MBE 2019: BMW Moksha – Ελεύθερη έκφραση!

Μια συνεργασία Sinroja, BMW και TW Steel

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/1/2019

Τρία από τα μεγαλύτερα ονόματα στο χώρο τους ξεχωριστά, οι αδερφοί Sinroja από τους custom builders, η TW Steel από το σύμπαν της υψηλής ωρολογοποιίας και η BMW (δεν είναι απαραίτητες οι συστάσεις…) βρήκαν την συνισταμένη τους για να εκφράσουν μια κοινή αξία και πεποίθηση, που τους οδήγησε στην δημιουργία του Moksha, το όνομα του οποίου προέρχεται από μια φιλοσοφία ριζωμένη στους αιώνες από την ινδουιστική και βουδιστική θεώρηση που αντιπροσωπεύει την απελευθέρωση: να φτιάξουν κάτι που ο κόσμος θα θυμάται για πάντα.

Όλα ξεκίνησαν από “λευκό χαρτί” που στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ένα BMW RnineT. Πάνω σε αυτή τη βάση οι Sinroja σχεδίασαν και κατασκεύασαν χειροποίητα το αλουμινένιο κοστούμι, προσπαθώντας να αποπνέει έναν δυναμισμό και ταυτόχρονα μία vintage αισθητική, μέσα από μια σύγχρονη οπτική. Δύσκολο και οξύμωρο; Σίγουρα ναι, αλλά εκεί έγκειται η επιτυχία του τελικού αποτελέσματος, που είναι πραγματικά μοναδικό και εντυπωσιακό, όπως διαπιστώσαμε κι εμείς από κοντά, στον ειδικό χώρο που είχε στήσει η BMW για τα δύο custom του περιπτέρου της (το Moksha και το Departed με τον θηριώδη boxer 1.800 κυβικών, για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ). Φυσικά, δεν θα μπορούσε να μην αντληθεί έμπνευση από τα στοιχεία της TW Steel, όπως το ταχύμετρο που θυμίζει πολύ έντονα τους χρονογράφους της εταιρείας και η τάπα του ρεζερβουάρ που μιμείται την κορώνα από το ρολόι Chrono Sport της εταιρείας. Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια, όπως μας είπαν και οι άνθρωποι της BMW, είναι ότι τόσο η μοτοσυκλέτα όσο και το ρολόι της TW Steel φτιάχτηκαν ταυτόχρονα, προκειμένου οι ομάδες που εμπλέκονταν στην δημιουργία του να ανταλλάσσουν ιδέες και απόψεις, προκειμένου να υπάρξει μια απόλυτη ταύτιση στα δύο τελικά αποτελέσματα.

Το φαίρινγκ, που όπως αναφέραμε παραπάνω είναι φτιαγμένο εξ’ ολοκλήρου από αλουμίνιο στο χέρι (!) αποτελεί μια μοντέρνα εκδοχή των κλασσικών φαίρινγκ που συνδυάζεται με τον στρογγυλό προβολέα, ενώ και η ουρά είναι από μόνη της ένα κομψοτέχνημα, με το μοναδικό σχήμα της και το αεροδυναμικό αποτέλεσμα, στην οποία είναι ενσωματωμένο το πίσω φως και τα φλας. Αλουμινένιο είναι και το ρεζερβουάρ που είναι στενότερο και πιο ψηλό από το στάνταρ της BMW, και για την μοναδικά σχεδιασμένη σέλα έχει χρησιμοποιηθεί το διάτρητο δέρμα που χρησιμοποιεί και η Bentley στα αυτοκίνητά της.

χορηγός η ελληνική DNA!

Οι ακτινωτοί τροχοί έχουν σχεδιαστεί και αυτοί ειδικά για το Moksha και προέρχονται από την Kineo, ενώ το αμορτισέρ είναι της Nitron Custom Shock. Το πιρούνι απέκτησε κεραμική επίστρωση για την οποία φρόντισε η Flying Tiger Paintwork, ενώ το μόνο που άλλαξε σε σχέση με τις εργοστασιακές ρυθμίσεις του είναι η προφόρτιση των ελατηρίων, έτσι ώστε να ταιριάξει με το νέο βάρος της μοτοσυκλέτας. Τέλος, οι αντλίες των μπροστινών δισκόφρενων και του συμπλέκτη είναι οι RCS της Brembo και συνδυάζονται με δοχεία υγρών από τον κατάλογο της Rizoma, ενώ το ελληνικό στοιχείο είναι και εδώ παρών χάρη στα φίλτρα της ελληνικής DNA που χρησιμοποιεί η μοτοσυκλέτα.

Δείτε επίσης:

MBE 2019: Ζωντανά από Verona! - Παράδεισος μοτοσυκλέτας!

Ετικέτες

custom

customizing

BMW

Αποκλειστικό

Έκθεση Μοτοσυκλέτας

https://bit.ly/MOTO_674

Δοκιμές ΜΟΤΟ

Αποστολή

Παρουσίαση

Kawasaki Ninja 400 2018 – Το οδηγούμε αποκλειστικά σε πίστα!

Το παιχνίδι δεν είναι στα άλογα..

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/4/2018

Πώς γίνεται να κατέβεις από το BMW S1000R όπου μάζευες πάνω από 250 χιλιόμετρα στο τέλος της ευθείας και να ανέβεις σε μία μοτοσυκλέτα με σχεδόν το ένα τέταρτο της ιπποδύναμης, συνεχίζοντας να διασκεδάζεις σε απίστευτο βαθμό; Οδηγήσαμε το Kawasaki Ninja 400 στην πίστα, σε στεγνό και βρεγμένο, γράφοντας πολλούς γύρους αμέσως μετά από μία ολόκληρη ημέρα οδηγώντας superbike και streetfighter του λίτρου, εκτιμώντας έτσι καλύτερα τις δυνατότητές του στην γρήγορη οδήγηση. Αν καταφέρνει να σου κρατήσει το ενδιαφέρον και το χαμόγελο έπειτα από μία γεμάτη ημέρα οδήγησης, τότε φαίνεται αν η Kawasaki λέει την αλήθεια όταν δηλώνει πως η σχεδίασή του είναι εμπνευσμένη με γνώμονα την πίστα…

Στην Σεβίλλη πρόσφατα, κατά την δοκιμή του ολοκαίνουριου Dunlop SportsmartTT όπου βλέπετε εδώ video από την πίστα, μαζί απόσπασμα από την οδήγηση του Ninja400, είχαμε την ευκαιρία μίας αποκλειστικής δοκιμής: Η Dunlop είχε καταφέρει να προμηθευτεί δέκα ολοκαίνουρια Ninja 400 με μηδενικά χιλιόμετρα στο κοντέρ τους, που μας περίμεναν σε ένα κλειστό κομμάτι της τεράστιας πίστας δοκιμών.

Η πίστα του Monteblanco που την επισκεφθήκαμε για δεύτερη φορά φέτος, δεν έχει εξέδρες για θεατές, δεν γίνονται αγώνες και εκδηλώσεις ανοικτές για το κοινό, παρά μονάχα track days με συγκεκριμένες προσκλήσεις και δοκιμές αγωνιστικών ομάδων, έχοντας κατασκευαστεί ακριβώς για αυτό το σκοπό. Προσφέρει λοιπόν μία ποικιλία διαδρομών και η δεύτερη εσωτερική μικρή πίστα που κρύβει, ήταν ιδανική για το Kawasaki. Συγκριτικά σε μέγεθος, για να έχετε μία εικόνα, θα μπορούσες να πεις πως ήταν σαν δύο πίστες καρτ στην Ελλάδα τόσο σε πλάτος, όσο και σε μήκος, πράγμα που σημαίνει πώς άνετα θα μπορούσαμε να κάνουμε και αγώνα του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ταχύτητας, από την στιγμή που ακόμα χρησιμοποιούμε αεροδρόμια..

Διαβάστε εδώ την τεχνική ανάλυση του νέου Ninja 400

Στην μικρή ανηφορική ευθεία, το Ninja 400 μάζευε έως και 150 χιλιόμετρα –ονομαστικά- ενώ η τελική το όπως φαίνεται και εδώ, είναι λίγο πιο κάτω από τα 200 στο κοντέρ. Από αυτά τα χιλιόμετρα μπορούσε να στρίψει με απόλυτη σταθερότητα, βυθίζοντας τα μαρσπιέ στην άσφαλτο πλαγιάζοντας με το νέο SportsmartTT να εξαντλεί το όριο του πίσω ελαστικού: Όλα αυτά με την καρδιά να χτυπά στον ίδιο ρυθμό που κάνεις χαλαρό βάδισμα, με το χαμόγελο συνέχεια ζωγραφισμένο.

Η τελική του νέου Kawasaki Ninja 400 (VIDEO)

Χρειάστηκα δύο γύρους για να προσαρμοστώ στην σέλα του, πριν ο αναβάτης εξέλιξης της Dunlop αφήσει ανοικτό το πεδίο για προσπεράσεις και η πίστα αποκτήσει μία στεγνή γραμμή. Από εκείνη την στιγμή, το μόνο που μου ερχόταν στο μυαλό, ήταν με πιο τρόπο θα μπορούσαν να ζήσουν κάτι τέτοιο περισσότεροι, ή καλύτερα όλοι οι Έλληνες αναβάτες, καθώς θα μάθαιναν διασκεδάζοντας με ασφάλεια.

Τα περιθώρια του Ninja400 για να διορθώνεις λάθη είναι τεράστια, καθώς τα 168 κιλά δεν είναι πολλά για την κατηγορία και η Kawasaki τα έχει συγκεντρώσει κοντά στο γεωμετρικό κέντρο κι αρκετά χαμηλά. Μαζί με αξιοπρεπείς αναρτήσεις, όπου ιδιαίτερα το πιρούνι έχει προοδευτική απόδοση, σκληραίνοντας σε συμπίεση χωρίς ποτέ να γίνεται ενδοτικό, το Ninja400 το οδηγείς πολύ γρήγορα με μεγάλη ασφάλεια, από την πρώτη στιγμή που θα βρεθείς στην σέλα του. Φρενάροντας από τα 140-150 κι ενώ συνεχίζεις να κρατάς τα φρένα, δεν σου αντιστέκεται στην είσοδο της στροφής, πλαγιάζοντας σταθερά και με ομοιογενή συμπεριφορά, με τον πίσω τροχό να ακολουθεί πιστά.

Εξαιρετικό πλαίσιο, που η Kawasaki υπερβάλλει λέγοντας πως έρχεται από το H2, αλλά πρέπει να τους αναγνωρίσουμε πως ξέρουν να φτιάχνουν χωροδικτύωμα, γλιτώνοντας σε βάρος και κερδίζοντας σε ακαμψία. Τα νέο πλαίσιο του Ninja 400 είναι ικανό να διαχειριστεί πολύ μεγαλύτερα αποθέματα δύναμης, την στιγμή που δεν είναι υπερβολικά άκαμπτο ώστε να καθιστά το νέο τετρακοσάρι, μία κουραστική μοτοσυκλέτα στην καθημερινή οδήγηση. Στη σέλα του θα μπορούσα να βρίσκομαι όλη την ημέρα γυρνώντας στην πίστα, τόσο απλά.

Το μεγαλύτερο δώρο του Ninja400 στην πίστα, είναι αυτό που εκτιμούν όλοι οι αγωνιζόμενοι, και που δυσκολεύεται να κατανοήσει ο υπόλοιπος κόσμος, την δυνατότητα να ψάξεις τα όρια. Και τα όρια δεν τα ψάχνεις με την ιπποδύναμη, αλλά με το ολοένα και πιο αργό φρενάρισμα και την αυξανόμενη ταχύτητα εισόδου. Όσο πιο πολλά άλογα και να έχεις, απλά θα φτάσεις πιο γρήγορα μέχρι το σημείο που θα φρενάρεις από το όριο εισόδου της στροφής, κι αυτό το όριο για το Ninja400 μπορεί να είναι αντίστοιχο με superbike. Φρενάρεις μαζί του πιο αργά και το διατάζεις να στρίψει πιο απότομα, φτάνοντας στο τέλος να μπαίνεις στις στροφές με γεμάτη τρίτη στο ακριβές και ήπιο κιβώτιο με το ελαστικό των 150/60 να είναι σταθερά στο όριό του.

Οδηγούσα φορώντας μία δανεική στολή, καθώς η Πορτογαλική TAP (ναι είμασταν στην Πορτογαλία πριν την Σεβίλλη) δεν τα κατάφερε ούτε με δύο ώρες αναμονή, και παρά τα άβολα νούμερα η ευχαρίστηση και η ευκολία που χάριζε το Ninja 400 είχαν πολλαπλάσια αξία καταλήγοντας έτσι σε θετικό πρόσημο.

Ο μονόδρομος και υποβοηθούμενος συμπλέκτης επιτρέπει να κατεβάζεις σχέσεις στο κιβώτιο ενώ φρενάρεις δυνατά χωρίς να αποσταθεροποιείται ο πίσω τροχός, με μόνη έντονη αντίδραση, τον ήχο που έρχεται ενισχυμένος από το φιλτροκούτι που κατά παράδοση της Kawasaki, είναι φτιαγμένο με την λογική της δημιουργίας αντήχησης.

Η πρώτη μας εντύπωση οδηγώντας στην πίστα είναι τόσο θετική, που ανυπομονούμε να έρθει η ώρα για μία πλήρη δοκιμή στην Ελλάδα κάτω από όλες τις συνθήκες και την παραμονή στη σέλα για περισσότερα χιλιόμετρα και ώρα. Το νέο Ninja400 ωστόσο φαίνεται ήδη πως είναι μία μοτοσυκλέτα φτιαγμένη για το δρόμο αλλά εμπνευσμένη από την πίστα…