Χρόνια πολλά στον “Fast Freddie"!

Γενέθλια για τον βασιλιά της δεκαετίας του ‘80
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/12/2017

Σαν σήμερα, 20 Δεκεμβρίου 1961, γεννήθηκε ο Freddie Spencer ή "Fast Freddie", όπως άρχισαν να τον αποκαλούν οι οπαδοί των MotoGP, στο Shreveport της Louisiana. Ο Spencer αγαπά πολύ την Ελλάδα για τις διακοπές του και οι αναγνώστες του MOTO, θα θυμούνται πως τα τελευταία δύο χρόνια μας έχει δοθεί τρεις φορές η ευκαιρία, να οδηγήσουμε μαζί του σε δρόμο και πίστα!

θυμηθείτε:

Δοκιμάζουμε στην Πορτογαλία τα νέα Bridgestone με πλοηγό τον Freddie Spencer!

Οδηγούμε στο Portimao Honda CBR1000RR & CBR1000RR SP

O Freddie Spencer στέλνει χαιρετίσματα στο MRCG, την μεγάλη ελληνική ομάδα Restoring & Customizing όπως και φέτος, εδώ, αδυνατισμένος από την υποχρεωτική δίετα της χορτοφάγου συντρόφου του -όπως τόνισε με μία αψάδα πίκρας-

Ο Spencer αυτή την στιγμή διοργανώνει μαθήματα ασφαλούς οδήγησης με έδρα την Ν. Γαλλία, ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο, και παράλληλα τελεί πρεσβευτής εταιρικής παρουσίας για αρκετούς κατασκευαστές, όπως η Bridgestone και η Honda. Αποσύρθηκε επίσημα από την αγωνιστική δράση το 1996 και πλέον συζεί με την νεότερη κατά σχεδόν είκοσι χρόνια γραμματέα του, αν και σε όλη την πορεία της καριέρας του προσπαθούσε να μην δίνει αναφορές για την προσωπική του ζωή.

Ο Freddie Spencer ξεκίνησε να οδηγεί τεσσάρων χρονών και πήρε μέρος στον πρώτο του αγώνα ένα χρόνο μετά, ενώ μέχρι τα 11 μετρούσε ήδη μία σειρά από πρωταθλήματα σε dirt track αγώνες στο Τέξας και την Λουισιάνα. Σιγά – σιγά πέρασε στους αγώνες ταχύτητας και μόλις το ’79 κέρδισε τον πρώτο του αγώνα και αμέσως μετά έκλεψε κυριολεκτικά το πρωτάθλημα των 250 από τον Eddie Lawson! Εκείνη η σεζόν ήταν καθοριστική, καθώς δοκίμασε και τις superbike, αποφασίζοντας πλέον τον τρόπο που ήθελε να κινηθεί η καριέρα του. Η νίκη του με Kawasaki τον έκανε τον νεαρότερο πρωταθλητή στην ιστορία  του αμερικάνικου Superbike, ήταν μόλις 18,8 ετών.

Η Honda αμέσως του έδωσε την ευκαιρία την επόμενη χρονιά να αγωνιστεί μαζί της και ο Spencer ανταπέδωσε με μία νίκη, ενώ την ίδια χρονιά θα νικούσε τους θρύλους Barry Sheene και Kenny Roberts ξεχωρίζοντας μία για πάντα, παρόλο που εκείνη την χρονιά τερμάτισε τρίτος. Πλέον θεωρείται πως οι μάχες του με τον Lawson το ΄81 έφεραν τον κόσμο στο άθλημα και ευθύνονται για την απήχησή του σε πιο ευρύ κοινό. Ήδη όμως από το ’81 ο Spencer δοκίμαζε τους αγώνες στην Ευρώπη, ενώ συμμετείχε στην εξέλιξη της NR500, οπότε το ’82 φυσικά και υπέγραψε για να αγωνιστεί στα GP. Στην διάρκεια της καριέρας του ο Spencer θα κέρδιζε τρία παγκόσμια πρωταθλήματα και το ’85 θα κατάφερνε κάτι απλά εξωπραγματικό, θα κέρδιζε ταυτόχρονα τους τίτλους στα 250 και 500!

 

 

 

φωτογραφία από την αποστολή του MOTO στην παγκόσμια παρουσίαση της νέας Honda Fireblade CBR1000RR, όπου ο Spencer απόλαυσε ιδιαίτερα...

Θα θυμίσουμε κάτι που έχουμε γράψει λίγο καιρό πριν. Ο Freddie Spencer, ο άνθρωπος που δάμασε ατίθασες μοτοσυκλέτες, δηλώνει πλέον υποστηρικτής των ηλεκτρονικών, τινάσσοντας θεωρίες «αγωνιστών του internet» για περιορισμένη απόλαυση κτλ.. Απλά θεωρεί πως η αγωνιστική εκμάθηση, σε πίστα και όχι σε δρόμο, θα πρέπει να ξεκινά με τα ηλεκτρονικά απενεργοποιημένα και ο αναβάτης να συνεχίζει στις ιπποδυνάμεις των 200 και βάλε αλόγων, με όλα τα σύγχρονα ηλεκτρονικά.

Χρόνια Πολλά στον "Fast Freddie" λοιπόν, τον θρύλο μίας τόσο σημαντικής δεκαετίας για τους αγώνες σε παγκόσμιο επίπεδο!

Ετικέτες

Honda Adventure Center - Ασφαλής εκπαίδευση παντός εδάφους

Τρία κέντρα Adventure εκπαίδευσης σε Βρετανία, Γαλλία και Ιταλία
Honda Adventure Centre
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/1/2026

Τα τρία επίσημα Honda Adventure Centers σε Ιταλία, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο δημιουργήθηκαν για έναν ξεκάθαρο λόγο, να δώσουν στους αναβάτες τη δυνατότητα να κατανοήσουν και να αξιοποιήσουν σωστά τις δυνατότητες των adventure μοτοσυκλετών, με σημείο αναφοράς την CRF1100L Africa Twin.

Με οργανωμένη εκπαίδευση και καθοδήγηση από έμπειρους αναβάτες, τα κέντρα απευθύνονται σε μοτοσυκλετιστές διαφορετικών επιπέδων, από εκείνους που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο χώμα μέχρι πιο έμπειρους που θέλουν να βελτιώσουν τεχνική και αυτοπεποίθηση. Η φιλοσοφία είναι κοινή, ασφαλές περιβάλλον, πραγματικές συνθήκες και ουσιαστική εξέλιξη.

Honda Adventure Centre

Η μακρά σχέση της Honda με το off-road και τους αγώνες αντοχής, με οκτώ νίκες στο Dakar Rally, μεταφράζεται σε βαθύτατη γνώση της εκτός δρόμου οδήγησης. Τα Adventure Centres αποτελούν συνέχεια αυτής της εμπειρίας, με έμφαση όχι στην ταχύτητα, αλλά στην κατανόηση της μοτοσυκλέτας και του εδάφους.

Honda Adventure Centre

Στη Γαλλία, ο David Fretigne, στη Βρετανία ο Dave Thorpe και στην Ιταλία ο Marcello "Bulldozer" Romano, αξιοποίησαν την αγωνιστική τους πορεία για να καλύψουν ένα υπαρκτό κενό, την έλλειψη σωστής προετοιμασίας για μεγάλες adventure μοτοσυκλέτες εκτός ασφάλτου. Και οι τρεις συμφωνούν ότι η περιπέτεια δεν έχει σχέση με το θάρρος, αλλά με τη γνώση.

Honda Adventure Centre

Η εκπαίδευση της Honda προσαρμόζεται στον κάθε αναβάτη. Δεν υπάρχουν σταθερά σενάρια ή πίεση για επίδοση. Οι εκπαιδευτές παρατηρούν, αξιολογούν και προσαρμόζουν, ώστε όλοι να εξελίσσονται με τον δικό τους ρυθμό. Η πρόοδος μετριέται με βάση την αυτοπεποίθηση και τον έλεγχο, όχι το πόσο γρήγορα κινείται κάποιος.

Honda Adventure Centre

Σημαντικό ρόλο παίζει και η επιλογή μοτοσυκλέτας. Εκτός από την Africa Twin, χρησιμοποιούνται μοντέλα όπως η CRF300L, η CL500 και η XL750 Transalp, ώστε η μετάβαση στο off-road να γίνεται σταδιακά, χτίζοντας αυτοπεποίθηση με την διαχείριση ελαφρύτερων μοτοσυκλετών αρχικά. Η Africa Twin παραμένει το σημείο αναφοράς, ως εργαλείο για όσους είναι έτοιμοι να τη διαχειριστούν.

Honda Adventure Centre

Η ευρωπαϊκή γεωγραφία προσφέρει ένα σημαντικό πλεονέκτημα σε σχέση με άλλες, με  σημαντική ποικιλομορφία εδαφών σε μικρές αποστάσεις. Ο σεβασμός στο περιβάλλον και στις τοπικές κοινωνίες αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εκπαίδευσης.

Honda Adventure Centre

Το ζητούμενο, όπως το περιγράφουν και οι τρεις υπεύθυνοι, είναι η αίσθηση ελέγχου και η σιγουριά. Να φύγει ο αναβάτης γνωρίζοντας περισσότερα για τον εαυτό του, τη μοτοσυκλέτα του και τα όριά του. Και, κυρίως, με την αυτοπεποίθηση ότι μπορεί να συνεχίσει το δικό του ταξίδι, όπου κι αν τον οδηγήσει η άσφαλτος ή το χώμα.