Κινητήρας V8 υδρογόνου από την Yamaha!

Το επόμενο βήμα είναι οι μοτοσυκλέτες
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

17/2/2022

Η συνεργασία μεταξύ Yamaha και Toyota έχεις τις ρίζες της βαθιά μέσα στο χρόνο και το πάντρεμα των τεχνογωσιών μεταξύ των δύο εταιρειών έχει δώσε κατά καιρούς πολλά τεχνολογικά διαμάντια.

Το πιο πρόσφατο πεδίο της συνεργασία τους, ήταν ένας κινητήρας V8 5,0 λίτρων για αυτοκίνητα, ο οποίος τροφοδοτείται αποκλειστικά από υδρογόνο, του οποίου την κατασκευή ανέθεσε η Toyota Motor Corporation στην Yamaha Motor. Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι στην Ιαπωνία, τόσο η Toyota όσο και άλλοι κατασκευαστές συνεργάζονται μεταξύ τους ώστε να διευρύνουν τις επιλογές καυσίμων για κινητήρες εσωτερικής καύσης.

Ο πρόεδρος της Yamaha, Yoshihiro Hidaka, έδωσε ακριβώς το στίγμα της εταιρείας με τις δηλώσεις του: "Εργαζόμαστε για την επίτευξη ουδέτερου ισοζυγίου άνθρακα έως το 2050. Ταυτόχρονα, η λέξη "Motor" (κινητήρας) υπάρχει στο όνομα της εταιρείας μας και, κατά συνέπεια, έχουμε έντονο πάθος και υψηλό επίπεδο δέσμευσης για τους κινητήρες εσωτερικής καύσης".

Να θυμίσουμε επίσης ότι τον Νοέμβριο του περασμένου έτους, οι πέντε εταιρείες (Kawasaki Heavy Industries, Subaru Corporation, Toyota Motor Corporation, Mazda Motor Corporation και Yamaha Motor) ανακοίνωσαν από κοινού ότι θα ξεκινήσουν συζητήσεις για τη διεξαγωγή συλλογικής έρευνας, για να βρουν πιθανούς τρόπους ώστε να διευρύνουν το εύρος επιλογών καυσίμων για κινητήρες εσωτερικής καύσης σε αναζήτηση ουδέτερου ισοζυγίου άνθρακα.

Ο συγκεκριμένος V8 είναι η το πρώτο προϊόν αυτής της φιλοσοφίας και αποκαλύφθηκε επίσημα στο κοινό. Ο κινητήρας βασίζεται στο πεντάλιτρο κινητήρα του sport κουπέ Lexus RC F, με τροποποιήσεις στα μπεκ ψεκασμού, τις κυλινδροκεφαλές και την πολλαπλή εισαγωγής, μεταξύ άλλων, και αποδίδει έως και 450 ίππους στις 6.800 στροφές με μέγιστη ροπή τα 55kgm στις 3.600 στροφές αντίστοιχα.

"Οι κινητήρες υδρογόνου διαθέτουν δυνατότητα ουδέτερου ισοζυγίου άνθρακα, διατηρώντας ταυτόχρονα ζωντανό το πάθος μας για τον κινητήρα εσωτερικής καύσης", συμπλήρωσε ο κ. Hidaka. "Η συνεργασία με εταιρείες που έχουν διαφορετική εταιρική κουλτούρα και τομείς εξειδίκευσης, καθώς και η αύξηση του αριθμού των συνεργατών μας, είναι ο τρόπος με τον οποίο θέλουμε να δείξουμε τον δρόμο προς το μέλλον".

Η Yamaha ξεκίνησε την ανάπτυξη ενός κινητήρα υδρογόνου για αυτοκίνητα πριν από περίπου πέντε χρόνια. Ο Takeshi Yamada από το Τμήμα Ανάπτυξης Οχημάτων του Κέντρου Τεχνικής Έρευνας και Ανάπτυξης, είναι μέλος της ομάδας που εξέλιξε τον κινητήρα υδρογόνου και άρχισε να διαπιστώνει το εύρος των δυνατοτήτων του κινητήρα καθώς το έργο προχωρούσε.

"Ξεκίνησα να βλέπω ότι οι κινητήρες που χρησιμοποιούν μόνο υδρογόνο για καύσιμο είχαν πραγματικά πολύ διασκεδαστικά και εύχρηστα χαρακτηριστικά απόδοσης", εξηγεί. "Οι κινητήρες υδρογόνου διαθέτουν μια εγγενώς φιλική αίσθηση, κάτι που τους κάνει εύχρηστους ακόμα και χωρίς να καταφεύγουν σε ηλεκτρονικά βοηθήματα οδήγησης. Όλοι όσοι ήρθαν για δοκιμαστική οδήγηση του πρωτότυπου αυτοκινήτου ήταν κάπως επιφυλακτικοί στην αρχή, αλλά όταν τελικά βγήκαν από το αυτοκίνητο είχαν ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη. Όσο το παρατηρούσα αυτό, άρχισα να πιστεύω ότι υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες στα χαρακτηριστικά που είναι μοναδικά στους κινητήρες υδρογόνου αντί να αντιμετωπίζουμε το θέμα απλά ως υποκατάστατο της βενζίνης."

Κάτι ακόμη στο οποίο ο Yamada και η ομάδα προσδίδουν ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διαδικασία της εξέλιξης, είναι το λεγόμενο Kanno Seino, δηλαδή οι απολαυστικές επιδόσεις. Ένα παράδειγμα, που δίνει η Yamaha, είναι ο αρμονικός ήχος υψηλής συχνότητας της εξάτμισης που παράγεται από την πολλαπλή εξαγωγής 8-σε-1 του κινητήρα. "Πρόκειται για μια πρόκληση με την οποία μπορούμε να ασχοληθούμε με αφοσίωση ως μηχανικοί. Προσωπικά, θέλω να επιδιώξω όχι μόνο επιδόσεις αλλά και μια νέα γοητεία για τον κινητήρα εσωτερικής καύσης που ο κόσμος δεν έχει δει ακόμα", είπε ο Yamada.

Πρόκειται σίγουρα για ένα πάρα πολύ σημαντικό βήμα σε ό,τι αφορά την συνέχεια των κινητήρων εσωτερικής καύσης, επιβεβαιώνοντας αυτό που λέγαμε εδώ στο ΜΟΤΟ από το 2008, ότι η ηλεκτροκίνηση θα αποτελέσει ουσιαστικά ένα μεταβατικό στάδιο και το μέλλον θα οριστεί από το υδρογόνο, ενώ δεν θα αργήσει πολύ ο καιρός που θα δούμε αυτή την τεχνολογία να εφαρμόζεται και στις μοτοσυκλέτες. Θα είναι μια τεράστια, όχι μόνο τεχνολογική, αλλά και κοινωνική επανάσταση και αλλαγή, καθώς θα αλλάξουν ριζικά τα δεδομένα της ενέργειας και της παραγωγής της, με ό,τι προεκτάσεις συνεπάγεται αυτό στο  ευρύτερο κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.