Το ξενοδοχείο περιποιημένο, καθαρό, αλλά με την αισθητική της δεκαετίας του '80. Στο σαλόνι είχαν ήδη μαζευτεί οι πρώτοι. Όσο κανονίζαμε τα δωμάτια στη ρεσεψιόν ακούγαμε τις συζητήσεις. Αν ο καιρός θα παρέμενε καλός, αν η διαδρομή θα ήταν δύσκολη, αφού μερικοί δεν είχαν ξαναοδηγήσει σε αμμόλοφους. Καθώς κάνουμε να πάμε προς τον ανελκυστήρα μας πλησιάζει με ένα πλατύ χαμόγελο ένας ηλικιωμένος ντυμένος στα γαλάζια. “Εγκώ είμαι παπαστρούμφ”, μας συστήνεται σε σπαστά Ελληνικά. Ήταν ο ReinerVerherstraten, 72 ετών, ο μεγαλύτερος της παρέας.
Ο Χρήστος Τασούλης μαζί με τον παπαστρούμφ (κατά δήλωσή του) Reiner Verherstraten, ο οποίος ήταν ο γηρεότερος των συμμετεχόντων, 72 ετών
Πλησίαζε επικίνδυνα το τριήμερο της Πρωτομαγιάς, η ιδανική εποχή για μοτοσυκλέτα άρα έπρεπε να κανονίσω κάποια εκδρομή. Μόλις άκουσα από τον Χρήστο Τασούλη ότι οργανώνανε μια εντουροσυνάντηση στην Κέρκυρα, είπα εκεί πρέπει να πάω.
Τον Φεβρουάριο του '85 η ΕΛΠΟΠ είχε οργανώσει στην Κέρκυρα το International Enduro Corfu Sand '85. Η ιδέα για αυτόν τον αγώνα ήταν του Βασίλη Σέρβου προέδρου της ΕΛΜΟΠ, ο οποίος βρήκε τον Reiner Verherstraten, ο οποίος ερχόταν τα καλοκαίρια στην Ελλάδα από το 1977. Ο γιός του, ο Fredy τότε έτρεχε σε αγώνες στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, αλλά και στην Ελλάδα. Ο αγώνας αυτός είχε γίνει στην παραλία του Ίσσου και στους γύρω αμμόλοφους με χορηγό την Metzeler. Είχαν συμμετάσχει στις κατηγορίες πάνω από 250, 201-250 και 125-200 συνολικά 109 αναβάτες από την Ελλάδα και το Βέλγιο, ενώ την γενική κέρδισε ο Βέλγος Marc Dammen με Honda CR 490.
Ο Marc που συνέχισε να έρχεται στην Ελλάδα είχε την ιδέα να οργανώσουν ένα reunion. Μαζί με τους Χρήστο Τασούλη και Γιώργο Κουτά αποτέλεσαν την οργανωτική επιτροπή. Ειδοποίησαν όσους μπόρεσαν να βρουν, οργάνωσαν τη διαμονή στο νησί, έφεραν και εννέα μηχανάκια και αναβίωσαν το '85.
Φτάσαμε την Παρασκευή 1η Μάη και μείναμε στο ίδιο ξενοδοχείο όπου είχαν μείνει το '85. Το βράδυ η οργανωτική επιτροπή είχε καλέσει όλους όσους είχαν έρθει στο Ταβερνάκι της Μαρίνας στο παλιό λιμάνι για να φάμε και να πιούμε και να ξαναθυμηθούμε (όσοι είχαν τρέξει) τα παλιά. Φαί του σκασμού, καθώς ταιριάζει σε εντουράδες, κρασί γέλια και φωνές ήταν αναμενόμενα. Όμως η επιτροπή είχε και εκπλήξεις: καπέλα και κονκάρδες για το μπουφάν με το σήμα του αγώνα για όλους.
Αλλά η επιτροπή ήταν αυστηρή. Δεν επέτρεψε να ξενυχτήσουμε κουτσοπίνοντας γιατί την επομένη ήταν ο “αγώνας” στους αμμόλοφους του Ίσσου, περίπου 30 χλμ. από το ξενοδοχείο.
Την επομένη το πρωί περίμενε έξω από το ξενοδοχείο πούλμαν για όσους είχαν έρθει από το Βέλγιο. Οι υπόλοιποι πήραμε τα μηχανάκια μας ή τα αυτοκίνητα, καθώς αρκετοί είχαν έρθει με τις οικογένειές τους. Η διαδρομή μέχρι τον Ίσσο θα μπορούσε να ήταν εξαιρετική αν δεν περνούσε μέσα από άναρχα οικοδομημένες τουριστικές περιοχές.
Η παραλία λόγω εποχής ήταν άδεια και η συγκέντρωση ήταν σε ένα πλάτωμα πίσω από τους αμμόλοφους. Οι οδηγοί προσπαθούσαν με κάποια δυσκολία, λόγω κοιλιάς, να ξαναφορέσουν τις φόρμες τους και τα μηχανάκια ετοιμάζονταν. Ο Χρήστος είχε αναλάβει τον ρόλο του “οδηγού”. Πηγαίνοντας να καβαλήσει τον ακούω να λέει: “θα τους πάω μια βόλτα ανάμεσα στους αμμόλοφους που είναι πιο εύκολα γιατί είναι γερόντια και φοβάμαι να μην μου πέσει κανείς”..... Αφού ρίξανε τις γκαζιές και ξεχαρμανιάσανε άρχισε να μυρίζει κοψίδι. Η οργανωτική επιτροπή είχε φροντίσει να υπάρχει BBQ στην παραλία. Εν τω μεταξύ είχε έρθει και ο Θανάσης Σμήρης με δύο παραπέντε με κινητήρες και έκοβε βόλτες λίγα μέτρα πάνω από τα κεφάλια μας.
Το απόγευμα υπήρχε ελεύθερο πρόγραμμα για βόλτες, αλλά το βράδυ έπρεπε να συγκεντρωθούμε στο CafeΑκταίον όπου είχαν στήσει οθόνη και έκαναν προβολή slides από τον αγώνα του '85 και η επιτροπή είχε πάλι δώρα για όλους: μπλουζάκια και πετσέτες με τυπωμένη την αφίσα του αγώνα.
Το πρόγραμμα της Κυριακής προέβλεπε το πρωί επίδειξη trial ποδηλάτου στην κεντρική πλατεία και στην συνέχεια παρακολούθηση του MotoGP στο μαγαζί του Γιώργου Κουτά.
Εγώ αυτά τα “έχασα” γιατί υπήρχε σοβαρός λόγος: Είχα έρθει με άλλες τρεις μηχανές από την Λάρισα και είχαμε προγραμματίσει για το μεσημέρι κοψίδια στο Μέτσοβο. Ο ένας από τους τρείς ήταν ο Παναγιώτης Καράμπελας, ο οποίος καθώς ήταν ο πρώτος πρόεδρος της ΛΕΜΟΤ δεν επιτρέπει να του αλλάξεις το πρόγραμμα!
Τη Δευτέρα μερικοί Βέλγοι πήγαν με μηχανάκια στο Μετέωρα για λίγο εντούρο, αλλά από τη χαρά τους δεν πρόσεχαν αν έβλεπαν αυτοί που ακολουθούσαν που στρίβανε και χάθηκαν. Λένε στην περιοχή πως τα βραδιά αν προσέξεις ακούς κινητήρες μέσα στο δάσος.
O χώρος συγκέντρωσης ήταν σε αυτό το πλάτωμα πίσω από τους αμμόλοφους. Αριστερά διακρίνεται το βανάκι του Marc, ο οποίος ήρθε οδικώς από το Βέλγιο μεταφέροντας δύο μοτοσυκλέτες
O Γιώργος Κουτάς (αριστερά) με τον Χρήστο Τασούλη, τα δύο από τα τρία μέλη της οργανωτικής επιτροπής, υποδέχονται τους “καλεσμένους” στην είσοδο της ταβέρνας “Το ταβερνάκι της Μαρίνας” στο παλιό λιμάνι όπου μας είχαν δωρεάν δείπνο.
Γιώργος Κουτάς, Marc Dammen και Χρήστος Τασούλης (από αρ. προς δεξιά), Η οργανωτική επιτροπή σε πλήρη σύνθεση φορώντας τα καπέλα με το λογότυπο του αγώνα τα οποία προσέφεραν δωρεάν σε όλους τους παρευρισκόμενους
Μια αναμνηστική φωτό πριν από την μεγάλη εξόρμηση. Από αριστερα: Κώστας Δρυς, Marc Dammen, Στέλιος Παπάς, Γιώργος Κουτάς, Βασίλης Μικές, Χρήστος Τασούλης και Βαγγέλης Κουκουτσάκης. Λίγο πριν ξεκινήσουν ακούστηκε να λέει χαμηλόφωνα ο Χρήστος: “θα τους πάω μια βόλτα ανάμεσα στους αμμόλοφους που είναι πιο εύκολα γιατί είναι και κάποιας ηλικίας και δεν θέλω να μας πέσει κανείς” !!!
O Θάνος Μιχαλόπουλος, καθιστός στο τρέιλερ, συγκεντρώνεται πριν από την εκκίνηση…
Το βράδυ μετά τον “αγώνα” μαζευτήκαμε στο Cafe Ακταίον, όπου είχε στηθεί οθώνη και έγινε προβολή slides από τον αγώνα του ’85. Στη φωτό είναι ο νικητής Marc Dammen πάνω σε Honda CR 490. Οι θεατές είχαν κυριολεκτικά κατακλύσει τη διαδρομή.
Από αριστερά: Πάνος Καράμπελας πρώτος πρόεδρος της ΛΕΜΟΤ, Χρήστος Τασούλης και ο Στέλιος Χριστοδούλου που μελετάει τις συμμετοχές.
Yamaha Tracer 9 GT – Πολυτελής τουρισμός στη Μέση Γη
Το χλιδάτο ταξίδι δεν χρειάζεται ατελείωτα κυβικά και αχόρταγα άλογα. Αν κατέχεις την τέχνη, ένας μεσαίος κυβισμός αρκεί για την ευτυχία του σπορ τουρίστα
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
31/7/2026
Η μοτοσυκλέτα που η Yamaha περιγράφει ως sport touring εκφράζει τη σύγχρονη εκδοχή αυτής της κατηγορίας, όπως έχει εξελιχθεί παράλληλα με το δημοφιλέστερο είδος της παγκόσμιας αγοράς, τις adventure.
Αν πριν μια δεκαετία το εξ ορισμού sport touring μοντέλο της ιαπωνικής εταιρείας ήταν το FJR 1300, σήμερα η ανάλογη οικογένεια στη γκάμα της Yamaha απαρτίζεται σχεδόν αποκλειστικά από Tracer 7 και 9 – συν ένα Niken GT.
Βαριά κληρονομιά
Το 2025 συμπληρώθηκε μια δεκαετία από την πρώτη εμφάνιση του Tracer 900, το οποίο είχε αναλάβει ένα σπουδαίο όσο και δύσκολο έργο, να διαδεχθεί τον προγενέστερο θρύλο ονόματι TDM 900. Το καθήκον αυτό έγινε ακόμη πολυτιμότερο όταν το FJR 1300 αφαιρέθηκε οριστικά από την ευρωπαϊκή γκάμα sport touring το 2020.
MT-09 Tracer 2015
Στις τρεις γενιές που μεσολάβησαν η Yamaha το ανανέωσε το 2018 και το 2021, με την πρώτη να μας συστήνει την πολυτελέστερη έκδοση Tracer 900 GT.
Σήμερα απολαμβάνουμε την τέταρτη γενιά του μεγάλου Tracer, αναβαπτισμένη ως Tracer 9 από την προηγούμενη γενιά του 2021, αυτή που περιγράφαμε ως “το καλύτερο Tracer που έβγαλε ποτέ η Yamaha”, χαρακτηρισμός που κατά συνέπεια ισχύει και για το φετινό μοντέλο.
Η σχέση του ΜΟΤΟ με τα Tracer δεν ξεκίνησε γραμμένη με χρυσά γράμματα, καθότι ήμασταν εκείνοι που είχαμε αναδείξει τα ζητήματα ευστάθειας της πρώτης γενιάς που κανείς άλλος δεν έθιξε παρά μόνο όταν βγήκε η δεύτερη. Γιατί τότε έπρεπε να εξηγήσουν την αλλαγή στο ψαλίδι και θυμήθηκαν πως ήταν καλό που μεγάλωσε το μεταξόνιο γιατί πριν δεν ήταν ιδιαίτερα σταθερή μοτοσυκλέτα, όπως εξαρχής γράφαμε.
Tracer 900 GT 2018
Crossover μεταξύ κατηγοριών
Το πλέον σταθερό Tracer λοιπόν ήταν αυτό της τρίτης γενιάς, ενώ ήταν και η πρώτη φορά που πλησίασε σε συμπεριφορά και εξοπλισμό την επόμενη κατηγορία, έχοντας τα ίδια ηλεκτρονικά – με κυριολεκτικά τις ίδιες μονάδες ελέγχου – με την αντίστοιχη Ducati Multistrada αλλά σε χαμηλότερη τιμή. Είχε φυσικά την ίδια διαφορά και στο γκάζι, όμως σε έναν επαρχιακό γεμάτο στροφές το γκάζι περισσεύει και τα υπόλοιπα δυναμικά χαρακτηριστικά είναι αυτά που αναδεικνύονται.
Αυτά που περιγράφουμε για το Tracer 9 του 2021 ισχύουν μέχρι κεραίας και για την τρέχουσα γενιά του μοντέλου, στην οποία οι αλλαγές δεν χαλούν αυτήν την συνταγή που με κόπο τελειοποίησε η Yamaha.
Ήταν πολύς μακρύς ο δρόμος για να φτάσουμε εδώ, στην μοτοσυκλέτα που έχει αλλάξει την κατηγορία και κυριολεκτικά έσωσε τη Yamaha Ευρώπης από βέβαιο οικονομικό μαρασμό. Αν δεν πετύχαινε το Tracer και μαζί του ολόκληρη η οικογένεια των MT, το μέγεθος της Yamaha στην Ευρώπη δεν θα ήταν σε επίπεδο κορυφής, όπως είναι τώρα.
Στη δυσκολότερη αγορά του κόσμου, την Ευρωπαϊκή, η Yamaha πόνταρε πολλά στην επιτυχία του Tracer και το ρίσκο απέδωσε στο 100%.
Ένα ακόμη ρίσκο που δικαίωσε τη Yamaha ήρθε με την τρίτη έκδοση. Διότι το μοντέλο αυτό σοβαρεύει, αποκτά άλλο κόστος κι ανεβαίνει η τιμή ρισκάροντας να μπει φρένο στην εμπορική του πορεία. Έχοντας αλλάξει το όνομά του σε Tracer 9 πλέον, γίνεται το καλύτερο Tracer που είχε υπάρξει ποτέ, όπως εξηγήσαμε νωρίτερα. Στο τρέχον μοντέλο η Yamaha έχει ήδη κάνει το δύσκολο βήμα και δεν χρειάζεται να πάρει άλλο ρίσκο αυτή τη φορά, διαθέτοντας πια ένα Tracer για όλους, με διάφορες εκδόσεις και, για πρώτη φορά, μια αυτόματη έκδοση στην οικογένεια.
Πέντε πόντοι κάνουν τη διαφορά
Το Tracer 9 GT αποτελούσε ως το 2025 τον κορωνίδα της οικογένειας, ενώ με την τελευταία ανανέωση του μοντέλου η Yamaha δεν προέβη σε σαρωτικές αλλαγές, αλλά περισσότερο σε έναν fine tuning που ξεκινά από την εμφάνιση. Η πιο ουσιώδης επικαιρότητα γύρω από την τέταρτη γενιά Tracer 9 έγκειται αφενός στην άφιξη της έκδοση GT+ με ραντάρ, καθώς και η προσθήκη κατ’ επιλογή της αυτόματης-ημιαυτόματης μετάδοσης Υ-ΑΜΤ. Χάρη σε αυτά τα δύο νέα συστήματα η γκάμα των Tracer 9 εμπλουτίστηκε με νέες επιλογές, ικανές να καλύψουν κάθε γούστο και κάθε τσέπη.
Το στάνταρ Tracer 9 GT με χειροκίνητο κιβώτιο συνιστά ένα πληρέστατο sport touring σύνολο, χτισμένο πάνω σε μια βάση που εξαρχής ενδεικνυόταν για τον μαγικό συνδυασμό ταξίδι και στρίψιμο, ενώ στην τρέχουσα γενιά είναι και πιο ευρύχωρο από πριν για δύο άτομα, καθώς το υποπλαίσιο έχει επιμηκυνθεί κατά 50 χιλιοστά. Αυτά τα μόλις 5 εκατοστά είναι αρκετά για ν’ αλλάξει το τρίγωνο της εργονομίας θέσης οδήγησης και να μεγαλώσει η απόσταση μαρσπιέ και πίσω σέλας.
Το βασικό χαρακτηριστικό που διαχωρίζει το GT από το βασικό μοντέλο είναι οι ημιενεργές αναρτήσεις της Kayaba με το σύστημα KADS, που έχει εξελιχθεί ειδικά για το Tracer 9. Για να μιλήσουμε πίσω από τις γραμμές του μάρκετινγκ, αυτό σημαίνει πως ο αλγόριθμος που έχει ο κατασκευαστής των αναρτήσεων προσαρμόστηκε στα δεδομένα της μοτοσυκλέτας και αυτό είναι ένα απαραίτητο βήμα που λειτουργεί εμφανώς υπέρ της.
Tracer 9 GT 2021
Μοτοσυκλέτα να την παίζεις στα δάκτυλα
Επιπλέον, μπορεί κανείς να επιλέξει το Tracer 9 GT με τη μετάδοση Y-AMT, η οποία αφαιρεί από την εξίσωση τη μανέτα συμπλέκτη και τον λεβιέ ταχυτήτων, φέρνοντας στη θέση τους δύο κουμπιά για σειριακό χειρισμό του κιβωτίου ταχυτήτων από την αριστερή άκρη του τιμονιού ή, εναλλακτικά, μια πλήρως αυτόματη μετάδοση που απλοποιεί την οδήγηση αφήνοντας στον αναβάτη μόνο τα βασικά καθήκοντα: γκάζι και φρένο.
Κάποιος που δεν γνωρίζει καλά την ιστορία της Yamaha μπορεί να θεωρήσει πως το Υ-ΑΜΤ συνιστά επαναστατική καινοτομία για την ιαπωνική εταιρεία, ωστόσο επιχειρώντας μια μικρή ιστορική αναδρομή αναδεικνύεται η συμμετρία: πριν μιλούσαμε για το προηγούμενο sport touring ορόσημο της Yamaha, το FJR 1300 που στα μέσα της δεκαετίας του 2000 πρωτοτυπούσε με την έκδοση AS, εξοπλισμένη με τον ημιαυτόματο συμπλέκτη YCC-S (Yamaha Chip Controlled Shifting) και έκανε αυτό που κρύβουν πίσω τους τα δύο αρκτικόλεξα AS, Automatic Shifting.
Πρόκειται για ένα σύστημα που γνωρίζουμε πολύ καλά μέσω του long term MT-09 Y-AMT που απολαμβάνουμε σε καθημερινή βάση. Στην περίπτωση του Tracer 9 ωστόσο η Yamaha έχει ρυθμίσει διαφορετικά το σύστημά της και πολύ σοφά έπραξε, γιατί άλλες απαιτήσεις έχει κανείς από μια γυμνή σπορ μοτοσυκλέτα που έχει χτίσει το όνομά της στον απολαυστικά άτακτο χαρακτήρα της, ενώ το Tracer θέλει να προσφέρει άλλου είδους ανέσεις που πρέπει να ισορροπήσουν δικάβαλο και φορτωμένο ταξίδι με καθημερινή πρακτικότητα.
Το Tracer 9 GT Y-AMT συμπλεκτάρει καλύτερα την πρώτη στις εκκινήσεις από το MT-09, επιδεικνύοντας μιαν ομαλότητα που το συνοδεύει σε όλο το φάσμα των χαμηλών στροφών. Η ευστροφία του τρικύλινδρου CP3 των 119 ίππων έρχεται να πάρει τα κενά της γκαζιέρας από τις μεσαίες στροφές και ιδιαίτερα αν επιλέξεις χειροκίνητη αλλαγή ώστε να αλλάζεις μόνος σου κοντά στην κόκκινη περιοχή και όχι αρκετά νωρίτερα, τότε θα έχεις στο χέρι όλους τους λόγους που το Tracer9 έγινε επιτυχία και μαζί τη συνοδεία ενός αρκετά μπάσου ήχου για τα δεδομένα της τωρινής εποχής, σε σημείο να απορείς για το πώς κατάφερε να περάσει τις νέες αυστηρές προδιαγραφές.
Το κύμα ροπής που καβαλάς μετά τα 60-70 στο κοντέρ είναι απλά η πρώτη ανωφέρεια που σε προϊδεάζει για το επόμενο, το δυνατότερο. Ευτυχώς η δύναμη δεν έρχεται σε σκαλοπάτια και έτσι σερφάρεις συνεχώς σε ένα κύμα ροπής που εκτός από την οδήγηση σε επαρχιακό βοηθά και στο ταξίδι, ώστε οι προσπεράσεις να έχουν αμεσότητα αλλά, το κυριότερο, να ταξιδεύεις με σταθερή ταχύτητα σε χαμηλές στροφές, που είναι σημαντικότερος παράγοντας για τον έλεγχο της κούρασης ακόμη και από την κάλυψη του αέρα.
Το συμβατικό κιβώτιο τώρα, έχει και αυτό ένα βοήθημα που πλησιάζει πολύ την χρήση του αυτόματου κιβωτίου στην χειροκίνητη λειτουργία και αυτό είναι το quickshifter τρίτης γενιάς.
Tracer 9 GT 2025, η πρώτη γενιά με μετάδοση Υ-ΑΜΤ
Πάμε τώρα στην περίπτωση που στο ένα Tracer 9 GT με το αυτόματο κιβώτιο Y-AMT επιλέξουμε τη χειροκίνητη λειτουργία και στο άλλο έχουμε το quickshifter. Εδώ τώρα η λειτουργεία ταυτίζεται. Αν μάλιστα οδηγούμε σε έναν επαρχιακό δρόμο που δεν παίζει ρόλο η στάση στα φανάρια παρά μόνο οι αλλαγές ταχυτήτων, τότε μπορούμε να συγκρίνουμε τα δύο διαφορετικά κιβώτια σε απόλυτο βαθμό. Με το αυτόματο κιβώτιο μπορείς να κάνεις ακόμη πιο γρήγορη αλλαγή, με τον αριστερό δείκτη απλά πατάς το αντίστοιχο κουμπί και ο ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενος συμπλέκτης επικοινωνεί με την ECU, η ανάφλεξη προσαρμόζεται άμεσα και η αλλαγή είναι λίγο πιο άμεση ειδικά στα ανεβάσματα στις 3 τελευταίες σχέσεις, αντίστοιχα ισχύει αυτό για όλα τα κατεβάσματα.
Για τις τρεις πρώτες σχέσεις αναλόγως του πόσο πολύ έχει ανοίξει το γκάζι, υπάρχει μία ισοβαθμία μεταξύ αυτόματου κιβωτίου και quickshifter. Από εκεί και πέρα όμως και σε όσο πιο σπορ ρυθμό κινείσαι, τόσο εκμηδενίζεται η διαφορά τους
Την πρακτικότητα του αυτόματου κιβωτίου θα την εκτιμήσεις στο ταξίδι από μικρές λεπτομέρειες που ούτε φανταζόσουν πως θα έχουν θετική επίδραση, όπως το να πληρώνεις διόδια και να κάνεις άμεση εκκίνηση μαζεύοντας τσέπες και λοιπά χαρτιά, κάρτες ή ρέστα στα επόμενα μέτρα ενώ είσαι ήδη σε κίνηση.
Θα την εκτιμήσεις επίσης σε κάθε αστική συνθήκη, κάθε φορά που δεν θα ψάχνεις νεκρά στο φανάρι και φυσικά έχοντας αρκετές ρυθμίσεις για να φέρεις τη συμπεριφορά της μετάδοσης στα δικά σου γούστα και τις συνθήκες της στιγμής. Το Υ-ΑΜΤ μπορεί να ρυθμιστεί για short-shifting, δηλαδή να αλλάζει γρήγορα ταχύτητες χωρίς να αφήνει τις στροφές να ανέβουν πολύ, μπορεί εξίσου εύκολα και με το πάτημα ενός κουμπιού να περάσει σε πιο σπορτίφ λειτουργία, αφήνοντας τη βελόνα του στροφομέτρου να σκαρφαλώσει αρκετά ψηλά πριν αλλάξει σχέση.
Αυτή η προσαρμοστικότητα είναι που το κάνει τόσο εύχρηστο σε πληθώρα καταστάσεων, ενώ η χειροκίνητη λειτουργία με τα κουμπιά στο τιμόνι σου δίνει τον έλεγχο στο χέρι και θα συνεχίσει να σε υποστηρίζει ακόμη κι αν θέλεις να οδηγήσεις επιθετικά, όπου πλέον η σειριακή λειτουργία της μετάδοσης αρχίζει να θυμίζει ένα πολύ καλό quickshifter, αλλάζοντας με τα κουμπιά χωρίς καν να κλείνεις το γκάζι.
Τα όργανα του Tracer 9 GT: 2021 πάνω και 2025 κάτω
Η πολυπλοκότητα είναι απλή
Για τη Yamaha ο κομβικός ρόλος του Tracer 9 GT καθρεπτίζεται στον εξοπλισμό του, ο οποίος είναι αντάξιος μεγαλύτερων και ακριβότερων μοτοσυκλετών.
Ο προσαρμοζόμενος προβολέας Martix LED, τα φώτα στροφής, το ενοποιημένο σύστημα πέδησης που παντρεύει αρμονικά συνδυασμένη πέδηση και ABS, παράλληλα με ένα πρακτικότατο σύστημα Vehicle Hold Control για εύκολες εκκινήσεις σε ανηφόρα, οι ημιενεργητική ανάρτηση της ΚΥΒ, οι τουριστικές ανέσεις όπως ο ηλεκτρικά ρυθμιζόμενος ανεμοθώρακας, το cruise control και η μεγάλη TFT οθόνη 7 ιντσών με ενσωματωμένη πλοήγηση είναι απλώς διαφορετικές εκφράσεις της ίδιας κεντρικής λογικής: ασφάλεια και άνεση παντού.
Η δε ενοποίηση όλων των ηλεκτρονικών συστημάτων του Tracer 9 GT υπό την ομπρέλα του Yamaha Ride Control, το οποίο αναλαμβάνει να ενορχηστρώσει τα πάντα με μαέστρο την αδρανειακή κεντρική μονάδα έξι αξόνων, αναδεικνύει τη γοητεία της μοτοσυκλέτας όπως εκφράζεται από μια έντονη θεωρητική αντίθεση: τόσα πολλά ηλεκτρονικά συστήματα που μπορεί να ακούγονται περίπλοκα και μπερδεμένα συνεργάζονται αρμονικά χωρίς να ζητούν δεκάδες ρυθμίσεις από τον αναβάτη, που μπορεί να αλλάξει πολύ δραστικά τη μοτοσυκλέτα του με το απλό πάτημα ενός κουμπιού, επιλέγοντας μια μόνο ρύθμιση.
Κι αν θέλει να βουτήξει στα βαθιά των ηλεκτρονικών ρυθμίσεων, η παραμετροποίηση που προσφέρει η Yamaha είναι αναλυτικότατη και ακουμπά τα πάντα, ως τις δέκα σκάλες των θερμαινόμενων γκριπς!
Tracer 9 GT 2026
Έξυπνη πολυτέλεια
Η Yamaha έχει μείνει έξω από το παιχνίδι των μεγάλων adventure από τότε που σταμάτησε το Super Tenere 1200 και έχει στρέψει το ενδιαφέρον της στην ασφάλτινη πτέρυγα αυτής της κατηγορίας με μοτοσυκλέτες που διακρίνονται από την όρθια θέση οδήγησης. Εκεί είναι που το Tracer 9 έχει διακριθεί με επιμονή στις αγορές του κόσμου και μεταξύ αυτών στην ελληνική, για να φτάσει σήμερα να καλύπτει ένα ευρύ φάσμα αναγκών, από την πιο λιτή και απλή βασική έκδοση ως την κορυφαία Tracer 9 GT+ με λίστα εξοπλισμού που γεμίζει εγκυκλοπαίδεια.
Ένα σκαλί πιο κάτω θα βρούμε το δίδυμο των Tracer 9 GT, με παραδοσιακό χειροκίνητο κιβώτιο ή με το Υ-ΑΜΤ, ως ενδιάμεση κορυφή με τις ηλεκτρονικές αναρτήσεις.
Ξεκινώντας λίγο πάνω από τα 16 χιλιάρικα, το GT διατηρεί μια καθαρή απόσταση στην τιμολόγησή του τόσο από το βασικό μοντέλο, όσο και από το ακριβότερο όλων GT+, προσφέροντας υψηλού επιπέδου υπηρεσίες με την πολυτέλεια που κάνει τη διαφορά από το εισαγωγικό Tracer 9 και τη σιγουριά μιας παράδοσης που ξεπερνά τη δεκαετία στις αγορές.
Το καλύτερο Tracer που έβγαλε ποτέ η Yamaha παραμένει εδώ και στην τέταρτη γενιά του με την έκδοση Tracer 9 GT φροντίζει να καλύψει το πολυτελές εύρος της κατηγορίας του με δύο επιλογές που περιστρέφονται γύρω από την μετάδοση Υ-ΑΜΤ, ενώ ταυτόχρονα κλείνει το μάτι στις μεγαλύτερες και ισχυρότερες επιλογές ισορροπώντας με το ένα πόδι στους μεσαίους κυβισμούς και το άλλο στους μεγάλους.