε μέσα στο 2024, ο Michael έχει πλέον ξεχωρίσει ως ο πιο επιτυχημένος αγωνιζόμενος στην ιστορία του TT και κατά πολλούς, ο κορυφαίος όλων των εποχών.

Όταν ρωτήθηκε για τη νέα πινακίδα, σχολίασε:

“Είναι μια πραγματική τιμή αυτό που συνέβη και νιώθω ειλικρινά υπερήφανος. Όποιος με ξέρει, ξέρει πόσο σημαντική είναι για μένα η ιστορία και η κληρονομιά. Δεν είμαι άνθρωπος που του αρέσει η προσοχή και νομίζω το ξέρουν όλοι αυτό, αλλά το να αναγνωρίζεται κάποιος με αυτόν τον τρόπο είναι κάτι το ξεχωριστό και σημαίνει πολλά για μένα.”

“Έχω ακόμη πολλές νίκες μπροστά μου, ποιος ξέρει που μπορεί να φτάσω, αλλά το να ξέρω ότι αυτή η στροφή είναι εδώ και θα είναι πάντα εδώ, είναι πραγματικό προνόμιο.”