Τα χρηματικά βραβεία της διοργάνωσης του Rally Dakar - Και όχι, κανείς δεν αγωνίζεται για αυτά

Πολλά τα έξοδα για να λάβει κάποιος μέρος στο Rally Dakar, με τους περισσότερους αγωνιζόμενους να έχουν ανάγκη ομάδες και χορηγούς
motomag O Brabec κέρδισε το Dakar αλλά θα λάβει λιγότερα χρήματα από έναν τενίστα που θα φτάσει στον πρώτο γύρο του Αυστραλιανού Open
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

23/1/2024

Το Rally Dakar 2024 πέρασε στην ιστορία με τον Ricky Brabec της Honda να κερδίζει τον αγώνα για δεύτερη φορά στην καριέρα του και τον Βασίλη Μπούδρο να καταφέρνει με τη Husqvarna FR450 Rally της DNA Filters να τερματίσει στην απαιτητική κατηγορία Original by Motul. Οι αναβάτες εκτός από τη δόξα, την αναζήτηση της περιπέτειας και τη χαρά της συμμετοχής στο Dakar, καλούνται να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να λάβουν μέρος στο ετήσιο αυτό αγωνιστικό γεγονός, με ελάχιστους εξ' αυτών -κυρίως των κορυφαίων εργοστασιακών- να επιστρέφουν στις χώρες τους με θετικό προϋπολογισμό.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η συμμετοχή σε ένα παγκόσμιο μηχανοκίνητο αθλητικό γεγονός δεν είναι κάτι απλό, ειδικά αν δεν έχεις αγωνιστική υποστήριξη ή δεν έχεις το οικονομικό υπόβαθρο που απαιτείται. Κατά καιρούς βλέπουμε ρομαντικές ιδέες να εμφανίζονται στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ιδέες που διαλύονται εν μία νυκτί καθώς δεν υπάρχουν τα χρήματα που χρειάζονται ώστε να υλοποιηθούν. Για να λάβει μέρος κάποιος στο δυσκολότερο rally του κόσμου το Dakar δεν χρειάζεται μόνο θάρρος, πίστη στον εαυτό σου, οδηγικές ικανότητες, τρέλα για την αναζήτηση των ορίων, χρειάζεται και τα απαραίτητα οικονομικά κονδύλια.

O Brabec κέρδισε το Dakar αλλά θα λάβει λιγότερα χρήματα από έναν τενίστα που θα φτάσει στον πρώτο γύρο του Αυστραλιανού Open

Συγκεκριμένα στις μοτοσυκλέτες η δήλωση συμμετοχής για το Rally Dakar 2024 ανερχόταν στις 18.000 ευρώ. Για τους εργοστασιακούς αναβάτες αυτό δεν είναι πρόβλημα καθώς η ομάδα καλύπτει όλα τα έξοδα και πληρώνει και τα συμβόλαια των αναβατών, ενώ εκείνοι για το μόνο που έχουν να ανησυχούν είναι για την αγωνιστική τους ετοιμότητα. Τι γίνεται τώρα αν είσαι κάποιος που δεν έχεις εργοστασιακή υποστήριξη ή χορηγούς από πίσω. Η απάντηση είναι απλή, πληρώνεις τα πάντα μόνος σου. Αρκετοί αγωνιζόμενοι οι οποίοι κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο Rally Dakar χρηματοδοτούν μόνοι τους το όλο εγχείρημα ή επιλέγουν να αγωνιστούν στη δύσκολη κατηγορία Original by Motul, στην οποία εκτελούν χρέη αναβάτη και μηχανικού καθόλη τη διάρκεια του αγώνα με σκοπό να μειώσουν το κόστος -αν και κάποιοι άλλοι επιλέγουν την τελευταία κατηγορία χωρίς οικονομικά κίνητρα, απλώς για την πρόκληση. Για να δώσουμε μία σαφή εικόνα, το κόστος μίας συμμετοχής σε αυτή την κατηγορία μπορεί να φτάσει τα 100.000 ευρώ ένα ποσό δυσθεώρητο αν δεν έχεις την οικονομική στήριξη που απαιτείται.

Dakar

Διαβάζοντας όλα αυτά θα πει κάποιος γιατί μπαίνει στον κόπο να αγωνιστεί στο Rally Dakar και τελικά έχει κάποιο οικονομικό όφελος από όλο αυτό. Η αλήθεια είναι πως αν είσαι εργοστασιακός οδηγός τα χρήματα που λαμβάνεις από την ομάδα σου ή τους χορηγούς σου είναι παραπάνω από αρκετά.

Εκτός όμως από τη δόξα που κατακτά κάποιος αν κερδίσει στο Dakar λαμβάνει και κάποια χρηματικά έπαθλα τα οποία δίνονται από τους οργανωτές. Για παράδειγμα ο νικητής του αγώνα Brabec φέτος θα δει στον τραπεζικό λογαριασμό του να μπαίνουν 50.000 ευρώ, με τον δεύτερο Ross Branch της Hero να γίνεται πλουσιότερος κατά 25.000 ευρώ. Ο τρίτος Adrian Van Beveren κέρδισε 15.000 ευρώ, ενώ οι Kevin Benavides και Toby Price έφυγαν από το Dakar με 10.000 και 5.000 ευρώ αντίστοιχα.

Στην κατηγορία Rally 2 όπως φαντάζεστε τα χρηματικά έπαθλα που δίνει η οργάνωση είναι ακόμα μικρότερα. Ο πρώτος κερδίζει 10.000 ευρώ, ο δεύτερος 9.000 ευρώ, ο τρίτος 8.000 ευρώ, ο τέταρτος 7.000 ευρώ και ο πέμπτος 6.000 ευρώ.

Τι γίνεται όμως με τους “φτωχούς συγγενείς” της κατηγορίας Original by Motul; Εδώ χρηματικό έπαθλο παίρνουν μόνο οι τρεις πρώτοι, με τον νικητή να εισπράττει 5.000 ευρώ, τον δεύτερο 3.000 ευρώ και τον τρίτο 1.000 ευρώ. Είναι σαφές πως δεν λαμβάνεις μέρος στο Rally Dakar αν δεν έχεις το απαραίτητο budget ωστόσο κανείς από τους αγωνιζόμενους που βλέπουμε όλα αυτά τα χρόνια στη λίστα συμμετοχής του αγώνα δεν βρίσκεται στο Dakar με στόχο να γίνει πλούσιος. Η μόνη αλήθεια είναι πως όλοι τους έρχονται για να αναζητήσουν τα όρια τους και να καταφέρουν αυτό που πάντα στο Dakar ήταν το ζητούμενο… να φτάσουν στον τερματισμό.

Dakar
Ετικέτες

IoMTT: Στις 30 νίκες έφτασε ο ρέκορντμαν Michael Dunlop

Κέρδισε και στην κατηγορία SS με την Milwaukee MD Racing Ducati
IoMTT Dunlop 30th Win
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

3/6/2025

Ο Michael Dunlop επέκτεινε το ρεκόρ που του "κληροδοτήθηκε" από τον θείο του, ως ο πιο επιτυχημένος αναβάτης όλων των εποχών στους αγώνες Isle of Man TT, με νίκη στον πρώτο αγώνα Monster Energy Supersport TT, οδηγώντας τη Milwaukee MD Racing Ducati Panigale V2. Ξεπέρασε τον Dean Harrison (Honda Racing) στον τελευταίο γύρο για να κατακτήσει τη νίκη.

Ήταν η έβδομη νίκη του Dunlop με διαφορετικό κατασκευαστή και η πρώτη νίκη της Ducati στο TT από το 1995, όταν ο Νεοζηλανδός Robert Holden κέρδισε τον αγώνα Singles. Η νίκη αυτή αποτέλεσε επίσης την 14η νίκη του Dunlop σε αγώνα Supersport TT. Ο Harrison περιορίστηκε στη δεύτερη θέση, ενώ ο James Hillier (Bournemouth Kawasaki) κατέκτησε την τρίτη θέση.

Ο αγώνας, που μειώθηκε από τρεις σε δύο γύρους, ξεκίνησε στις 3:15 μ.μ. Στο Glen Helen για πρώτη φορά, ο Harrison προηγείτο, διατηρώντας ένα υγιές προβάδισμα 3,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop, με τον Hillier στην τρίτη θέση, 1 δευτερόλεπτο πιο πίσω. Ο Davey Todd (myCOOLMAN by Padgetts Honda) ήταν τέταρτος, μόλις 0,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Hillier, ενώ ο Michael Evans (Smith Racing Triumph) είχε μια δυνατή πέμπτη θέση. Ο Paul Jordan (Jackson Racing Honda powered by Prosper2) έκλεινε την εξάδα.

Μέχρι το Ballaugh, ο Harrison είχε αυξήσει το προβάδισμά του σε 4,6 δευτερόλεπτα. Ο Hillier έχασε ακόμα ένα δευτερόλεπτο από τον Dunlop αλλά διατηρούσε την τρίτη θέση, μόλις 0,033 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Todd. Ο Evans ήταν 1,6 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Jordan.

Ο Harrison πρόσθεσε ακόμα μισό δευτερόλεπτο στο Ramsey Hairpin, και η μάχη για την τρίτη θέση συνέχιζε με διαφορά 0,416 δευτερολέπτων υπέρ του Hillier από τον Todd. Ωστόσο, ο Jordan εγκατέλειψε στο Glentramman, προωθώντας τον Mike Browne (Boyce Precision by Russell Racing Yamaha) στην έκτη θέση, ενώ ο Evans κρατούσε ακόμα την πέμπτη.

Ένας πρώτος γύρος με μέση ταχύτητα 127.888 mph  (205,815 χλμ./ώρα) έδωσε στον Harrison προβάδισμα 7,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop (126.993 mph) κατά την είσοδο στα υποχρεωτικά pit stop. Ο Hillier (125.773 mph) είχε προβάδισμα 1,1 δευτερολέπτου από τον Todd (125.634 mph). Οι Evans (124.610 mph) και Browne (124.571 mph) έκλειναν την εξάδα, με μόλις 0,3 δευτερόλεπτα διαφορά, μπροστά από τους Josh Brookes (Jackson Racing Honda), Rob Hodson (SMT Racing Yamaha), James Hind (North Lincs Components Suzuki), και Ian Hutchinson (moolab/UGP/MLav Racing Yamaha).

Στο Glen Helen του δεύτερου γύρου, ο Harrison συνέχιζε να προηγείται, αλλά το προβάδισμά του μειώθηκε ελαφρώς στα 6,4 δευτερόλεπτα. Ο Hillier ήταν πλέον 13,2 δευτερόλεπτα πίσω στην τρίτη θέση, με πιο άνετο προβάδισμα 5,1 δευτερολέπτων από τον Todd. Ο Dunlop πίεζε δυναμικά, καταγράφοντας τον ταχύτερο χρόνο σε τομέα Supersport από το Glen Helen έως το Ballaugh.

Ο Dunlop επανέλαβε το κατόρθωμα από το Ballaugh έως το Ramsey και η διαφορά μειώθηκε στα 4 δευτερόλεπτα στο hairpin. Ο Hillier συνέχισε να απομακρύνεται από τον Todd, ο οποίος είχε πλέον κοντά του τον Brookes. Ο Αυστραλός ανέβασε ρυθμό, ξεπερνώντας τους Evans και Browne για να ανέβει πέμπτος. Ωστόσο, και οι δύο Evans και Browne εγκατέλειψαν - ο Evans στο Stella Maris, ενώ ο Browne έπεσε στη Sulby Bridge, χωρίς να τραυματιστεί.

Η μάχη για την πρωτοπορία είχε ανάψει, με τον Dunlop να μειώνει το προβάδισμα του Harrison στα 2,9 δευτερόλεπτα στην εκκίνηση του τρίτου και τελευταίου γύρου. Ο Hillier εδραίωνε την τρίτη θέση, 11,4 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Todd, ο οποίος είχε ακόμα κοντά του τον Brookes. Οι εγκαταλείψεις των Evans και Browne ανέβασαν τον Hodson στην έκτη θέση.

Στο Glen Helen για τελευταία φορά, το προβάδισμα του Harrison είχε μειωθεί σε μόλις 0,8 δευτερόλεπτα, και στο Ballaugh Bridge, ο Dunlop πέρασε πρώτος - με διαφορά μόλις 0,104 δευτερολέπτων. Ο Βορειοϊρλανδός ήταν σε ρυθμό ρεκόρ γύρου καθώς κυνηγούσε άλλη μία νίκη στο TT.

Με ακόμα έναν τομέα σε χρόνο ρεκόρ, ο Dunlop αύξησε το προβάδισμά του στα 3,4 δευτερόλεπτα στο Ramsey, σχεδόν διπλασιάζοντάς το στο Bungalow. Με τελικό γύρο ταχύτητας 130.313mph, πανηγύρισε την 30ή νίκη του στο TT, τερματίζοντας 10,2 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Harrison.

Ο Hillier εξασφάλισε μια εξαιρετική τρίτη θέση – την 15η του στο βάθρο του TT και πρώτη από το 2019. Οι Todd και Brookes, που κινήθηκαν μαζί στο δεύτερο μισό του αγώνα, πήραν την τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα. Ο Hodson εξασφάλισε την έκτη, με τη δεκάδα να ολοκληρώνεται από τους Hind, Dominic Herbertson (HRRC/Gilbert Brown & Son Ltd Ducati), Hutchinson, και Conor Cummins (Burrows Engineering/RK Racing Ducati).

Με την 2η θέση στον αγώνα RST x D3O Superbike και την νίκη στο Monster Energy Supersport TT, ο Michael Dunlop Dunlop πλησιάζει με 46 αναβάσεις, το ρεκόρ βάθρων που τώρα διατηρεί ο John McGuiness με 47 βάθρα.

Κατάταξη Monster Energy Supersport TT

1. Michael Dunlop, MD Racing Ducati
2. Dean Harrison, Honda Racing UK
3. James Hillier, Bournemouth Kawasaki Racing
4. Davey Todd, myCOOLMAN by Padgett’s Motorcycles Honda
5. Joshua Brookes, Jackson Racing powered by Prosper2 Honda
6. Rob Hodson, SMT/VRS Recovery Yamaha
7. James Hind, North Lincs Components Suzuki
8. Dominic Herbertson, HRRC / Gilbert Brown & Son Ltd Ducati
9. Ian Hutchinson, moobob / UGP Yamaha MLav Racing Yamaha
10. Conor Cummins, Burrows Engineering / RK Racing Ducati