Η Energica γράφει ιστορία στο Πρωτάθλημα Super Hooligan του MotoAmerica
Ηλεκτρική μοτοσυκλέτα ενάντια σε βενζινοκίνητες, με πολύ καλά πρώτα αποτελέσματα
Από τον
Κώστα Γκαζή
16/3/2023
Ο Stefano Mesa καβάλα στην Energica EVA Ribelle RS κατάφερε όχι μόνο να… τερματίσει με την ηλεκτρική του μοτοσυκλέτα και στους δύο πρώτους αγώνες του Super HooliganΠρωταθλήματος στις Η.ΠΑ. για το 2023, αλλά να βρεθεί και σε αξιόλογη θέση στην κατάταξη.
Ο Κολομβιανός αναβάτης της Tytlers Cycle Racing με το νούμερο #137 οδήγησε στη Daytona International Speedway την Eva Ribelle RS, παλεύοντας με βενζινοκίνητα naked χιλιάρια και καταφέρνοντας να τερματίσει 7ος και 5ος στους δυο πρώτους αγώνες της σεζόν!
Στον πρώτο αγώνα η νίκη πήγε στον Πρωταθλητή του 2022 Tyler O’Hara, με Indian FTR και ταχύτερο γύρο 1:53.945. Πίσω του είχαμε δυο ακόμα Indian (Boby Fong & Jeremy McWilliams), ένα Harley-Davidson (Cory West), ένα Indian (Kyle Ohnsorg) και ένα KTM (Andy DiBrino), με τον Stefano Mesa και την Energica στην 7η θέση με ταχύτερο γύρο 1:59.218.
Στον δεύτερο αγώνα, ο Tyler O’Hara έκανε το 2 στα 2, με ταχύτερο γύρο 1:55.447, ενώ πίσω του βρέθηκε ο Jeremy McWilliams επίσης με Indian, τρίτος ήταν ο Mark Price με ΚΤΜ, τέταρτος ο Nate Kern με BMW και πέμπτος ο Stefano Mesa με την Energica με ταχύτερο γύρο 1:59.757.
Έτσι, στη γενική βαθμολογία προηγείται ο O’Hara με 50 βαθμούς, ενώ ο Mesa βρίσκεται στην 6η θέση με 20 βαθμούς, ισοβαθμώντας με τον 5ο Nate Kern και τον 4ο Bobby Fong!
Σημειώστε πως στους πρώτους δυο αγώνες είχαμε 33 συμμετέχοντες αγωνιζόμενους.
Το αποτέλεσμα για την ώρα κρίνεται εξαιρετικό για την Energica, που κάνει μια πολύ καλή αρχή στην “εισβολή” της σε ένα βενζινοκίνητο Πρωτάθλημα, δείχνοντας με το καλημέρα πως μπορεί να είναι ανταγωνιστική, αν και όχι ακόμα ικανή για την κορυφή. Σημειώστε πάντως πως το συγκεκριμένο Super Hooligan Πρωτάθλημα έχει φτιαχτεί "φωτογραφικά" για να βοηθήσει κυρίως το image των Indian & Harley, ενώ αν αναρωτιέστε γιατί δεν "πατάει" τους πάντες ο DiBrino με το KTM Duke, μάθετε πως για κάποιο λόγο εκείνος οδηγεί το 890R και όχι το 1290R όπου τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά.
Isle of Man TT 2024 - Χωρίς κανένα θάνατο αναβάτη, κάτι που έχει να συμβεί 12 χρόνια!
Ευχάριστα νέα για έναν από τους πιο επικίνδυνους αγώνες μηχανοκίνητου αθλητισμού στον κόσμο
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
11/6/2024
Το 2024 ήταν μία από τις καλύτερες χρονιές για το TT, καθώς κανένας αναβάτης δεν έχασε την ζωή του στην διάρκεια των δύο εβδομάδων διεξαγωγής του event, κάτι που έχει να συμβεί από το 2012 -εκτός των 2020 και 2021, όπου τα μέτρα για τον COVID 19 δεν επέτρεψαν να διεξαχθούν αγώνες.
Το Isle of Man TT είναι ένας από τους πιο επικίνδυνους αγώνες μοτοσυκλέτας στον κόσμο, έχοντας ουκ ολίγες φορές διεκδικήσει τον δικό του φόρο αίματος στους δρόμους του Νησιού. Από το 1907, όταν και ξεκίνησε ως θεσμός, το TT έχει μέχρι και το 2023 στοιχίσει την ζωή σε 156 αναβάτες, στην διάρκεια των δοκιμαστικών και των αγώνων. Αν συμπεριλάβουμε και τους υπόλοιπους αγώνες που λαμβάνουν χώρα στην διαδρομή του Βουνού (ManxGP, Classic TT), τότε το σύνολο ανεβαίνει στους 269.
Ο πρώτος καταγεγραμμένος θάνατος στο IOMTT, εντοπίζεται στις 27 Ιουνίου του 1911, όταν ο Βρετανός Victor Surridge σκοτώθηκε κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών, στο γνωστό σημείο Glen Helen. Δύο χρόνια αργότερα, στις 6 Ιουνίου του 1913, το Creg ny Baa ήταν το σημείο που ο επίσης Βρετανός Frank R. Bateman θα συναντούσε τον θάνατο, κατά την διάρκεια του αγώνα Senior TT, η πρώτη απώλεια σε διάρκεια αγώνα. Ο πρώτος Ιρλανδός που σκοτώθηκε στο IOMTT, ήταν ο Fred Walkner στις 19 Μαΐου 1914 στο St Ninian’s Crossroad, κατά την διάρκεια του Junior TT. Μην ξεχνάμε και τους θαρραλέους Marshals και διασώστες, οι οποίοι ακολουθούν με τις δικές τους μοτοσυκλέτες τους αγωνιζόμενους σε όλη την διαδρομή των 37,73 μιλίων (60,718 χιλιομέτρων), έτοιμοι να βοηθήσουν άμεσα κάποιο τραυματία.
Ανάμεσα στους "flying doctors", τους ιπτάμενους γιατρούς όπως τους ονομάζουν οι αγωνιζόμενοι, ο πιο γνωστός ήταν ο John Hinds, ο οποίος είχε βοηθήσει να σωθούν πολλές ζωές, κινούμενος ταχύτατα με τη μοτοσυκλέτα του ανάμεσα στους συμμετέχοντες του αγώνα, και φτάνοντας άμεσα σε πολλά ατυχήματα για να δώσει τις πρώτες βοήθειες. Δυστυχώς ο Hinds έχασε τη ζωή του σε ένα ατύχημα στα δοκιμαστικά του ΙΟΜΤΤ το 2015, όταν έπεσε πάνω σε τοίχο...
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο πρώτος νόμος που υποχρέωνε τους αναβάτες να φοράνε κράνος κατά την διάρκεια των αγώνων ήρθε πολύ αργότερα. Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, το 1918, μαζί με την νέα ονομασία “Isle of Man Tourist Trophy” ήρθε και η εφαρμογή νέων κανόνων ασφαλείας, που έκαναν υποχρεωτική τη χρήση του κράνους! Δηλαδή μέχρι τότε μπορούσε να τρέξεις στον αγώνα, χωρίς να φοράς κάτι που να προστατεύει -πραγματικά- το κεφάλι σου! Άλλες εποχές, που ευτυχώς έχουν μείνει πίσω μας…
Το 2022, μετά από δύο χρόνια απουσίας από τους δρόμους του Νησιού, εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, οι αγωνιζόμενοι σε μοτοσυκλέτες και sidecars επέστρεψαν για να βιώσουν ξανά αυτό το μοναδικό αίσθημα και με την ελπίδα ότι θα καταφέρουν να κατακτήσουν το Βουνό. Ήταν ταυτόχρονα και μία από τις πιο θανατηφόρες χρονιές, με συνολικά 5 ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους και 2 να τραυματίζονται σοβαρά. Ένας εξ αυτών μάλιστα, ο Mike Booth, έχασε το δεξί του πόδι, μετά την άσχημη πτώση του στην 26η στροφή της διαδρομής. Τελευταία φορά που είδαμε τόσο αίμα να χύνεται στην άσφαλτο ήταν το 1989.
Το 2024 ήταν μία από τις πιο σπάνιες χρονιές, με τον συνολικό αριθμό των θυμάτων του ΤΤ να μένει -ευτυχώς- στάσιμος, χωρίς κανένας αναβάτης ή κάποιος από τους διοργανωτές και θεατές να χάνει την ζωή του στην διάρκεια των δύο εβδομάδων. Από το 1937 και μετά, μόλις δύο χρονιές ήταν που δεν υπήρξε κανένας θάνατος, συμπεριλαμβανομένου του Manx GP, το 1982 και το 2001. Αν βγάλουμε το μικρότερο “αδελφάκι” του TT, το οποίο πρέπει να περάσει κανείς για να βρεθεί στο θρυλικό IOMTT, τότε η τελευταία φορά που το Βουνό δεν θρήνησε κανέναν αναβάτη στις δύο εβδομάδες του TT ήταν το 2012.
Βλέποντας τα στατιστικά καταλαβαίνουμε γιατί η διαδρομή του Βουνού θεωρείται από τις πιο επικίνδυνες στον κόσμο για αγώνες μοτοσυκλέτας, όμως ταυτόχρονα είναι και αυτό που γοητεύει όσους συμμετέχουν εκεί. Κανείς από τους αναβάτες δεν βρίσκεται εκεί χωρίς να γνωρίζει τους κινδύνους, όμως αναμφίβολα είναι χαρμόσυνη είδηση κάθε φορά που δεν έχουμε κάποιο θάνατο. Ελπίζουμε το 2024 να είναι η τρίτη χρονιά που δεν θα έχουμε κανένα θάνατο. Το πρώτο βήμα έγινε, με το δεύτερο να είναι το Manx GP, που αναμένεται να διεξαχθεί στις 22-26 Αυγούστου 2024.