Πέντε μοντέλα που ΔΕΝ θα δούμε το 2020

Για να ξέρουμε τι μας περιμένει
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/7/2019

Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να ξεκαθαρίσουμε λίγο το τοπίο σχετικά με το ποια μοντέλα που περιμένουμε και έχουν δημιουργήσει μεγάλη προσμονή, δεν θα δούμε του χρόνου. Ας ξεκινήσουμε με μια από τις πιο πολυσυζητημένες μοτοσυκλέτες που είναι σίγουρο ότι δεν θα μπει στην παραγωγή το 2020.

No1: Suzuki GSX-1300R Hayabusa

Το Hypersport μοντέλο της Suzuki μετρά 20 χρόνια απ' τη δημιουργία του, το 1999, και ήταν η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής με τελική μεγαλύτερη από 300km/h. Έκτοτε δέχτηκε αρκετές ανανεώσεις, ενώ το 2008 παρουσιάστηκε και η τελευταία πλέον γενιά της για την ευρωπαϊκή αγορά. Να τονίσουμε πως η Hayabusa συνεχίζει να παράγεται κανονικά αλλά πλέον δεν πληροί της προδιαγραφές Euro4 της Ε.Ε., με αποτέλεσμα να είναι διαθέσιμη μόνο σε συγκεκριμένες αγορές παγκοσμίως. Όπως έχουμε γράψει στο παρελθόν η Suzuki δουλεύει πάνω στη δημιουργία της τρίτης γενιάς της θρυλικής Hypersport μοτοσυκλέτας και καταθέτει ανά τακτά χρονικά διαστήματα πατέντες γι' αυτή. Τα πράγματα όμως έχουν ξεφύγει, διότι οι περισσότεροι με το που δουν τις πατέντες τις συνδέουν με τον άμεσο ερχομό του μοντέλου, όμως στην πραγματικότητα δεν θα γίνει το 2020 αλλά το 2021. Όποτε οι επεξεργασμένες φωτογραφίες και τα διάφορα video που υπάρχουν στο διαδίκτυο με το νέο Hayabusa εξοπλισμένο με turbo κινητήρα και πιο αιχμηρή εμφάνιση, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

 

No2: Suzuki Recursion

Το φουτουριστικό, αλλά με κλασική συνάμα σχεδίαση, concept της Suzuki κοντεύει να κλείσει δεκαετία, από τότε που εμφανίστηκε πρώτη φορά. Ήταν εξοπλισμένο με έναν δικύλινδρο κινητήρα turbo 600cc, με έναν επικεφαλής εκκεντροφόρο και τράβηξε την προσοχή του κοινού, όμως δεν το είδαμε ποτέ να παίρνει “σάρκα και οστά”. Το εργοστάσιο απ’ το Hamamatsu συνεχίζει όλα αυτά τα χρόνια την εξέλιξη τόσο του κινητήρα, που μεγάλωσε σε κυβισμό και απέκτησε δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους, όσο και του πλαισίου με ενεργό ρόλο στο σύστημα εισαγωγής του αέρα στον κινητήρα, που είδαμε στις πιο πρόσφατες πατέντες της. Παρ' όλα αυτά παραμένει σχεδόν απίθανο να το δούμε στο άμεσο μέλλον. Γενικότερα η Suzuki έχει βάλει μπροστά -από πέρσι κιόλας- ένα πενταετές πλάνο για τη δημιουργία ενός νέου εργοστασίου 40 στρεμμάτων που θα ενισχύσει τις δυνατότητές της στην παραγωγή νέων μοντέλων και στην εξέλιξή τους. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που δεν παρουσιάζει τόσα πολλά νέα μοντέλα συγκριτικά με το πιο ένδοξο παρελθόν της. Άλλος ένα είναι ότι έχει στρέψει την προσοχή της στις ασιατικές αγορές, στις οποίες επενδύει περισσότερο (με πιο πρόσφατη τη δημιουργία του Gixxer250) με αποτέλεσμα αυτό να έχει αντίκτυπο στα μοντέλα που προορίζονται για την παγκόσμια αγορά και κατ’ επέκταση την συρρίκνωση της γκάμας της.

 

No3 & No4: Kawasaki SC-01 Spirit Charger και SC-02 Soul Charger

Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει απ’ το Tokyo Motor Show και την έκθεση στο Μιλάνο, τότε που η Kawasaki παρουσίασε ένα σκίτσο και έναν κινητήρα από μελλοντικά concept της, τα οποία δεν έχουν ξαναεμφανιστεί. Με αφορμή τη δημιουργία των H2 και H2R παρουσίασε τον κινητήρα του SC-01 Spirit Charger, έναν τετρακύλινδρο κινητήρα, υπερτροφοδοτούμενο και μικρότερο από 1.000cc. Στο Μιλάνο αργότερα, παρουσίασε μόνο ένα σκίτσο απ’ το SC-02 Soul Charger, χωρίς να μπαίνει σε λεπτομέρειες. Έκτοτε, το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine έχει ασχοληθεί αρκετά με τα concept της Kawasaki και έχει δημιουργήσει ψηφιακά επεξεργασμένες εικόνες, που εικάζουν πώς θα ήταν η μοτοσυκλέτα αν έμπαινε στην παραγωγή. Μάλιστα, το έχει μετονομάσει σε Mach και έχει επεξεργαστεί τον κινητήρα του ZX-6R, βάζοντάς του ένα αντίστοιχο σύστημα υπερτροφοδότησης σαν αυτό του H2. Ως προς την εμφάνιση παραπέμπει σε αυτήν των ομώνυμων μοντέλων απ’ τα 80ies, ενώ οι τροχοί είναι ακτινωτοί και δείχνουν μεγαλύτεροι από 17 ίντσες. Η αλήθεια είναι πως η Kawasaki Heavy Industries έχει όλη την τεχνογνωσία και τις εγκαταστάσεις να δημιουργήσει μια μοτοσυκλέτα σαν αυτή, όμως μέχρι στιγμής δεν έχει δώσει νέα σημάδια πως ενδιαφέρεται για κάτι τέτοιο.

 

No5: Honda RVF1000R

Το σενάριο της δημιουργία της RVF1000R δεν είναι αποτελεί κάποιο τρανταχτό νέο. Συζητήθηκε αρχικά μετά την δημιουργία της απλησίαστης σε τιμή RCV213-S, ενώ έκτοτε έχει απασχολήσει πολλές φορές την επικαιρότητα. Το 2017 μάλιστα, η Honda είχε καταθέσει πατέντες σχετικά με την εξέλιξη μιας μοτοσυκλέτας με V4 κινητήρα και τότε για ακόμη μια φορά το Young Machine έσπευσε να δημιουργήσει άλλη μια ψηφιακή απεικόνιση για το πως θα ήταν η έκδοση παραγωγής. Το πρώτο εξάμηνο του 2019 έχει ήδη περάσει και αρκετές ιστοσελίδες του ξένου τύπου έχουν αναφερθεί στην παρουσίαση του μοντέλου φέτος, όμως η Honda δεν έχει δείξει κάποιο νέο σχέδιό της. Βέβαια, το γεγονός ότι μιλάμε για τη Honda, που είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση επειδή είναι πάρα πολύ προσεκτική ώστε να μην διαρρέουν τα μυστικά της, κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα. Σίγουρα, η έλευση των προδιαγραφών Euro5 και το γεγονός ότι φέτος το CBR1000RR Fireblade SP2 πάει άπατο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motul WSBK, καθώς είναι απ’ τις πιο απαρχαιωμένες τεχνολογικά μοτοσυκλέτες στο θεσμό, αποτελούν δύο απ’ τους πιο σημαντικούς λόγους να δούμε την RVF1000R στην παραγωγή το 2020. Απ’ την άλλη η σιωπή της Honda αφήνει αρκετά ερωτηματικά και γι' αυτό το λόγο και την αφήσαμε τελευταία στη λίστα μας, κρατώντας πάντα μικρό καλάθι.

Τα νέα μοντέλα που θα δούμε σχεδόν σίγουρα στην αγορά το 2020 είναι το KTM 390 Adventure, ενώ πολύ πιθανό είναι να συνοδευτεί απ’ τον ερχομό του SMC 790. Απ’ τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου περιμένουμε τον ερχομό του νέου Suzuki V-Strom 1000, που ο κατασκοπευτικός φακός το έχει ήδη φωτογραφίσει σε προχωρημένο στάδιο της εξέλιξής του. Ακόμη, η πράσινη ιαπωνική εταιρεία ετοιμάζει την επαναφορά των θρυλικών τετρακύλινδρων μοτοσυκλετών των 250cc και τα πράγματα πλέον είναι αρκετά προχωρημένα σχετικά με το Ninja 250. Όμως το μικρό τετρακύλινδρο superbike είναι πολύ πιθανό να μην έρθει στην ευρωπαϊκή αγορά αλλά να περιοριστεί μόνο στις ασιατικές αγορές, εκεί που το δικύλινδρο Honda CBR250RR έχει κάνει πάταγο. Ακόμη, αναμένουμε την έλευση των νέων μοντέλων της Harley Davidson, όπως το Bareknuckle, καθώς και τα υπόλοιπα νέα της μοντέλα.

Ducati Desmo450 MX Factory: Κάτι παραπάνω σε επιδόσεις, κάτι παρακάτω σε βάρος - VIDEO

Παρουσίαση της νέας, κορυφαίας έκδοση της ιταλικής Motocross μοτοσυκλέτας, την ώρα που εμείς οδηγούμε την βασική έκδοση Desmo450 MX
Ducati Desmo 450 Factory
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ένα χρόνο μετά το ντεμπούτο της Desmo450 MX, η Ducati παρουσιάζει την έκδοση Factory, σχεδιασμένη για αναβάτες που αναζητούν μια μοτοσυκλέτα έτοιμη για αγώνες. Ακόμα ελαφρύτερη από την Desmo450 MX, και με περισσότερα έξτρα.

Ο κινητήρας της Desmo450 MX Factory διαθέτει δεσμοδρομικό χρονισμό βαλβίδων, που χαρακτηρίζει την Ducati, αν και πλέον όλο και λιγότερες μοτοσυκλέτες της ιταλικής εταιρείας φέρουν το συγκεκριμένο σύστημα, αφού έχει μεγάλο κόστος κατασκευής και είναι απαιτητικό ως προς την συντήρηση.

Ducati

Ο κινητήρας αυτός λοιπόν παρέχει στον αναβάτη το 70% της μέγιστης ροπής από τις 4.200 σ.α.λ., κάτι που δεν είναι σύνηθες για την κατηγορία και οφείλεται σε μεγάλο μέρος και στο δεσμοδρομικό σύστημα. Η μέγιστη ανακοινώσιμη ισχύς φτάνει τους 63,5 ίππους στις 9.400 σ.α.λ. και η ροπή τα 5,45 kg.m στις 7.500 σ.α.λ., με τον κόφτη να επεμβαίνει στις 11.900 σ.α.λ.

Το αλουμινένιο πλαίσιο της έκδοσης factory είναι ίδιο με εκείνο της βασικής έκδοσης και ζυγίζει μόλις 8,95 κιλά, διαδραματίζοντας βασικό ρόλο στον περιορισμό του βάρους της μοτοσυκλέτας που είναι στα 104 κιλά, έναντι 104,8 της βασικής έκδοσης.

Η ανάρτηση της Motocross του Borgo Panigale είναι της Showa με ανεστραμμένο πλήρως ρυθμιζόμενο πιρούνι διαμέτρου 49 mm και διαδρομής 310 mm, με φινίρισμα Dark Kashima, ενώ το αμορτισέρ είναι επίσης πλήρως ρυθμιζόμενο, με διαδρομή 301 mm.

Ducati

Το σύστημα πέδησης είναι της Brembo, με διπίστονη δαγκάνα δύο εμβόλων μπροστά που συνδυάζεται με δίσκο Galfer 260 mm, και μονοπίστονη δαγκάνα με δίσκο Galfer 240 mm πίσω.

Η Desmo450 MX Factory είναι εξοπλισμένη με ολόσωμη Akrapovič από τιτάνιο με ειδική χαρτογράφηση κινητήρα, που μειώνει το βάρος κατά 1,7 κιλά, με παράλληλη βελτίωση ισχύος και ροπής.

Ducati

Η αλουμινένια τιμονόπλακα ρίχνει ακόμη 200 γραμμάρια το βάρος, ενώ η ποδιά κινητήρα και το προστατευτικό δισκόπλακας δίνουν επιπλέον προστασία από λάσπες και χώματα.

Η συσκευή holeshot, που διατίθεται ως στάνταρ στην έκδοση Factory, συμπιέζει το μπροστινό πιρούνι κατά την εκκίνηση, για βέλτιστες εκκινήσεις.

Ducati

Επιπλέον στα ηλεκτρονικά βοηθήματα, βρίσκουμε Ducati Traction Control (DTC), που είναι σε θέση να αναγνωρίζει τα άλματα και να μην ενεργοποιείται στη διάρκειά τους, ρυθμιζόμενο Launch Control, ρυθμιζόμενο φρένο κινητήρα, Quickshifter, και επιλογή μεταξύ δύο Riding Modes που ο αναβάτης μπορεί να προσαρμόσει στις ανάγκες του και στα χαρακτηριστικά της πίστας μέσω της εφαρμογής X-Link, χάρη στο WiFi module που είναι στάνταρ εξοπλισμός στο Factory. 

Τα διαστήματα συντήρησης έχουν οριστεί ως εξής: στις 45 ώρες αντικατάσταση πιστονιού που έρχεται μαζί με τον έλεγχο του διάκενου των βαλβίδων, ενώ η ανακατασκευή κινητήρα έρχεται κάθε 90 ώρες.

Ducati

Πολλά είναι και τα διαθέσιμα αξεσουάρ για τους ιδιοκτήτες της μοτοσυκλέτας, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, τροχούς με ενισχυμένες ακτίνες, αγωνιστική σέλα, δαγκάνες Brembo Racing, όμως πρέπει να αναφερθεί πως η ανάρτηση Showa δεν μπορεί να αγοραστεί από ιδιώτες αναβάτες.

Η μοτοσυκλέτα θα είναι άμεσα διαθέσιμη στο δίκτυο της Ducati.

Το MOTO τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο δοκιμάζει την βασική έκδοση που θα δημοσιευτεί σε επόμενο τεύχος και στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να πάρετε μία σύντομη γεύση από τη δοκιμή μας.