4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness

Η Acerbis θέλει να γιορτάσει τα 50α γενέθλιά της με Guinness
4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/6/2023

Η ιταλική εταιρεία ειδών ένδυσης και εξαρτημάτων εκτός δρόμου Acerbis, στο πλαίσιο του εορτασμού των 50 χρόνων από την ίδρυση της ετοιμάζεται για ένα εγχείρημα το οποίο αν όλα πάνε καλά θα την βάλει στο βιβλίο των ρεκόρ Guinness.

Η Acerbis με επικεφαλής τον Antonio Sironi, εδώ και δύο χρόνια ετοιμάζει το project το οποίο θα της χαρίσει ένα ρεκόρ στο βιβλιο Γκίνες. Τρεις οδηγοί -Mauritzi Orbello (Ιταλός δημοσιογράφος), Alyssia Sornosa (Ισπανίδα εξερευνήτρια), Andrea Rastrelli (Ιταλός αγωνιζόμενος εκτός δρόμου)- θα ξεκινήσουν στις 10 Ιουνίου από το εργοστάσιο της Acerbis στο Αλμπίνο της Ιταλίας με τελικό προορισμό το North Cape της Νορβηγίας με στόχο να διανύσουν περισσότερα από 4.300 χιλιόμετρα με μοτοσυκλέτα με κινητήρα εσωτερικής καύσης χωρίς ανεφοδιασμό.

Η Acerbis επέλεξε να χρησιμοποιήσει ένα Honda Monkey 125 κυβικών καθώς η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έχει εύκολη συντήρηση και ιδιαίτερα οικονομικό κινητήρα. Το Honda Monkey 125 αρχικά μεταφέρθηκε στο τεχνικό τμήμα της Acerbis ώστε να γίνει τρισδιάστατη σάρωση.

Στη συνέχεια η ομάδα των μηχανικών προχώρησε σε διάφορα σχέδια, εξερευνώντας κάθε πιθανή διάταξη για το νέο ρεζερβουάρ καθώς είχε ήδη υπολογίσει πως θα χρειαστούν 114 λίτρα και έπρεπε να διαχειριστούν αυτό τον όγκο με τον καλύτερο τρόπο. Πέρασε λοιπόν μεγάλο χρονικό διάστημα με αρκετή δουλειά που δεν φαίνεται προς τα έξω, πριν καταλήξουν στο συγκεκριμένο πρωτότυπο ρεζερβουάρ χωρητικότητας 114 λίτρων!

4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Τελικές δοκιμές κατανάλωσης με τον αληθινό όγκο και βάρος

Για να διαπιστώσουν αν αυτή η χωρητικότητα συνεχίζει να επαρκεί για όλη την απόσταση με την αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας και το πρόσθετο βάρος να αλλοιώνουν τις αρχικές μετρήσεις, προχώρησαν σε νέους υπολογισμούς σε μία πίστα μήκους 1.9 χιλιομέτρων. Το Honda Monkey 125 διένυσε 304 γύρους, ενώ κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμής η ομάδα της Acerbis πραγματοποίησε μετρήσεις με διαφορετικές ποσότητες στο ρεζερβουάρ.

Το μεγάλο πρόβλημα που έπρεπε να αντιμετωπίσουν ήταν φυσικά η κινητικότητα της βενζίνης μέσα στο τεράστιο ρεζερβουάρ. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, αποφασίστηκε η χρήση σφουγγαριών παρόμοιων με αυτά που υπάρχουν στις μοτοσικλέτες του Dakar, και παρά την απώλεια χωρητικότητας έως και 7%, η λύση αυτή απέδωσε καρπούς.

4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Τα γραφικά κρύβουν τον πραγματικό όγκο

Στο τέλος η χωρητικότητα μειώθηκε στα 108 λίτρα, με το βάρος της μοτοσυκλέτας μαζί με τον αναβάτη να φτάνει τα 260 κιλά. Σύμφωνα με την Acerbis το Honda Monkey 125 θα καταναλώνει 1,68 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ενώ το ρεζερβουάρ έχει πάρει έγκριση Euro5 κάτι που σημαίνει ότι μπορεί όποιος θέλει να το αγοράσει στη συνέχεια! Το Honda Monkey 125 θα κινείται με ταχύτητες έως 67 χλμ./ώρα ενώ σημαντικός παράγοντας για την επίτευξη του ρεκόρ είναι τα βιοκαύσιμα Repsol τα οποία θα χρησιμοποιεί η μοτοσυκλέτα.

4.300 χιλιόμετρα με ένα Acerbis ρεζερβουάρ για ρεκόρ Guinness
Τεράστιο όγκο δουλειάς πριν την εκκίνηση, κρύβει το εγχρείρημα

Σύμφωνα με τον επικεφαλής του project Antonio Sironi, το Honda Monkey είναι πιθανό να διανύσει περισσότερο από 5.000 χιλιόμετρα με ένα ρεζερβουάρ -το προηγούμενο ρεκόρ ήταν 3.900 χιλιόμετρα με ένα γέμισμα- χαρίζοντας στην ιταλική εταιρεία το νέο ρεκόρ.

Το ταξίδι της Acerbis προς το ρεκόρ Γκίνες θα μπορείτε να το παρακολουθείται διαδικτυακά μέσω της ιστοσελίδας και των καναλιών κοινωνικής δικτύωσης της ιταλικής εταιρείας: ΕΔΩ

Σε αυτό το σημείο να σας θυμίσουμε πως η Acerbis είναι ο μόνος κατασκευαστής που φτιάχνει ρεζερβουάρ μοτοσυκλετών χωρίς συγκόλληση από ενιαίο κομμάτι πλαστικού που διαμορφώνει σε καλούπι από μίγμα σε σκόνη. Είναι μία πρακτική που υπάρχει δεκαετίες σαν τεχνολογία αλλά δεν είχε έρθει στη μοτοσυκλέτα. Η αρχή έγινε με το KTM 790 Adventure, την πρώτη μοτοσυκλέτα στον κόσμο με ρεζερβουάρ αυτής της τεχνολογίας και την πρώτη ευρείας παραγωγής της Acerbis.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.