Rally Dakar: 10η μέρα – Έχουμε «μαλακώσει» πολύ εδώ μέσα…

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/1/2016

Μετά το κόψιμο της δεύτερης ειδικής την 9η μέρα, σε μία από τις πιο δύσκολες διαδρομές εξαιτίας της αφόρητης ζέστης, έρχεται η δήλωση της Laia Sanz να προσθέσει παρασκήνιο και να δώσει τροφή για σχόλια.. Η Laia, που αποδεδειγμένα μπορεί να τα βάλει στα ίσια ακόμα και με αναβάτες στο παγκόσμιο enduro, είπε ότι ο σκοπός του Dakar είναι ο σκληρός αγώνας. Δεν θα πρέπει να χαμηλώνει τον βαθμό δυσκολίας με βάση εκείνους που τρέχουν, αλλά να τον κρατά ακόμη κι αν στο τέλος μείνουν μόνο πενήντα ή και λιγότεροι. «Πήγα να συνεχίσω στην δεύτερη ειδική αλλά με ανάγκασαν να σταματήσω. Αυτό το θεωρώ απαράδεκτο. Μπορεί να μην αρέσει η δήλωσή μου στην οργάνωση, ή και σε άλλους, αλλά αυτό πιστεύω. Το Dakar πρέπει να είναι σκληρό»… Η Laia ήταν επίσης η πρώτη φέτος που έδωσε το παράδειγμα για το ήθος των αγωνιζόμενων, όταν σταμάτησε να βοηθήσει τον Renet.

Το ασθενές φύλο, που στην περίπτωση της Laia Sanz μόνο ασθενές δεν είναι, παραπονιέται ότι το Dakar δεν είναι αρκετά δύσκολο… Μάλιστα, αυτό κι αν πυροδοτεί τα σχόλια!

Πάντως η χθεσινή διακοπή ήταν το μάννα από τον ουρανό για τον Gonçalves που έφτασε στον έλεγχο με την βοήθεια του αναβάτη υποστήριξης - Paolo Ceci. Οι δύο τους τελικά επισκεύασαν την μοτοσυκλέτα του Gonçalves, ενώ η αρχική σκέψη ήταν να βγει από τον αγώνα ο Ceci και ο Gonçalves να πάρει τον κινητήρα του. Το πιστόνι όμως ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση από αυτό που πίστευαν, και έτσι δούλεψαν στην συμπίεση και την τρύπα του ψυγείου, που ήταν η αρχική αφορμή, κι έβγαλαν την μοτοσυκλέτα για την 10η μέρα με σκοπό να κάνει μία καλή παρουσία και να την αναλάβουν στο τέλος οι μηχανικοί, αφού θα έχει τελειώσει ο μαραθώνιος.

Θυμίζουμε ότι αυτός ήταν ο 2ος μαραθώνιος του Dakar, και είναι και πάλι τυχερός στην ατυχία του ο Gonçalves, γιατί τώρα επιτρεπόταν οι αναβάτες να επισκευάσουν τις μοτοσυκλέτες. Στον πρώτο οι μοτοσυκλέτες μένουν σε ειδικό χώρο της διοργάνωσης, και δεν τις πειράζει κανείς. Αν το είχε πάθει τότε, θα είχε βγει εκτός αγώνα. Τώρα απλά κινδυνεύει να μην ξανά ανέβει ποτέ στην κορυφή. Ο Gonçalves λέει ότι στην 11η μέρα θα πάρει το αίμα του πίσω, κάνοντας επίθεση με τους μηχανικούς να έχουν επιδιορθώσει την μοτοσυκλέτα του. Ωστόσο η αλήθεια είναι ότι δύσκολα θα φτάσει την KTM του Price, εκτός κι αν αρχίσουν και εκεί τα μηχανικά προβλήματα ή συναντήσει δυσκολίες προσανατολισμού. Πάντως ο ρυθμός του Price είναι εξαιρετικός και δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης.

Όλα αυτά την στιγμή που ο Svitko έκανε τον καλύτερο αγώνα στην καριέρα του στο Dakar, και σκαρφάλωσε στην δεύτερη θέση της γενικής. Ο Σλοβένος βάζει τα γυαλιά σε όλους τους εργοστασιακούς αναβάτες και μάλιστα με σημαντική διαφορά από την Husqvarna του Pablo Quintanilla.

Συνεχίστηκαν και οι ατυχίες της Yamaha, καθώς ο αναβάτης υποστήριξης, ο Ιταλός Botturi εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη και πλέον δεν μπορεί να βοηθήσει τον Rodrigues, την μόνη ευκαιρία της Yamaha για μία καλή εμφάνιση, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα. Ο Botturi αγωνιζόταν παρόλο που είχε τραυματίσει τον καρπό του. Συνολικά, αν προσμετρήσει κανείς τα προβλήματα υγείας των αναβατών της Yamaha, μπορεί να πει ότι έκαναν έναν από τους πιο σκληρούς αγώνες, για να καταφέρουν να παραμείνουν στο Dakar.

 

Η μέρα που τώρα ξεκινά στο Dakar, χαρακτηρίζεται από τις εναλλαγές στο τερέν, που λίγο – πολύ συνυπάρχουν όλα. Ανάμεσα από La Rioja και San Juan, οι αναβάτες θα περάσουν και από την περιοχή με τον καθαρότερο ουρανό των Άνδεων, έναν από τους λόγους που υπάρχουν τόσα τηλεσκόπια στην ευρύτερη περιοχή.

 

 

 
Dakar 2016: resumen motos, etapa 10

#Dakar2016: el eslovaco Štefan Svitko - fanklub volvió a sorprender y ganó hoy la etapa 10. En la general, el australiano Toby Price Racing sigue liderando el pelotón / Stefan Svitko (SVK) won the 10th stage, but Toby Price (AUS) is still the leader. #Dakar

Δημοσιεύτηκε από Deporte Motor στις Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2016

 

 

Θέση

Αναβάτης

Χώρα

Εταιρία

Χρόνος

Διαφορά

Ποινή

1

PRICE

AUS

KTM

34:49:04

2

SVITKO

SVK

KTM

35:12:16

00:23:12

00:01:00

3

QUINTANILLA

CHL

HUSQVARNA

35:31:53

00:42:49

4

MEO

FRA

KTM

35:33:08

00:44:04

5

BENAVIDES

ARG

HONDA

35:34:14

00:45:10

6

RODRIGUES

PRT

YAMAHA

35:45:21

00:56:17

00:02:00

7

BRABEC

USA

HONDA

36:01:12

01:12:08

8

GONCALVES

PRT

HONDA

36:03:49

01:14:45

00:39:56

9

FARRES GUELL

ESP

KTM

36:04:13

01:15:09

10

VAN BEVEREN

FRA

YAMAHA

36:10:59

01:21:55

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.