Ρεκόρ Guiness Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις

Ο Tarres κατάφερε να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ και με την Yamaha YZ450 FX η οποία ήταν η “εκπαιδευτική μοτοσυκλέτα” της αποστολής
motomag O Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR σπάει το δικό του ρεκόρ Guiness ανεβαίνοντας αυτή τη φορά στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

11/3/2024

Δύο χρόνια αφότου πέτυχε το παγκόσμιο ρεκόρ ανεβαίνοντας σε υψόμετρο 6.157 μέτρων στο Cerro Mercedario στις Άνδεις με το Yamaha Tenere 700, o Pol Tarres αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να καταρρίψει το δικό του ρεκόρ αυτή τη φορά με το Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR, ενώ στο πλαίσιο της προσπάθειας ο Ισπανός πέτυχε ακόμη ένα σπουδαίο κατόρθωμα.

Ο στόχος του γιγαντόσωμου Pol Tarres και της ομάδας του ήταν να ανέβει στο Ojos del Salado, το οποίο είναι το ψηλότερο ηφαίστειο στη γη, το δεύτερο ψηλότερο βουνό στις Άνδεις και ταυτόχρονα η ψηλότερη κορυφή της Χιλής. Για να καταφέρει να επιτύχει το συγκεκριμένο ρεκόρ ο Tarres θα έπρεπε να χρησιμοποιεί δύο GPS καθώς και να επαληθευτεί το υψόμετρο από τρεις ανθρώπους οι οποίοι θα ήταν εκεί παρόντες στην προσπάθεια όπως ορίζει το καταστατικό του Guiness World Record.

O Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR σπάει το δικό του ρεκόρ Guiness ανεβαίνοντας αυτή τη φορά στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις

Η ομάδα της αποστολής στις Άνδεις αποτελούνταν από τους Pol Tarres, Javi Echevarria (υπεύθυνος αποστολής), Miguel Echevarria (κινηματογραφικό συνεργείο), Ahikar Azcona (πρεσβευτής της Yamaha και τεχνική υποστήριξη), Joan Espasa (κινηματογραφικό συνεργείο) και τους οδηγούς βουνού, Gerardo Bauty, Cristian Órdenes, Thomas Caballero και Juan León.

Έχοντας πάρει σημαντικά μαθήματα από την προηγούμενη προσπάθεια, ο Tarres και ολόκληρη η ομάδα της TRECE Racing Society είχαν στη διάθεση τους δύο εβδομάδες για να εγκλιματιστούν στην οροσειρά των Άνδεων καθώς ακόμη και με την φυσική κατάσταση του Tarres τα πράγματα σε αυτό το υψόμετρο δεν είναι καθόλου εύκολα.

O Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR σπάει το δικό του ρεκόρ Guiness ανεβαίνοντας αυτή τη φορά στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις

Ο Tarres και η ομάδα του χρησιμοποιούσαν ένα Yamaha YZ450 FX στο στάδιο της προετοιμασίας ώστε να δουν πως συμπεριφέρεται η μοτοσυκλέτα σε αυτό το υψόμετρο καθώς και πως είναι η μορφολογία του εδάφους πριν κάνουν την τελική τους προσπάθεια με το Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR.

Ακόμη ένας σημαντικός παράγοντας όσον αφορά την επίτευξη του στόχου θα έπαιζε ο καιρός. Η ομάδα είχε υπολογίσει πως η προσπάθεια θα γινόταν μετά τις 10 Μαρτίου ωστόσο η ταχύτατη αλλαγή του καιρού άλλαξε τα πλάνα. Η ομάδα αποφάσισε να επισπεύσει τις προσπάθειες καθώς οι ισχυροί άνεμοι και το χιόνι που υπήρχε σε αρκετά σημεία της διαδρομής έκανε την αρχική διαδρομή αδιάβατη. Ο Tarres με την ομάδα του είχαν μία επιλογή να πραγματοποιήσουν δύο προσπάθειες στις 6 και 7 Μαρτίου με την διαδρομή να είναι αυτή προς τον κύριο κρατήρα του ηφαιστείου.

Η στιγμή της αλήθειας είχε φτάσει για τον Pol Tarres και την ομάδα του. Ο Ισπανός καβάλησε το Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR το οποίο χρησιμοποιούσε αρκετά από τα εξαρτήματα που μπορεί ο κάθε ένας μας να αγοράσει πλέον από την Yamaha και για τα οποία έχετε διαβάσει στο MOTO. Η αφετηρία του Tarres ήταν το Refugio Murray στα 4.522 μέτρα ενώ το αξιοπερίεργο ήταν πως ο Ισπανός μαζί με την μοτοσυκλέτα του χρειάστηκε μόλις 50 λεπτά για να σημειώσει το νέο ρεκόρ Guiness φτάνοντας στα 6.667 μέτρα. Αυτή τη φορά σε σχέση με το παρελθόν το σημαντικότερο πρόβλημα αυτό της κατανάλωσης είχε λυθεί καθώς το Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR ήταν εφοδιασμένο με το διπλό ρεζερβουάρ καυσίμου. Ο Tarres όμως στο δρόμο για το νέο παγκόσμιο ρεκόρ πέτυχε και ένα δεύτερο με την μοτοσυκλέτα προετοιμασίας. Πιο συγκεκριμένα ο αναβάτης της Yamaha σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ για το μεγαλύτερο υψόμετρο που έχει επιτευχθεί ποτέ με μονοκύλινδρη μοτοσικλέτα, ανεβαίνοντας στα 6.756 μέτρα με την Yamaha YZ450 FX.

O Pol Tarres με Yamaha Tenere 700 World Raid GYTR σπάει το δικό του ρεκόρ Guiness ανεβαίνοντας αυτή τη φορά στα 6.677 μέτρα στις Άνδεις

Ο Pol Tarres μετά την επίτευξη των δύο παγκοσμίων ρεκόρ είπε μερικά λόγια για τα όσα βίωσε στις Άνδεις: "Πάνω από τα 6.000 μέτρα όλα μοιάζουν να πηγαίνουν εξαιρετικά αργά, η σωματική εξάντληση είναι απερίγραπτη και δεν υπάρχει περιθώριο για λάθη. Ακόμα και το περπάτημα είναι πρόκληση, πόσο μάλλον η οδήγηση ενός Tenere σε αυτό το υψόμετρο".

Η TRECE Racing Society και η Yamaha Motor Europe θέλοντας να δώσει στο κοινό την ευκαιρία να βιώσει έστω και μέσα από την οθόνη το ταξίδι του Tarres προς τα τρία παγκόσμια ρεκόρ (2022 και 2024) θα παρουσιάσει ένα ντοκιμαντέρ μέσα στη φετινή χρονιά.

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες