IoMTT: H οικογενειακή τραγωδία ωθεί τον Michael Dunlop στα ρεκόρ και τις βραβεύσεις

Ο Michael Dunlop εξηγεί την δική του “ιδιαίτερη” οπτική των πραγμάτων
Michael Dunlop
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/1/2026

Ο θρύλος και ρέκορντμαν του Isle of Man TT τιμήθηκε για τρίτη φορά ως Ιρλανδός Μοτοσυκλετιστής της χρονιάς, ενώ παράλληλα μίλησε για το πώς οι οικογενειακές απώλειες επηρεάζουν τη στάση του απέναντι στους αγώνες και τα ρεκόρ.

Ο Michael Dunlop, ο πιο επιτυχημένος αναβάτης στην ιστορία του Isle of Man TT, βραβεύτηκε ξανά στα Irish Motorcycle Awards για τις αγωνιστικές επιτυχίες του και την συμβολή του στους αγώνες δρόμου.

Την Κυριακή 18 Ιανουαρίου, στο Μπέλφαστ, ο Dunlop αναδείχθηκε Ιρλανδός Μοτοσυκλετιστής της Χρονιάς για τρίτη φορά. Το συγκεκριμένο βραβείο έχει ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς το τρόπαιο φέρει το όνομα του θείου του, Joey Dunlop, του οποίου το ιστορικό ρεκόρ των 26 νικών στο Isle of Man TT ξεπέρασε ο Michael το 2024.

Michael Dunlop

Στην ίδια εκδήλωση απονεμήθηκαν και άλλες διακρίσεις, με τον Jonathan Rea να λαμβάνει το Βραβείο Ειδικής Αναγνώρισης (Special Recognition Award) μετά την αποχώρησή του από το WorldSBK (παρότι έχει ήδη σχεδον επιστρέψει, αν και σε νέο ρόλο), τον Rhys Irwin να τιμάται ως Αναβάτης Πίστας της Χρονιας (Short Circuit Rider of the Year) έπειτα από την κατάκτηση του βρετανικού πρωταθλήματος Supersport και τον Casey O’Gorman να κερδίζει τον τίτλο Νέου Αναβάτη της Χρονιας (Young Rider of the Year), μετά το ντεμπούτο του στο Moto3 και την εξασφάλιση πλήρους συμμετοχής στο πρωτάθλημα και για το 2026.

Michael Dunlop

Η βράβευση του Dunlop ήρθε μετά από μια παραγωγική αγωνιστική χρονιά. Το 2025, ο αναβάτης από το Ballymoney αύξησε τον αριθμό των νικών του στο Isle of Man TT στις 33, κατακτώντας τέσσερις νίκες μέσα στη διοργάνωση.

Παράλληλα, επέστρεψε στις νίκες στο North West 200, τερματίζοντας μια περίοδο εννέα ετών χωρίς επιτυχία στον θεσμό, με τρεις νίκες στις κατηγορίες Superstock, Superbike (με BMW) και Supersport (με Ducati Panigale V2), ενώ σημείωσε νίκες και στους αγώνες των Cookstown και Tandragee.

Ο Dunlop μίλησε και για την προσέγγιση του απέναντι στην επιτυχία λέγοντας, "Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να είσαι δημοφιλής και στο να είσαι επιτυχημένος. Δεν θα έλεγα ότι είμαι ο πιο δημοφιλής, αλλά ίσως ο πιο επιτυχημένος".

Joey Dunlop

Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στις τραγικές απώλειες της οικογένειας του και το γεγονός πώς αυτές του παρέχουν κίνητρο. Ο θείος του, Joey Dunlop έχασε τη ζωή του το 2000 σε αγώνα στην Εσθονία, λίγες εβδομάδες μετά την τελευταία του νίκη στο TT.

Ο πατέρας του το 2008, Robert Dunlop, στο North West 200, αλλά και ο αδελφός του, William Dunlop, το 2018 έχασε τη ζωή του σε αγώνα του Skerries 100.

Michael Dunlop

Ο Michael Dunlop εξήγησε πως η συνέχιση της καριέρας του συνδέεται άμεσα με την ανάγκη να διατηρήσει το οικογενειακό όνομα σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο:
"Ο στόχος μου δεν ήταν ποτέ εγωιστικός, να δημιουργήσω μια εικόνα για εμένα. Είναι να κρατήσω το όνομα Dunlop εκεί που πρέπει να βρίσκεται. Έχουμε υποφέρει όσα έχουμε υποφέρει και προσπαθώ να κρατήσω το όνομα όσο πιο ψηλά μπορώ για να δώσω σε όλα αυτά έναν λόγο".William Dunlop

Μίλησε και για τη μητέρα του, τονίζοντας ότι, παρά τις δυσκολίες και τον κίνδυνο των αγώνων δρόμου, δεν τον πίεσε ποτέ να σταματήσει, συνεχίζοντας να τον στηρίζει στην αγωνιστική του πορεία παρά τις όποιες τους συγκρούσεις.

Ενόψει της σεζόν 2026, ο Dunlop αναμένεται να βρεθεί ξανά στο Isle of Man TT απέναντι σε αναβάτες όπως οι Peter Hickman, Dean Harrison και Davey Todd, ενώ στο North West 200 θα αντιμετωπίσει και τον Glenn Irwin, ο οποίος ανακοίνωσε την επιστροφή του με την ομάδα Nitrous Competitions Ducati, μετά την απόσυρσή του από τους αγώνες δρόμου στο τέλος του 2024.

Michael Dunlop

Η νέα χρονιά προμηνύεται ιδιαίτερα ανταγωνιστική, με τον Michael Dunlop να συνεχίζει την παρουσία του στους κορυφαίους αγώνες δρόμου, έχοντας πλέον στο παλμαρέ του, τον τίτλο του πλέον επιτυχημένου αναβάτη στην ιστορία του Isle of Man TT.

 

FIM Endurance World Championship 2023 - Νικήτρια στο Bol d'Or η Suzuki, Πρωταθλήτρια η Yamaha

Δραματικό φινάλε, καθώς η -Πρωταθλήτρια εν τέλει- YART λίγο έλειψε να χάσει τον τίτλο από υπερθέρμανση κινητήρα
FIM Endurance World Championship 2023, Bol d’Or: Νικήτρια η ομάδα της Suzuki, πρωταθλήτρια η ομάδα της Yamaha
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

18/9/2023

Η Yamalube YART Yamaha EWC Official Team με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika κατάφερε μετά από έναν αμφίρροπο αγώνα στο Bol d’Or να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής 2023, με τη Suzuki Yoshimura SERT Motul, να κερδίζει για 19η φορά στην ιστορία της τον διάσημο αγώνα αντοχής.

Το ξεκίνημα του τελευταίου αγώνα της χρονιάς για το FIM EWC στην πίστα Paul Ricard της Γαλλίας ήταν συναρπαστικό, καθώς η βροχή που είχε πέσει λίγο πριν την εκκίνηση του αγώνα έκανε την επιλογή ελαστικών σπαζοκεφαλιά. Ομάδες και οδηγοί δεν είχαν αποφασίσει τι ελαστικά θα χρησιμοποιήσουν, ενώ οι ομάδες που ξεκίνησαν με βρόχινα ελαστικά μετά από 15 λεπτά αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στα pits ώστε να βάλουν slick ελαστικά καθώς η πίστα είχε στεγνώσει σε μεγάλο βαθμό.

EWC

Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς τον τίτλο του EWC διεκδικούσαν έξι ομάδες, με την Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, να βρίσκεται πιο κοντά σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ωστόσο στους αγώνες Endurance πολλά μπορούν να συμβούν και πολλές φορές ο παράγοντας τύχη παίζει καθοριστικό ρόλο. Όσον αφορά την τύχη, στη Γαλλία η ομάδα της YART την είχε με το μέρος της. Με την περσινή πρωταθλήτρια ομάδα της F.C.C. TSR Honda France να τίθεται εκτός αγώνα λόγω μηχανικής βλάβης από πολύ νωρίς, οι μνηστήρες του τίτλου μειώθηκαν με το καλημέρα στους πέντε. Λίγο αργότερα εκτός διεκδίκησης τίτλου θα έβγαινε και η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team καθώς δύο μη προγραμματισμένα pit stop την έθεσαν εκτός. Στην πρωτοπορία του αγώνα είχε βρεθεί η ομάδα της TATI Team Beringer Racing καθώς η απόφαση της στα αρχικά στάδια του αγώνα να χρησιμοποιήσει ενδιάμεσα ελαστικά, της έδωσε το προβάδισμα. Ωστόσο η πρωτοπορία της κράτησε για πολύ λίγο καθώς ένα μηχανικό πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα της Kawasaki οδήγησε την ομάδα σε οριστική εγκατάλειψη.

Yamaha YART

Η “απόσυρση” της TATI Team Beringer Racing, άνοιξε τον δρόμο για τις ομάδες της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, Suzuki Yoshimura SERT Motul, Honda Viltaïs Racing και BMW Motorrad World Endurance Team. H ομάδα της YART η οποία με έναν τερματισμό μέχρι και την ένατη θέση θα κέρδιζε τον τίτλο, είχε βρεθεί αρκετές φορές στην πρωτοπορία του αγώνα ωστόσο λίγο αργότερα θα αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα που θα έβαζαν εκ νέου φωτιά στο Πρωτάθλημα. Η Yamaha R1 με το επετειακό livery για τα 25 χρόνια της R1, ανέβαζε ανησυχητικά θερμοκρασία, και ως εκ τούτου χρειάστηκε αρκετές φορές να σταματήσει στα pits, μέχρι να λύσουν οι μηχανικοί το πρόβλημα. Το στραβοπάτημα της YART, εκμεταλλεύτηκε η ομάδα της SERT περνώντας στην πρώτη θέση -σημειώστε πως η SERT επί της ουσίας τις τελευταίες εννέα ώρες του αγώνα είχε δύο αναβάτες, τους Gregg Black και Étienne Masson, καθώς ο Sylvain Guintoli υπέφερε από στομαχικές διαταραχές με αποτέλεσμα ο Γάλλος στον τελευταίο του αγώνα με τα χρώματα της Suzuki να μην μπορεί να βοηθήσει.

EWC

Από την άλλη τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην ομάδα της YART καθώς μια πιθανή εγκατάλειψη μπορεί να άλλαζε τα δεδομένα όσον αφορά το πρωτάθλημα. Ωστόσο η Yamaha R1, άντεξε μέχρι το τέλος με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να τερματίζουν στην τέταρτη θέση, κατακτώντας ταυτόχρονα το φετινό πρωτάθλημα αντοχής με την ομάδα της YART. Από την άλλη η ομάδα της SERT κατάφερε να κερδίσει το 86ο Bol d'Or, ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την δύσκολη φετινή χρονιά. Οι Gregg Black, Étienne Masson ήταν χαρούμενοι με την επιτυχία τους μετά το τέλος του αγώνα, ενώ ο καταπονημένος Sylvain Guintoli έκλεισε το κεφάλαιο Suzuki Endurance με νίκη. Στη δεύτερη θέση ολοκλήρωσε τον αγώνα η περσινή νικήτρια του αγώνα ομάδα της Honda Viltaïs Racing με τους Florian Alt, Steven Odenaal Leandro Mercado. Το βάθρο συμπλήρωσε η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team, με τους Jérémy Guarnoni, Illya Mykhalchyk και Markus Reiterberger. Στην τέταρτη θέση όπως σας είπαμε τερμάτισε η πρωταθλήτρια ομάδα της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να πλέουν σε πελάγη ευτυχίας μετά την επικράτηση τους. Πίσω από τους φετινούς πρωταθλητές στην πέμπτη θέση βρέθηκε η ομάδα της Team Kawasaki Webike Trickstar.

EWCEWC

Ετικέτες