Suzuki GSX-R 850 - Ιαπωνικές εικασίες σε μελλοντικό MotoGP μοτίβο

Συνήθως το Young Machine έχει πληροφορίες εκ των έσω, όμως εδώ τραβάνε πολύ το σκοινί…
Suzuki GSX-R 850
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

6/3/2025

Αρκετές φορές το Young Machine έχει δικαιωθεί στις προβλέψεις του για νέες ιαπωνικές μοτοσυκλέτες, έχοντας αποδείξει τις στενές σχέσεις που διατηρεί με ανθρώπους των εργοστασίων. Κάποιες άλλες, οι εικασίες του έχουν πέσει έξω και όσον αφορά στο GSX-R 850 τα πράγματα δείχνουν αρκετά μπερδεμένα.

Το μπέρδεμα αφορά στο ότι η θεωρία για το επερχόμενο GSX-R 850 δεν δείχνει να βασίζεται σε κάποια ουσιαστική πληροφορία, και προέρχεται από μια σειρά γεγονότων που θα μπορούσαν να μην έχουν σχέση το ένα με το άλλο. Ή πάλι το Young Machine θα μπορούσε να έχει ήδη την είδηση για την εξέλιξη της νέας μοτοσυκλέτας, και θέλοντας να προστατεύσει τις πηγές του να βγάζει συνδυαστικές θεωρίες που από τη μία να δείχνουν 100% εικασίες ενώ από την άλλη να μεταφέρον την πραγματικότητα -το τέλειο προπέτασμα καπνού, ή ίσως και να το υπέρ-αναλύουμε…

Τα στοιχεία βάσει των οποίων θα πρέπει να περιμένουμε ένα GSX-R 850 είναι τα εξής, σύμφωνα με τους Ιάπωνες: αρχικά, σε δηλώσεις του στην MCN στα τέλη του 2024, ο Πρόεδρος του Hamamatsu, Toshihiro Suzuki είχε αναφερθεί στον αντικαταστάτη του GSX-R 1000 που “’έφαγαν” οι Euro 5 προδιαγραφές στην Ευρώπη, δίνοντας ένα “τυράκι” για αναγέννηση της μοτοσυκλέτας: “Δεν μπορώ να μπω σε λεπτομέρειες, αλλά πιστεύω πως είναι σημαντικό να παρουσιάσουμε μια σπορ μοτοσυκλέτα παραγωγής που να πληροί τις νέες προδιαγραφές”.

Στη συνέχεια, το Young Machine αναφέρει πως “το περιοδικό μας πιστεύει πως η παρουσίαση ενός νέου GSX-R σημαίνει την επιστροφή της Suzuki στους αγώνες -από τους οποίους αποσύρθηκε για να επικεντρωθεί στην ινδική αγορά, στα scooter και στη νέα κινητικότητα.

Το θέμα είναι πως το YM δεν αναφέρει κανέναν πειστικό λόγο για τον οποίο η Suzuki θα επέστρεφε στο MotoGP, την ώρα που το Hamamatsu επιδεικνύει εξαιρετικά οικονομικά αποτελέσματα επειδή έκανε στροφή στα μικρά κυβικά και αποτίναξε τον οικονομικό ζυγό των αγώνων.

Στο ίδιο άρθρο οι Ιάπωνες δημοσιογράφοι αναφέρουν πως ο Takuya Tsuda που ήταν αναβάτης εξέλιξης του project MotoGP της Suzuki αποσύρθηκε από τους αγώνες πέρυσι. “Υποπτευόμαστε πως αυτό έχει να κάνει με την επιστροφή της Suzuki στο MotoGP.”

Όταν στο άρθρο υπάρχει η λέξη “υποπτευόμαστε”, πασπαλισμένη με εικασίες πως ο κυβισμός του νέου GSX-R θα είναι 850 επειδή αυτός θα είναι ο νέος κυβισμός στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP από το 2027 και μετά (λίγο άσχετο, αφού τα MotoGP δεν αφορούν μοτοσυκλέτες παραγωγής όπως τα WorldSBK...), τότε όπως προαναφέραμε είτε έχουμε χοντρή σπέκουλα για clickbait εντυπωσιασμό, είτε οι Ιάπωνες έχουν την πληροφορία εκ των έσω, και προσπαθούν να τη δικαιολογήσουν με αέρα κοπανιστό. Ο χρόνος θα δείξει.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.