FEMA: Προειδοποίηση για τους κανόνες για Οχήματα Στο Τέλος Κύκλου Ζωής

H EE θέλει να επεκτείνει την οδηγία στα δίτροχα – Κίνδυνος για μεταχειρισμένα ανταλλακτικά και ολόκληρους κλάδους μοτοσυκλέτας
FEMA μεταχειρισμένα ανταλλακτικά κίνδυνος από ΕΕ
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/5/2025

Για την ενίσχυση των στόχων ανακύκλωσης, η ΕΕ εξετάζει να επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής της Οδηγίας για Τέλος Κύκλου Ζωής Οχήματων ώστε να περιλαμβάνει και τις μοτοσυκλέτες. Η πολιτική αυτή ενδέχεται να πλήξει μέσω των αυστηρών κανονισμών ένα μεγάλο μέρος της μοτοσυκλετιστικής κοινότητας γενικά και ειδικότερα τους κλάδους των αναπαλαιώσεων, των ιστορικών, των custom και των ανταλλακτικών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται στη διαδικασία αναθεώρησης της Οδηγίας που αφορά Οχήματα στο τέλος κύκλου ζωής τους (ΟΤΚΖ), η οποία καθορίζει πώς τα οχήματα ανακυκλώνονται, επαναχρησιμοποιούνται και απορρίπτονται όταν φτάσουν στο τέλος της ζωής τους. Οι προτεινόμενες αλλαγές εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο μετάβασης προς την κυκλική οικονομία.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επεκτείνει το πεδίο της οδηγίας ώστε να καλύπτει τα οχήματα κατηγορίας L (μοτοσυκλέτες), να αυξήσει τους στόχους ανακύκλωσης, να επιβάλει αυστηρότερους κανόνες για τη διάθεση των μπαταριών των ηλεκτρικών οχημάτων και να μεταφέρει περισσότερες ευθύνες στους κατασκευαστές μέσω της διευρυμένης ευθύνης παραγωγού (Extended Producer Responsibility). Αυτό ακούγεται θετικό για το περιβάλλον αλλά δεν είναι για τις ίδιες τις μοτοσυκλέτες.

FEMA μεταχειρισμένα ανταλλακτικά κίνδυνος από ΕΕ

Η FEMA (Federation of European Motorcyclist’s Associations) επισημαίνει ότι σε σύγκριση με αυτοκίνητα και φορτηγά, οι μοτοσυκλέτες απαιτούν πολύ λιγότερες πρώτες ύλες για την παραγωγή τους και επιφέρουν σημαντικά λιγότερα απόβλητα. Η ένταξή τους στην οδηγία δεν θα αποφέρει ουσιαστικά περιβαλλοντικά οφέλη, αλλά θα δημιουργήσει γραφειοκρατικά εμπόδια για τους αναβάτες, ειδικά για τους χομπίστες και τους αναπαλαιωτές.

Η κοινότητα των μοτοσυκλετιστών ήδη διακρίνεται στην επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση εξαρτημάτων. Σε χώρες όπως οι σκανδιναβικές, πάνω από το 60% των ανταλλακτικών μοτοσυκλετών επαναχρησιμοποιούνται, σε αντίθεση με λιγότερο από 15% για τα αυτοκίνητα, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε η FEMA. Ολόκληρα δίκτυα από συνεργεία και αποθήκες λειτουργούν, βασισμένα στην αποσυναρμολόγηση και αξιοποίηση εξαρτημάτων. Η υπερ-ρύθμιση  των διαδικασιών κινδυνεύει να διαλύσει τα επιτυχημένα αυτά δίκτυα.

Πολλοί από εμάς οδηγούμε, αποκαθιστούμε και συλλέγουμε μοτοσυκλέτες. Ίσως να μην είναι πάντα ιστορικής σημασίας, αλλά είναι σίγουρα σημαντικές, τουλάχιστον για εμάς τους ίδιους. Οι προτεινόμενοι κανονισμοί δεν αναγνωρίζουν εξαιρέσεις για αυτές τις μοτοσυκλέτες. Αν δεν υπάρξουν αλλαγές, ο νόμος θα μπορούσε να υποχρεώνει τους αναπαλαιωτές να απορρίψουν μοτοσυκλέτες που χαρακτηρίζονται ως “οδικά ακατάλληλες”, ακόμη κι αν είναι σε διαδικασία αποκατάστασης. Στο πλέον ανησυχητικό σενάριο η ΕΕ θα μπορούσε να αποφασίζει πότε η μοτοσυκλέτα σας έχει ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής της. Αν χαρακτηριστεί μη επισκευάσιμη, ίσως να είστε υποχρεωμένοι να την αποσύρετε, στερώντας σας το δικαίωμα να την επισκευάσετε ή να την χρησιμοποιήσετε για ανταλλακτικά.

Η FEMA έχει ζητήσει από τις εθνικές της οργανώσεις στα κράτη-μέλη της ΕΕ να επικοινωνήσουν με τους Ευρωβουλευτές της χώρας τους και με τους αρμόδιους υπουργούς, εκφράζοντας τις ανησυχίες τους.

Πρέπει να υπερασπιστούμε το δικαίωμά μας να οδηγούμε, να επισκευάζουμε και να αποκαθιστούμε μοτοσυκλέτες.

Η FEMA ζητά τις εξής αλλαγές στο προσχέδιο του κανονισμού:

-Εξαίρεση των μοτοσυκλετών από την οδηγία ή να επιτραπεί στα κράτη-μέλη να θεσπίσουν δικούς τους κανόνες.

-Αναγνώριση των μοτοσυκλετών άνω των 30 ετών ως οχήματα, ανεξαρτήτως ιστορικού χαρακτήρα και δικαίωμα στην αποκατάστασή τους χωρίς να χαρακτηρίζονται ως απόβλητα.

-Διατήρηση της απόσυρσης δωρεάν.

-Δικαίωμα στον ιδιοκτήτη να αποφασίζει πότε το όχημα του έφτασε στο τέλος της ζωής του.

-Άρση των αυστηρών όρων μεταπώλησης μεταχειρισμένων ανταλλακτικών και συνέχιση των ιδιωτικών συναλλαγών χωρίς γραφειοκρατικά βάρη.

-Δικαίωμα στην πώληση και εξαγωγή μοτοσυκλετών σε διαδικασία αποκατάστασης.

-Να διορθωθεί ο ορισμός του τέλους ζωής οχημάτων (ELV), ώστε μοτοσυκλέτες χωρίς έγγραφα ή τεχνικό έλεγχο να μην θεωρούνται αυτόματα απόβλητα.

-Οι μοτοσυκλετιστές δεν είναι αντίθετοι στην περιβαλλοντική ευθύνη, αλλά ο προτεινόμενος κανονισμός δεν λαμβάνει υπόψη τη μοναδική κουλτούρα, τις πρακτικές ανάγκες και τα ήδη αποδοτικά κυκλικά συστήματα επαναχρησιμοποίησης του κόσμου της μοτοσυκλέτας.

FEMA μεταχειρισμένα ανταλλακτικά κίνδυνος από ΕΕ

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.