Στα χέρια της Rieju η Ray Electric Motors - Και η μητρική Win Life Electric Vehicles
Εξαγόρασαν τα περουσιακά στοιχεία της εταιρείας οι Ισπανοί
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/7/2024
Η ισπανική Rieju ενισχύει την γκάμα των αμιγώς ηλεκτρικών της προτάσεων με την εξαγορά των περουσιακών στοιχείων της Win Life Electric Vehicles στην οποία ανήκει και η Ray Electric Motors.
Παρά το μικρό της μέγεθος και την ετήσια παραγωγή που βρίσκεται λίγο πάνω από τις 20.000 μονάδες ετησίως η ισπανική Rieju φαίνεται πως τα καταφέρνει πολύ καλά και με τα οικονομικά της.
Η Rieju ανακοίνωσε την εξαγορά της συντοπίτισσας καταλανικής Win Life Electric Vehicles, η οποία βρισκόταν υπό καθεστώς ρευστοποίησης. Έτσι υπό την ιδιοκτησία της Rieju περνούν τα πνευματικά δικαιώματα και ολόκληρη από ό,τι καταλαβαίνουμε η περιουσία της εταιρείας μαζί με τα δικαιώματα παραγωγής του ηλεκτρικού scooter RAY 7.7.
Το συγκεκριμένο scooter που έχει παρουσία και στην ελληνική αγορά, μέσω της αντιπροσωπείας Electromove, όπως και άλλα μοντέλα της Ray Electric Motors θα παράγονται από εδώ και στο εξής αλλά και θα προωθούνται στις αγορές με τα σήματα της Rieju.
Έτσι η ισπανική εταιρεία προσθέτει ένα αξιόλογο ηλεκτρικό scooter στην γκάμα της με επιδόσεις σαφώς ανώτερες -και σε διαφορετική κατηγορία- σε σχέση με τα μοντέλα μηδενικών εκπεμπόμενων ρύπων που διαθέτει ήδη.
56χρονος έπεσε με 352 χλμ/ώρα - Τώρα... ανυπομονεί να επιστρέψει στην πίστα!
Το σφοδρό ατύχημα με την dragster Hayabusa του δεν πτόησε τον Danny Cockerill - "Η ζωή είναι για να την ζεις"
Από τον
Παύλο Καρατζά
3/9/2025
Ο Danny Cockerill επέζησε από μια τρομακτική πτώση πριν από περίπου τρεις εβδομάδες σε πίστα της Μ. Βρετανίας και ήδη σχεδιάζει την επιστροφή του στην ενεργό δράση.
Ο Danny Cockerill, αγωνιζόμενος στα dragster είχε μία πτώση με 352 χλμ/ώρα στην αγγλική πίστα Santa Pod του Bedfordshire στις 17 Αυγούστου, έχοντας μόλις κάνει το προσωπικό του ρεκόρ με την αγωνιστική Suzuki Hayabusa του. Δεν είναι σίγουρο τι ακριβώς συνέβη, αλλά ο Cockerill έχασε τον έλεγχο αμέσως μετά τη γραμμή τερματισμού.
Ο αναβάτης αναρρώνει και ήδη σχεδιάζει να επιστρέψει στην πίστα το συντομότερο δυνατό. Ο ίδιος δήλωσε “Η μοτοσυκλέτα πήγαινε καλά, ήταν η καλύτερη επίδοση που είχα πετύχει ποτέ. Πέρασα τη γραμμή τερματισμού με ταχύτητα 338 χλμ/ώρα, αλλά όταν έπεσα από τη μοτοσυκλέτα, η ταχύτητα ήταν περίπου 352 χλμ/ώρα”.
Ο Cockerill είναι έμπειρος αγωνιζόμενος καθώς έχει συμμετάσχει σε πολλούς αγώνες τόσο με αυτοκίνητα όσο και με μοτοσυκλέτες για δεκαετίες. Μέχρι το ατύχημα, είχε ως στόχο να πετύχει χρόνο 6 δευτερολέπτων τόσο με αυτοκίνητο όσο και με μοτοσυκλέτα. Έχει ήδη πετύχει τον στόχο του με το αυτοκίνητο και ήταν πολύ κοντά στο να πετύχει το ίδιο και με τη Busa του.
Ο χρόνος που πέτυχε πριν πέσει στην κλασσική διαδρομή των 402 μέτρων ήταν 7,01 δευτερόλεπτα με ταχύτητα εξόδου 338 χλμ/ώρα.
“Πέρασα τη γραμμή τερματισμού, κάνοντας τούμπες, γλιστρώντας, συντρίβοντας και χτυπώντας – πίστευα ότι δεν θα σταματούσε ποτέ. Είδα μία φως και μία σκοτάδι, σε κάθε τούμπα και σε κάθε γύρισμα πόναγα ”, είπε ο Cockerill.
Ο αναβάτης υπέστη πολλά κατάγματα, συμπεριλαμβανομένου ενός σπασμένου πλευρού που του προκάλεσε ρήξη στο ήπαρ, καθώς και αρκετές εκδορές και εγκαύματα στα σημεία όπου η δερμάτινη φόρμα του είχε φθαρεί. Όμως και πάλι η υγεία του είναι εξαιρετικά καλή αν αναλογιστούμε την ταχύτητα που είχε όταν έπεσε και αυτό οφείλεται σε τεράστιο βαθμό στον εξοπλισμό που λέμε και ξαναλέμε πως είναι το A και το Ω, αλλά και στο γεγονός ότι βρισκόταν σε περιβάλλον πίστας.
Στην συνέχεια δήλωσε: “Την επόμενη μέρα ήμουν σε εγρήγορση – είναι πραγματικά θαύμα που είμαι ακόμα ζωντανός. Ακόμα και στο νοσοκομείο δεν μπορούσαν να πιστέψουν πόσο καλά ήμουν, λίγο μετά το ατύχημα”.
Οι περισσότεροι άνθρωποι θα θεωρούσαν όλα αυτά ως έναν καλό λόγο για τον 56χρονο να κρεμάσει το κράνος του, όμως αυτό δεν ισχύει για τον Danny Cockerill που δηλώνει χαρακτηριστικά “ Η ζωή είναι για να τη ζεις. Σκέφτομαι να ξαναφτιάξω μια μοτοσυκλέτα για να πάω να αγωνιστώ του χρόνου. Η γυναίκα και η κόρη μου μίλησαν την Κυριακή το βράδυ (το βράδυ του ατυχήματος). Συζητούσαν για το μέλλον μου και δεν πίστευαν ότι θα ήμουν έτοιμος να σταματήσω χωρίς να πετύχω τον χρόνο των 6 δευτερολέπτων”.